wysypka alergiczna
Wysypka alergiczna to skórna manifestacja reakcji immunologicznej organizmu na czynnik uczulający (alergen). Charakteryzuje się pojawieniem zmian skórnych o różnorodnej morfologii, takich jak rumień, grudki, pęcherzyki czy obrzęk. Zmiany te często towarzyszą świądowi o różnym nasileniu.
Patofizjologicznie, wysypka alergiczna wynika najczęściej z reakcji nadwrażliwości typu I (IgE-zależnej) lub typu IV (komórkowej). W mechanizmie reakcji natychmiastowej dochodzi do degranulacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych, natomiast w reakcji opóźnionej kluczową rolę odgrywają limfocyty T.
Diagnostyka wysypki alergicznej obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne (punktowe, płatkowe, śródskórne) i badania laboratoryjne (poziom IgE całkowitego i swoistego). Leczenie koncentruje się na eliminacji kontaktu z alergenem, farmakoterapii objawowej (leki przeciwhistaminowe, miejscowe glikokortykosteroidy) oraz w cięższych przypadkach – terapii systemowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Akineton SR 4 mg 4 mg
Stosowanie leku Akineton SR (biperyden chlorowodorek 4 mg) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego (uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zaburzenia pamięci – rzadko; bóle głowy, dyskinezy, ataksja, zaburzenia mowy, zwiększona skłonność do drgawek – bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne (eksytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne, omamy, bezsenność – rzadko), a także zaburzenia snu REM (wydłużenie czasu do fazy REM i zmniejszenie jej udziału). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię (rzadko) i bradykardię (bardzo rzadko), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Ponadto, lek może powodować suchość błon śluzowych, nudności, zaparcia, zmniejszenie potliwości, zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, co może prowadzić do jaskry z zamkniętym kątem przesączania – konieczne jest monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego.
anhidroza, ataksja, bezsenność, biperyden, ból głowy, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśniowe, dyskineza, faza REM, funkcje poznawcze, gruczolak prostaty, jaskra z zamkniętym kątem, mydriasis, nadwrażliwość, napad padaczkowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka alergiczna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia termoregulacji, zapalenie przyusznicy, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół deliryczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabine Kabi 38 mg/ml
Gemcitabine Kabi (38 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności z wymiotami lub bez, około 60%), podwyższonej aktywności aminotransferaz wątrobowych (AspAT, AlAT) i fosfatazy alkalicznej (około 60%), a także zaburzeń nerkowych, takich jak białkomocz i krwiomocz (około 50%). Duszność występuje u 10-40% pacjentów, zwłaszcza z rakiem płuca, natomiast alergiczne wysypki skórne obserwuje się u 25%, a wysypki z towarzyszącym świądem u 10%. Działania hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia i neutropenia, występują bardzo często i wymagają monitorowania oraz potencjalnej modyfikacji dawkowania. Częstość i nasilenie działań niepożądanych zależą od dawki, szybkości infuzji oraz odstępów między dawkami, co podkreśla konieczność indywidualizacji terapii.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, duszność, fosfataza alkaliczna, gemcytabina, granulocyty, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, nudności i wymioty, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, świąd skóry, toksyczność płucna, uszkodzenie wątroby, wysypka alergiczna, zaburzenia dróg moczowych, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia nerkowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej - Leksykon substancji czynnych
Bromek potasu – Działania niepożądane
Bromek potasu (Kalium bromatum) stosowany w homeopatii, obecny m.in. w preparatach Nervoheel N (rozcieńczenie D4) oraz Sedalia (9 CH), może wywoływać działania niepożądane, choć ich częstość występowania pozostaje nieokreślona. W przypadku Nervoheel N odnotowano sporadyczne, przemijające dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka i obrzęk tkanek miękkich. Preparat Sedalia, zawierający bromek potasu w wyższym rozcieńczeniu 9 CH, nie wykazuje znanych działań niepożądanych. Różnice te mogą wynikać z różnej zawartości substancji aktywnej w końcowym produkcie, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa terapii.
