cewnik dożylny centralny
Cewnik dożylny centralny (CDC) to urządzenie medyczne umieszczane w dużych żyłach, najczęściej podobojczykowej, szyjnej wewnętrznej lub udowej, z końcówką znajdującą się w żyle głównej górnej lub dolnej w pobliżu przedsionka prawego serca. Jest to metoda dostępu naczyniowego wykorzystywana do długoterminowego podawania leków, płynów, żywienia pozajelitowego, chemioterapii, jak również do monitorowania hemodynamicznego.
Cewniki centralne mogą być jedno- lub wielokanałowe, co pozwala na jednoczesne podawanie różnych preparatów. Wyróżnia się kilka typów cewników centralnych: niezagłębione (czasowe), tunelizowane (długoterminowe), porty naczyniowe wszczepiane podskórnie oraz cewniki wprowadzane przez żyłę obwodową (PICC – Peripherally Inserted Central Catheter).
Zastosowanie cewnika centralnego jest związane z ryzykiem powikłań, które dzieli się na wczesne (związane z implantacją) oraz późne. Do najczęstszych powikłań należą: infekcje odcewnikowe, zakrzepica żylna, odma opłucnowa, zator powietrzny, uszkodzenie mechaniczne cewnika oraz niedrożność. Właściwa pielęgnacja cewnika, aseptyczne techniki obsługi oraz regularna kontrola położenia są kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań.