stężenie magnezu w surowicy krwi

Stężenie magnezu w surowicy krwi to ważny parametr diagnostyczny, który odzwierciedla całkowitą zawartość magnezu w organizmie. Prawidłowe wartości mieszczą się w zakresie 0,65-1,25 mmol/l (1,6-2,6 mg/dl). Magnez jest drugim najważniejszym kationem wewnątrzkomórkowym i bierze udział w ponad 300 reakcjach enzymatycznych.

Hipomagnezemię (obniżone stężenie magnezu) obserwuje się m.in. w niedożywieniu, przewlekłym alkoholizmie, zespole złego wchłaniania, cukrzycy, nadczynności tarczycy oraz w trakcie długotrwałego stosowania diuretyków pętlowych i tiazydowych. Klinicznie objawia się osłabieniem mięśniowym, drżeniami, zaburzeniami rytmu serca, drgawkami i zaburzeniami psychicznymi.

Hipermagnezemię (podwyższone stężenie magnezu) stwierdza się głównie w niewydolności nerek, przy nadmiernej podaży preparatów magnezu, w kwasicy metabolicznej oraz niedoczynności kory nadnerczy. Ciężka hipermagnezemia może prowadzić do zaburzeń przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, depresji ośrodka oddechowego i zatrzymania akcji serca.

Należy pamiętać, że stężenie magnezu w surowicy nie zawsze koreluje z całkowitą zawartością magnezu w organizmie, ponieważ tylko 1% magnezu znajduje się w przestrzeni pozakomórkowej. W przypadkach wątpliwych pomocne może być oznaczenie wydalania magnezu z moczem lub test obciążenia magnezem.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Działania niepożądane

Glinu wodorotlenek, składnik preparatu Gastal (o smaku miętowym), może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka oraz zaparcia, które występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Ból brzucha zgłaszany jest z nieokreśloną częstością. Zaburzenia te wynikają z lokalnego działania glinu na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz wpływu na motorykę jelit. Reakcje alergiczne są bardzo rzadkie (<1/10 000), ale mogą mieć różne nasilenie, od wysypek po reakcje anafilaktyczne, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipermagnezemię, obserwowaną bardzo rzadko (<1/10 000) po długotrwałym stosowaniu preparatów zawierających magnez, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, takich jak osłabienie mięśniowe, hipotensja czy zaburzenia rytmu serca.
biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, działanie niepożądane, filtracja nerkowa, glinu wodorotlenek, hipermagnezemia, hipotensja, motoryka jelit, nadwrażliwość, niedrożność, niewydolność nerek, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie i zaburzenie elektrolitowe, osłabienie mięśniowe, podwyższone stężenie magnezu, przewlekła choroba nerek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stężenie magnezu w surowicy krwi, uchyłkowatość jelita grubego, wysypka skórna, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie metabolizmu i odżywiania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zatrzymanie akcji serca
Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Dawkowanie i sposób podawania

Magnez mleczan dwuwodny jest składnikiem preparatu do żywienia pozajelitowego Pediaven NN1, stosowanym głównie u noworodków, w tym wcześniaków. Zawartość magnezu w Pediaven NN1 wynosi 0,53 mmol w 250 ml roztworu oraz 2,1 mmol w 1000 ml roztworu, a zalecana dawka produktu to 80 ml/kg mc./dobę, co zaspokaja zapotrzebowanie większości noworodków przez 24-48 godzin. Dawkowanie magnezu powinno być dostosowane do masy ciała i stanu klinicznego pacjenta, z zaleceniami 0-0,3 mmol/kg mc./dobę dla noworodków urodzonych o czasie i wcześniaków ≥1500 g oraz 0,15-0,25 mmol/kg mc./dobę dla wcześniaków <1500 g. Infuzja magnezu mleczanu prowadzona jest dożylnie przez 24 godziny, z koniecznością ochrony roztworu przed światłem dla zachowania stabilności preparatu.
całkowite żywienie pozajelitowe, gospodarka magnezowa, infuzja dożylna, magnez mleczan dwuwodny, niedobór magnezu, noworodek urodzony o czasie, Pediaven NN1, pierwiastek śladowy, przedawkowanie magnezu, roztwór aminokwasów, stężenie magnezu w surowicy, stężenie magnezu w surowicy krwi, wcześniak, witamina rozpuszczalna w wodzie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zapotrzebowanie metaboliczne, żyła centralna, żyła obwodowa, żyła pępkowa, żywienie pozajelitowe

stężenie magnezu w surowicy krwi

Powiązane wpisy

Glin wodorotlenek – Działania niepożądane

Magnezu mleczan – Dawkowanie i sposób podawania