bromek potasu, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, Kalium bromatum, lecznictwo homeopatyczne, monitorowanie działań niepożądanych, Nervoheel N, obrzęk, obrzęk alergiczny, personel medyczny, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna skórna, rozcieńczenie D4, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedalia, wysypka, wysypka alergiczna, wywiad alergiczny, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 75 mcg/h
Durogesic, system transdermalny zawierający fentanyl, jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga uważnego monitorowania ze względu na liczne działania niepożądane. W badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). U dzieci profil jest podobny, z wymiotami (33,9%) i nudnościami (23,5%) na czele. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≥1/10 000), obejmując m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, lęk, omamy), neurologiczne (drgawki, parestezje), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, nadciśnienie), oddechowe (duszność, depresja oddechowa) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, niedrożność jelit). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru androgenów i rozwoju tolerancji, a także uzależnienia, nawet przy dawkach terapeutycznych.
bezdech, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, drganie mięśni, duszność, dysfagia, hipowentylacja, jadłowstręt, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek opioidowy, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, omam, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, przewlekły ból, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka alergiczna, zaburzenie erekcji, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia, zespół odstawienia noworodków, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Owix 250 mg/5 ml
Pyrantelum Owix w postaci zawiesiny doustnej (250 mg/5 ml) cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z rzadko występującymi działaniami niepożądanymi. Do najczęstszych objawów należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia łaknienia, bóle brzucha, biegunka oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wskazuje na potencjalne hepatotoksyczne działanie leku. Ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwuje się rzadko bóle i zawroty głowy oraz paradoksalne zaburzenia snu (senność i bezsenność). Reakcje alergiczne manifestują się wysypkami skórnymi, które mogą wymagać przerwania terapii. Znajomość tych działań jest kluczowa dla wczesnego wykrywania powikłań i odpowiedniego monitorowania pacjentów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, monitorowanie działań niepożądanych, nietolerancja substancji, objawy dyspeptyczne, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie jelit, powikłanie terapii, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, Pyrantelum Owix, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wysypka alergiczna, zaburzenie snu, zawiesina doustna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandimmun Neoral 10 mg
Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny (Sandimmun Neoral), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość zależą od dawki, wskazania oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najważniejsze działania niepożądane obejmują nefrotoksyczność (zarówno ostrą, z zaburzeniami elektrolitowymi takimi jak hiperkaliemia, hipomagnezemia i hiperurykemia, jak i przewlekłą prowadzącą do nieodwracalnych zmian morfologicznych nerek), nadciśnienie tętnicze, drżenia mięśniowe, nadmierne owłosienie (hirsutyzm), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), a także hepatotoksyczność manifestującą się cholestazą, żółtaczką i zapaleniem wątroby. Cyklosporyna zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacji poliomawirusa (nefropatia PVAN) i wirusa JC (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – PML). Ponadto, leczenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób limfoproliferacyjnych, chłoniaków oraz nowotworów skóry, szczególnie przy długotrwałej i intensywnej terapii.
ból głowy, chłoniak, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, drgawka, drżenie, encefalopatia, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hirsutyzm, inhibitor kalcyneuryny, jadłowstręt, kurcz mięśni, lek immunosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, mikroangiopatia zakrzepowa, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nowotwór skóry, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, parestezja, polineuropatia ruchowa, poliomawirus, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przerost dziąseł, Sandimmun Neoral, trądzik, wrzód trawienny, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół bólowy wywołany przez inhibitor kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivacor 25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Vivacor, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które są zbliżone we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, choć z pewnymi różnicami zależnymi od leczonej jednostki chorobowej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to niedociśnienie (w tym niedociśnienie ortostatyczne), niewydolność serca, bradykardia, zawroty głowy oraz bóle głowy. W fazie zwiększania dawki u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca może dojść do nasilenia objawów niewydolności i zatrzymania płynów. Częstość występowania niewydolności serca wynosiła 15,4% u pacjentów z dysfunkcją lewej komory po zawale mięśnia sercowego. Karwedylol może także powodować odwracalne pogorszenie funkcji nerek, szczególnie u chorych z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i uogólnioną chorobą naczyń. Ponadto, lek może wpływać na metabolizm glukozy, prowadząc do pogorszenia kontroli glikemii (hiperglikemia, hipoglikemia) u pacjentów z cukrzycą oraz ujawnienia niejawnej cukrzycy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, karwedylol, leukopenia, liszaj płaski, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, regulacja glikemii, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uogólniona choroba naczyń, wysypka alergiczna, zaburzenia erekcji, zaburzenia mikcji, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dasatinib SUN 140 mg
Dasatinib SUN jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w terapii, którego jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dazatynib lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Zawartość laktozy w tabletkach różni się w zależności od dawki: od 27 mg w dawce 20 mg do 188 mg w dawce 140 mg. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na dazatynib, leki o podobnej strukturze chemicznej oraz nietolerancję laktozy, która może wykluczyć stosowanie tego preparatu.
