martwe urodzenia
Martwe urodzenia (ang. stillbirth) to urodzenie dziecka bez oznak życia po 22. tygodniu ciąży lub gdy masa ciała płodu wynosi co najmniej 500 g. W niektórych krajach przyjmuje się granicę 24. lub 28. tygodnia ciąży. Jest to istotny problem położniczy, którego częstość występowania wynosi około 3-4 przypadki na 1000 urodzeń w krajach rozwiniętych.
Najczęstsze przyczyny martwych urodzeń obejmują wady wrodzone płodu, zaburzenia łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska), powikłania związane z pępowiną (np. węzeł prawdziwy), zakażenia wewnątrzmaciczne, choroby matki (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne), a także niewyjaśnione przyczyny, które stanowią około 25-30% wszystkich przypadków.
Diagnostyka po martwym urodzeniu obejmuje badanie sekcyjne płodu, badanie histopatologiczne łożyska, badania genetyczne oraz testy na obecność infekcji. Kompleksowa diagnostyka jest kluczowa dla ustalenia przyczyny i oceny ryzyka powtórzenia się tego powikłania w kolejnych ciążach. Wsparcie psychologiczne dla rodziców po martwym urodzeniu stanowi niezbędny element opieki medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani działania teratogennego, mimo że badania dotyczące rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnienia kostnienia oraz anomalie żeber przy podaniu dootrzewnowym, jednak płodność pokolenia F1 i rozwój F2 nie wykazywały zaburzeń, co wyklucza długotrwałe efekty międzypokoleniowe.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, martwe urodzenia, opóźnione kostnienie, Piperacillin Tazobactam, piperacylina z tazobaktamem, płodność pokolenia F1, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, wady żeber, zmniejszenie liczebności miotu, zmniejszenie masy płodu