wychwyt żelaza
Wychwyt żelaza to proces, w którym organizm pobiera i przyswaja żelazo z pożywienia w jelicie cienkim. Jest to kluczowy mechanizm dla utrzymania homeostazy żelaza w organizmie, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania wielu procesów biologicznych, w tym produkcji hemoglobiny, transportu tlenu i syntezy DNA.
W jelicie cienkim, głównie w dwunastnicy, żelazo niehemowe jest najpierw redukowane z Fe3+ do Fe2+ przez enzym oksydoreduktazę (DCYTB), a następnie transportowane przez błonę komórkową enterocytów za pomocą transportera metali dwuwartościowych DMT1. Żelazo hemowe natomiast jest wchłaniane przez specyficzny transporter HCP1. Wewnątrz enterocytów żelazo może być magazynowane w formie ferrytyny lub transportowane do krwioobiegu przez ferroportynę.
Regulacja wychwytu żelaza odbywa się na poziomie ogólnoustrojowym głównie przez hormon hepcydynę, produkowaną w wątrobie. Hepcydyna wiąże się z ferroportyną, powodując jej internalizację i degradację, co zmniejsza eksport żelaza z enterocytów do krwiobiegu. Proces ten jest kluczowy w patofizjologii chorób związanych z zaburzeniami metabolizmu żelaza, takich jak hemochromatoza (nadmierne wchłanianie) czy niedokrwistość z niedoboru żelaza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Venofer 20 mg Fe 3+/ml
Venofer, zawierający kompleks żelaza(III) wodorotlenku z sacharozą o stężeniu 20 mg jonów żelaza(III)/ml, po dożylnym podaniu wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny. Maksymalne stężenie żelaza w surowicy (Cmax) wynoszące 538 µmol/l osiągane jest już po 10 minutach, a objętość dystrybucji w przedziale centralnym wynosi około 3 litrów, co odpowiada objętości osocza. Kompleks o masie molowej około 43 kDa jest stabilny w krwiobiegu, co zapobiega jego eliminacji przez nerki. Żelazo jest szybko wychwytywane przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, głównie w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym, gdzie jest efektywnie wykorzystywane do erytropoezy – po 4 tygodniach od podania 59-97% żelaza jest inkorporowane do erytrocytów.
badanie farmakokinetyczne, cukrzan żelaza, czerwone krwinki, dystrybucja w organizmie, eliminacja żelaza, erytropoeza, kompleks żelaza z sacharozą, objętość osocza, osmolarność, profil farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, stężenie żelaza w surowicy, szpik kostny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, Venofer, wychwyt żelaza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ferrum Lek 100 mg Fe3+
Przedawkowanie preparatu Ferrum Lek, zawierającego 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z polimaltozą, cechuje się niskim ryzykiem toksyczności i nadmiernego obciążenia organizmu żelazem. Kompleks ten charakteryzuje się wysoką dawką letalną 50% (LD50 > 2000 mg Fe/kg masy ciała u gryzoni), kontrolowanym, fizjologicznym mechanizmem wchłaniania oraz brakiem wolnego żelaza w przewodzie pokarmowym, co eliminuje ryzyko miejscowego działania toksycznego i biernej dyfuzji. W przeciwieństwie do klasycznych soli żelaza, które wykazują wyższą toksyczność i ryzyko przedawkowania, Ferrum Lek nie powoduje typowych objawów zatrucia, a dotychczasowe dane kliniczne nie odnotowały przypadków śmiertelnych ani ciężkich powikłań po jego przedawkowaniu.
bierna dyfuzja, dawka letalna, doświadczenie kliniczne, kompleks wodorotlenku żelaza z polimaltozą, kompleks żelaza, leczenie objawowe, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, rynek farmaceutyczny, sole żelaza, toksyczność żelaza, wchłanianie żelaza, wychwyt żelaza, zatrucie śmiertelne, zatrucie żelazem, żelazo