terapia lamiwudyną

Terapia lamiwudyną jest jedną z metod leczenia zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) oraz wirusa HIV. Lamiwudyna należy do grupy leków przeciwwirusowych znanych jako nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI), które hamują replikację wirusa poprzez blokowanie enzymu odwrotnej transkryptazy.

W leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B, lamiwudyna stosowana jest w dawce 100 mg dziennie. Lek powoduje zahamowanie replikacji HBV, co prowadzi do normalizacji aktywności aminotransferaz, poprawy histologicznej wątroby oraz serokonwersji HBeAg do anty-HBe. Jednak długotrwała monoterapia lamiwudyną wiąże się z wysokim ryzykiem rozwoju oporności wirusa na lek (10-20% rocznie), co ogranicza jej skuteczność w dłuższej perspektywie.

W terapii HIV lamiwudyna (3TC) stosowana jest w dawce 150 mg dwa razy dziennie lub 300 mg raz dziennie, zazwyczaj w schematach wielolekowych. Stanowi istotny składnik terapii antyretrowirusowej, szczególnie w krajach o ograniczonych zasobach, ze względu na niski koszt, dobrą tolerancję i niewielką liczbę interakcji lekowych. Podobnie jak w przypadku HBV, również w leczeniu HIV istnieje ryzyko rozwoju oporności.

Profil bezpieczeństwa lamiwudyny jest korzystny – lek jest dobrze tolerowany, a działania niepożądane występują rzadko. Do najczęściej zgłaszanych należą: bóle głowy, nudności, bóle brzucha, zmęczenie oraz sporadycznie neuropatia obwodowa. Podczas terapii konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymagana jest modyfikacja dawki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl