torbiel korzeniowa

Torbiel korzeniowa (torbiel okołowierzchołkowa) to zmiana patologiczna występująca w okolicy wierzchołka korzenia zęba, będąca następstwem przewlekłego stanu zapalnego miazgi zęba. Powstaje jako reakcja organizmu na martwicę miazgi i uwolnienie toksyn bakteryjnych do tkanek okołowierzchołkowych.

Proces rozwoju torbieli korzeniowej rozpoczyna się od zapalenia tkanek okołowierzchołkowych, które następnie przekształca się w ziarninę zapalną. Z czasem, na skutek proliferacji komórek nabłonkowych (resztek Malasseza), dochodzi do utworzenia wyścielonej nabłonkiem jamy wypełnionej płynem. Torbiel stopniowo powiększa się, powodując resorpcję otaczającej kości.

Diagnostyka torbieli korzeniowej opiera się na badaniu klinicznym oraz obrazowaniu radiologicznym, gdzie widoczne jest charakterystyczne owalne przejaśnienie wokół wierzchołka korzenia zęba. Leczenie obejmuje endodontyczne opracowanie kanałów korzeniowych zęba przyczynowego lub, w przypadku dużych zmian, zabieg chirurgiczny polegający na wyłuszczeniu torbieli (cystektomia) z ewentualną resekcją wierzchołka korzenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl