przewlekła infekcja dróg moczowych

Przewlekła infekcja dróg moczowych (chronic urinary tract infection, UTI) to stan charakteryzujący się nawracającymi lub utrzymującymi się ponad 4 tygodnie zakażeniami układu moczowego. W przeciwieństwie do ostrych infekcji, przewlekłe UTI często wykazują oporność na standardowe leczenie antybiotykowe i mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie nerek.

Etiologia przewlekłych UTI obejmuje najczęściej szczepy Escherichia coli (70-95% przypadków), a także Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus saprophyticus. Czynnikami ryzyka są anomalie anatomiczne układu moczowego, kamica nerkowa, cewnikowanie, obniżona odporność, a u kobiet – menopauza i przebyte ciąże.

Diagnostyka przewlekłych UTI opiera się na badaniu ogólnym i posiewie moczu, przy czym istotne jest wykonywanie regularnych posiewów kontrolnych. W przypadkach opornych na leczenie wskazane jest poszerzenie diagnostyki o USG, urografię, cystoskopię lub tomografię komputerową w celu wykluczenia wad anatomicznych, kamicy lub zmian nowotworowych.

Leczenie przewlekłych UTI wymaga dłuższej, często kilkutygodniowej antybiotykoterapii celowanej zgodnie z antybiogramem. W przypadkach nawracających zakażeń stosuje się profilaktykę długoterminową małymi dawkami antybiotyków lub immunoprofilaktykę. Kluczowe jest również leczenie chorób współistniejących oraz usunięcie przyczyn anatomicznych czy czynnościowych predysponujących do nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl