zapalenie głośni

Zapalenie głośni, zwane również epiglottitis, to ostre i potencjalnie zagrażające życiu schorzenie, charakteryzujące się stanem zapalnym nagłośni i otaczających ją struktur. Proces zapalny może szybko prowadzić do obrzęku tkanek i zwężenia dróg oddechowych, powodując poważne trudności w oddychaniu.

Etiologia zapalenia głośni najczęściej obejmuje zakażenia bakteryjne, wśród których dominował historycznie Haemophilus influenzae typu B (Hib). Wprowadzenie powszechnych szczepień przeciwko Hib znacząco zmniejszyło częstość występowania tego schorzenia u dzieci. Obecnie obserwuje się wzrost zachorowań u dorosłych, a czynnikami etiologicznymi mogą być również inne bakterie, wirusy, grzyby lub czynniki nieinfekcyjne.

Objawy kliniczne zapalenia głośni obejmują gwałtownie narastającą duszność, stridor wdechowy, trudności w połykaniu, gorączkę, ból gardła oraz ślinotok. U pacjenta często występuje charakterystyczna pozycja siedząca z wyciągniętą szyją i wysuniętą żuchwą (triada Jacksona). Stan ten wymaga pilnej interwencji medycznej, gdyż nieleczony może prowadzić do całkowitej niedrożności dróg oddechowych.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, laryngoskopii pośredniej lub bezpośredniej (wykonywanych z dużą ostrożnością), badaniach laboratoryjnych oraz obrazowych (RTG boczne szyi może ukazać objaw „kciuka” – powiększoną nagłośnię). Leczenie polega na zabezpieczeniu drożności dróg oddechowych (intubacja, tracheotomia w przypadkach ciężkich), antybiotykoterapii oraz steroidoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl