leczenie zakażenia grzybiczego

Leczenie zakażenia grzybiczego obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych, które można podzielić na preparaty miejscowe i ogólnoustrojowe. Wybór metody terapeutycznej zależy od lokalizacji zakażenia, jego rozległości, gatunku grzyba oraz stanu immunologicznego pacjenta.

W przypadku powierzchownych zakażeń skóry, paznokci czy błon śluzowych stosuje się najczęściej leki miejscowe w postaci kremów, maści, płynów czy lakierów zawierających azole (np. klotrimazol, mikonazol), alylaminy (terbinafina) lub cyklopiroksolaminę. Terapia miejscowa wymaga regularnego stosowania przez okres od kilku tygodni do kilku miesięcy, szczególnie w przypadku grzybicy paznokci.

Leczenie ogólnoustrojowe jest wskazane przy rozległych zakażeniach, grzybicy paznokci opornej na leczenie miejscowe oraz w przypadku zakażeń układowych. Najczęściej stosowane doustne leki przeciwgrzybicze to flukonazol, itrakonazol, terbinafina oraz nowsze triazole jak worikonazol i posakonazol. W ciężkich zakażeniach inwazyjnych stosuje się leki dożylne, w tym amfoterycynę B i echinokandyny.

Skuteczność leczenia zależy od właściwej identyfikacji patogenu, odpowiedniego doboru leku i czasu terapii. U pacjentów z obniżoną odpornością zakażenia grzybicze wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko uogólnienia infekcji. W trakcie terapii przeciwgrzybiczej należy monitorować parametry wątrobowe ze względu na potencjalną hepatotoksyczność niektórych leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl