urykemia

Urykemia, znana również jako hiperurykemia, to stan zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi. Za wartości prawidłowe przyjmuje się 2,4-6,0 mg/dl u kobiet oraz 3,4-7,0 mg/dl u mężczyzn, choć wartości te mogą różnić się w zależności od laboratorium. Urykemia może występować jako stan bezobjawowy lub prowadzić do poważnych następstw klinicznych.

Główne przyczyny hiperurykemii to zwiększona produkcja kwasu moczowego (np. w chorobach rozrostowych układu krwiotwórczego, przy zwiększonym katabolizmie nukleotydów purynowych) lub zmniejszone wydalanie tego związku przez nerki (np. w niewydolności nerek, przy stosowaniu leków moczopędnych). Dieta bogata w puryny również może przyczyniać się do podwyższenia stężenia kwasu moczowego.

Najczęstszymi klinicznymi konsekwencjami urykemii są dna moczanowa, charakteryzująca się ostrymi napadami zapalenia stawów, oraz nefropatia moczanowa prowadząca do tworzenia kamieni nerkowych i uszkodzenia nerek. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia (dieta niskopurynowa, redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia alkoholu) oraz farmakoterapię lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego (allopurinol, febuksostat) lub zwiększającymi jego wydalanie (probenecyd).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl