surowica
Surowica to płyn, który powstaje po oddzieleniu elementów komórkowych od krwi (erytrocytów, leukocytów i płytek krwi) oraz po usunięciu fibrynogenu w procesie krzepnięcia. Jest jasnożółtym, przezroczystym płynem, zawierającym różnorodne składniki, takie jak białka (albuminy, globuliny, immunoglobuliny), elektrolity, hormony, przeciwciała, enzymy oraz inne substancje biologicznie czynne.
W diagnostyce medycznej surowica stanowi materiał biologiczny do badań laboratoryjnych, umożliwiający wykrywanie i monitorowanie wielu stanów chorobowych. Badania biochemiczne surowicy pozwalają na ocenę funkcji wątroby, nerek, stanu zapalnego organizmu, gospodarki lipidowej, węglowodanowej czy hormonalnej.
W immunologii i seroterapii surowica odpornościowa, zawierająca specyficzne przeciwciała, jest wykorzystywana w leczeniu niektórych chorób zakaźnych oraz zatruć. Surowica może być również stosowana jako składnik podłoży hodowlanych w mikrobiologii i badaniach nad komórkami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazol Alugastrin 20 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), skutecznie redukuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg lub 40 mg, początek działania następuje w ciągu 1 godziny, a po 5 dniach terapii dawką 20 mg obserwuje się 90% redukcję maksymalnego wydzielania kwasu po stymulacji pentagastryną. Terapia utrzymuje pH wewnątrzżołądkowe powyżej 4 przez średnio 13 godzin (20 mg) i 17 godzin (40 mg) u pacjentów z GERD, z odpowiednio 76% i 97% pacjentów utrzymujących pH >4 przez co najmniej 8 godzin. Leczenie powoduje wzrost stężenia gastryny i chromograniny A (CgA), co może wpływać na diagnostykę guzów neuroendokrynnych, dlatego zaleca się przerwanie terapii PPI na 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem CgA. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zwiększenia liczby komórek ECL w błonie śluzowej żołądka. Ponadto, zmniejszenie kwaśności żołądka zwiększa ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella, Campylobacter oraz Clostridium difficile u pacjentów hospitalizowanych.
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, gastryna, guz neuroendokrynny, H⁺/K⁺-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, izomer omeprazolu, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa, kwaśność wewnątrzżołądkowa, leczenie przeciwwydzielnicze, mikrobiota przewodu pokarmowego, pH wewnątrzżołądkowe, placebo, refluks żołądkowy, Salmonella, surowica, wydzielanie kwasu solnego, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa-1-proteinazy – Dawkowanie i sposób podawania
Inhibitor alfa-1-proteinazy (Prolastin) stosowany jest w terapii przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, z dawkowaniem 60 mg/kg masy ciała podawanym dożylnie co tydzień, co pozwala utrzymać stężenie białka w surowicy powyżej 80 mg/dl (1,3 µmol w płucach). Przykładowo, pacjent o masie 75 kg otrzymuje 180 ml roztworu o stężeniu 25 mg/ml. Infuzja powinna być prowadzona z maksymalną szybkością 0,08 ml/kg/min (dla 75 kg to 6 ml/min), a czas infuzji wynosi około 30 minut. Terapia wymaga nadzoru doświadczonego lekarza, szczególnie podczas pierwszych podań, a kolejne infuzje mogą być wykonywane przez wykwalifikowany personel. Nie ma oficjalnych ograniczeń czasowych terapii, a dawkowanie u dzieci poniżej 18 lat nie jest ustalone z powodu braku danych klinicznych.
- Leksykon chorób i schorzeń
Pęcherze – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Pęcherze skórne to zmiany wypełnione przejrzystym płynem, powstające w wyniku mechanicznego tarcia, działania wysokiej temperatury, wilgoci, nacisku lub urazów, z podziałem na pęcherze tarciowe, termiczne, krwiste oraz zainfekowane. Stanowią one naturalną barierę ochronną, gdyż naskórek oddziela się od warstwy skóry właściwej, tworząc przestrzeń wypełnioną surowiczym płynem. Leczenie zachowawcze obejmuje pozostawienie nienaruszonego pęcherza, zabezpieczenie go bandażem lub moleskinem, unikanie dalszego urazu oraz obserwację pod kątem objawów infekcji takich jak zaczerwienienie, obrzęk, ból, ropa czy gorączka. Drenaż pęcherza jest wskazany jedynie w przypadku dużych, bolesnych zmian lub gdy nie można uniknąć ich przebicia, z zachowaniem aseptyki i pozostawieniem płatka skóry na miejscu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, HIV, nowotworami lub chorobami serca, u których ryzyko infekcji i powikłań jest znacznie wyższe.
antybiotyk, dekompresja, drenaż pęcherza, gojenie się rany, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, maść antybiotykowa, naczynie krwionośne, naskórek, objaw infekcji, odmrożenie, oparzenie słoneczne, opatrunek, osocze, owrzodzenie stopy cukrzycowej, pęcherz oparzeniowy, pęcherz tarciowy, preparat przeciwgrzybiczny, preparat przeciwwirusowy, ropa, surowica, tarcie skóry, węzeł limfatyczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dekristol 20 000 IU
Lek Dekristol zawiera 500 µg cholekalcyferolu, co odpowiada 20 000 IU witaminy D3 w jednej kapsułce miękkiej. Standardowe dawkowanie u dorosłych z niedoborem witaminy D to 1 kapsułka raz w tygodniu przez 4-5 tygodni, przyjmowana podczas głównego posiłku w celu zwiększenia biodostępności. Po pierwszym miesiącu terapii dawkę należy dostosować indywidualnie, uwzględniając stężenie 25(OH)D w surowicy, nasilenie choroby podstawowej oraz odpowiedź pacjenta na leczenie, zgodnie z krajowymi wytycznymi. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i przerwanie terapii w przypadku hiperkalcemii lub hiperkalciurii przekraczającej 7,5 mmol (300 mg wapnia/24h). U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki.
25-hydroksycholekalcyferol, 25OHD, biodostępność, cholekalcyferol, Dekristol, działanie niepożądane, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kapsułka miękka, niedobór witaminy D, podanie doustne, poziom 25(OH)D, surowica, wchłanianie witaminy D, witamina D3, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zadławienie - Leksykon chorób i schorzeń
Anemia z niedoboru witamin – Objawy
Anemia z niedoboru witamin, głównie witaminy B12 (kobalaminy) i kwasu foliowego (B9), charakteryzuje się upośledzoną erytropoezą prowadzącą do makrocytarnej anemii i objawów klinicznych takich jak zmęczenie, bladość, duszność i kołatanie serca. Niedobór witaminy B12 dodatkowo manifestuje się specyficznymi objawami neurologicznymi, w tym parestezjami, ataksją, osłabieniem mięśni oraz zaburzeniami neuropsychiatrycznymi (depresja, zaburzenia poznawcze, psychoza). Diagnostyka powinna uwzględniać oznaczenie poziomu witaminy B12, kwasu foliowego, homocysteiny oraz kwasu metylomalonowego, które pomagają w identyfikacji biochemicznego niedoboru i ocenie stopnia zaawansowania choroby. Warto podkreślić, że objawy neurologiczne mogą wystąpić nawet przy braku wyraźnej anemii, co wymaga wysokiej czujności klinicznej, zwłaszcza u osób starszych, u których symptomy mogą być mylone z demencją lub chorobą Alzheimera.
anemia z niedoboru witamin, ataksja, choroba Alzheimera, choroba sercowo-naczyniowa, czerwona krwinka, demencja, demielinizacja nerwów, glossitis, homocysteina, kobalamina, kwas metylomalonowy, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, niewydolność serca, parestezje, podostre złożone zwyrodnienie rdzenia, powikłanie neurologiczne, rak jelita grubego, surowica, synteza DNA, uszkodzenie układu nerwowego, wada cewy nerwowej, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie odpowiedzi immunologicznej, zapalenie języka - Leksykon substancji czynnych
Zieleń indocyjaninowa – Właściwości farmakodynamiczne
Zieleń indocyjaninowa, substancja czynna preparatu Verdye (kod ATC: V04CX01), jest stosowana jako środek diagnostyczny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 5 mg/ml, uzyskiwanym po rekonstytucji proszku zawierającego 25 mg lub 50 mg substancji w odpowiednio 5 ml lub 10 ml wody do wstrzykiwań. Chemicznie zieleń indocyjaninowa ma wzór C43H47N2NaO6S2 i masę cząsteczkową 774,96 Da. Kluczową właściwością farmakodynamiczną jest jej zdolność do absorpcji światła w bliskiej podczerwieni, ze szczytem absorpcji przy długości fali 800 nm, co umożliwia precyzyjny pomiar stężenia substancji w osoczu, krwi lub surowicy niezależnie od poziomu nasycenia tlenem hemoglobiny, dzięki zbliżonej gęstości optycznej hemoglobiny natlenionej i zredukowanej na tej długości fali.
absorpcja światła, bliska podczerwień, działanie farmakologiczne, gęstość optyczna hemoglobiny, hemoglobina natleniona, hemoglobina zredukowana, masa cząsteczkowa, nasycenie krwi tlenem, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, środek diagnostyczny, surowica, VERDYE, woda do wstrzykiwań, wzór cząsteczkowy, zieleń indocyjaninowa