dazatynib, hipotensja, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja disacharydów, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wysypka alergiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thyrozol
Thyrozol, zawierający tiamazol, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza (0,3-0,6% przypadków), zapalenie naczyń czy ostre zapalenie trzustki. Agranulocytoza zwykle pojawia się w pierwszych tygodniach terapii, dlatego konieczna jest kontrola morfologii krwi przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszą granulocytopenią. W przypadku objawów takich jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła czy gorączka, należy natychmiast wykonać badania krwi i rozważyć odstawienie leku. Tiamazol jest przeciwwskazany u pacjentów z historią łagodnych reakcji nadwrażliwości oraz u osób z ostrym zapaleniem trzustki po wcześniejszym stosowaniu tiamazolu lub karbimazolu. U pacjentów z dużym wolem uciskającym tchawicę stosowanie tiamazolu powinno być krótkotrwałe i pod ścisłą obserwacją ze względu na ryzyko powiększenia wola i powikłań oddechowych.
agranulocytoza, antykoncepcja, eutyreoza, granulocytopenia, hormon tyreotropowy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, orbitopatia endokrynna, ostre zapalenie trzustki, późna niedoczynność tarczycy, przełom tyreotoksyczny, szpik kostny, tiamazol, wole tarczycy, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej, zapalenie naczyń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mitomycin Accord 40 mg
Mitomycin Accord (40 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującą mielosupresją, która dotyka do 65% pacjentów i manifestuje się leukopenią oraz małopłytkowością, zwiększając ryzyko krwawień i zakażeń. Do bardzo częstych objawów należą nudności i wymioty, a także powikłania żołądkowo-jelitowe takie jak zapalenie błon śluzowych, biegunka i jadłowstręt, które mogą pogarszać stan odżywienia. Istotne klinicznie są również powikłania narządowe, w tym śródmiąższowe zapalenie płuc (występujące u około 10% pacjentów), nefrotoksyczność objawiająca się niewydolnością nerek, podwyższonym stężeniem kreatyniny oraz glomerulopatią, a także rzadkie, ale ciężkie zespoły hemolityczno-mocznicowe (HUS) i mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (MAHA). Hepatotoksyczność, choć rzadka, może objawiać się niewydolnością wątroby, podwyższonymi aminotransferazami, żółtaczką oraz chorobą żylno-okluzyjną wątroby.
aminotransferazy, antybiotyk antracyklinowy, choroba żylno-okluzyjna płuc, choroba żylno-okluzyjna wątroby, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa, glomerulopatia, hepatotoksyczność, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, kreatynina, łysienie, małopłytkowość, martwica tkanek, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, mitomycyna, nadciśnienie płucne, nefrotoksyczność, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, osutka, posocznica, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpik kostny, wysypka alergiczna, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tkanki podskórnej, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandimmun Neoral 50 mg
Cyklosporyna (Sandimmun Neoral) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami czynności nerek (w tym nefrotoksycznością ostrą i przewlekłą), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami metabolicznymi (hiperlipidemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia, hiperurykemia) oraz objawami neurologicznymi (drżenie, bóle głowy, drgawki, encefalopatia). Częstość i nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką i wskazaniem do leczenia, przy czym pacjenci po transplantacji, stosujący wyższe dawki i długotrwałą immunosupresję, są szczególnie narażeni. Ponadto, terapia cyklosporyną zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, pasożytniczych), w tym poważnych powikłań takich jak nefropatia poliomawirusowa (PVAN) i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). Zgłaszano także podwyższone ryzyko rozwoju chłoniaków, chorób limfoproliferacyjnych oraz nowotworów skóry, co jest związane z intensywnością i czasem trwania immunosupresji.
chłoniak, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, drgawki, encefalopatia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hirsutyzm, inhibitor kalcyneuryny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, mikroangiopatia zakrzepowa, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z poliomawirusem, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, parestezja, polineuropatia ruchowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przerost dziąseł, wrzód trawienny, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zanik kanalików, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół bólowy wywołany przez inhibitor kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe, zwyrodnienie szkliste tętniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akineton 5 mg/ml
Lek Akineton (biperyden mleczan 5 mg/ml) stosowany do wstrzykiwań może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Najistotniejsze klinicznie są objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne i omamy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami mózgowymi. Biperyden wpływa również na strukturę snu, skracając fazę REM. Rzadko obserwuje się zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, a bardzo rzadko poważne zaburzenia neurologiczne (dyskinezy, ataksja, zaburzenia mowy) oraz zwiększoną skłonność do drgawek u predysponowanych pacjentów. W zakresie okulistyki mogą wystąpić zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic (mydriasis) i ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania, co wymaga monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego.
ataksja, biperyden mleczan, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drganie mięśni, dyskineza, działanie niepożądane, faza snu REM, gruczolak prostaty, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek cholinolityczny, mydriasis, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja nadwrażliwości, stan pobudzenia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, wysypka alergiczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie mowy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie pasożytnicze, zapalenie przyusznic, zatrzymanie moczu, zespół deliryczny - Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Działania niepożądane
Biperyden, lek przeciwparkinsonowski o działaniu cholinolitycznym, może wywoływać liczne działania niepożądane, zwłaszcza na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Do najczęstszych należą zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ekscytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne, omamy oraz bezsenność, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami mózgu. Biperyden wpływa również na strukturę snu, powodując przejściowe skrócenie fazy REM. Rzadziej obserwuje się zawroty głowy, zaburzenia pamięci, bóle głowy, dyskinezy, ataksję, zaburzenia mowy oraz zwiększoną skłonność do drgawek i napadów padaczkowych. W zakresie układu ocznego bardzo rzadko występują zaburzenia akomodacji, mydriasis oraz ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania, co wymaga regularnego monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ze strony układu sercowo-naczyniowego biperyden może powodować tachykardię (rzadko) oraz bradykardię (bardzo rzadko). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia żołądkowe i zaparcia (bardzo rzadko). Zaburzenia w oddawaniu moczu, zwłaszcza u pacjentów z gruczolakiem prostaty, mogą wymagać zmniejszenia dawki, a zatrzymanie moczu stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji.
Akineton, anhidroza, biperyden, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drganie mięśni, dyskineza, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, ekscytacja, faza snu REM, gruczolak prostaty, hipertermia, jaskra z zamkniętym kątem, lek przeciwparkinsonowski, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, suchość błony śluzowej, tachykardia, układ moczowo-płciowy, wysypka alergiczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie termoregulacji, zaburzenie żołądkowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie przyusznicy, zatrzymanie moczu, zespół deliryczny - Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Substancja aktywna nagietek (Calendula officinalis L.) jest stosowana w preparatach miejscowych na skórę oraz do płukania jamy ustnej i gardła, takich jak Azucalen i Tinctura Calendulae Phytopharm. Preparaty te zawierają wysokie stężenia etanolu (Azucalen: 58-66% V/V, odpowiadające 7,92 g etanolu na 15 ml; Tinctura Calendulae Phytopharm: 60-70% V/V), co może powodować pieczenie uszkodzonej skóry. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko zaostrzenia objawów chorobowych, pojawienia się zakażeń skóry oraz reakcji nadwrażliwości, takich jak zaczerwienienie, świąd czy wysypka, które wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu. Stosowanie u dzieci jest ograniczone: Tinctura Calendulae Phytopharm nie jest zalecana do płukania gardła u dzieci poniżej 12 lat oraz do okładów i przemywania ran u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo.
cukrzyca, duszność, etanol, jednostka chlebowa, nadwrażliwość, nagietek, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, owrzodzenie, płukanie gardła, płukanie jamy ustnej, preparat z nagietka, przemywanie ran, reakcja alergiczna, ropna plwocina, stwardnienie podskórne, układ odpornościowy, uszkodzenie skóry, węglowodany przyswajalne, wysypka alergiczna, zakażenie skóry, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1,5 g
Mesalazyna, substancja czynna preparatu Salofalk dostępnego w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu, może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo rzadkich, ale poważnych powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i małopłytkowość (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka alergiczna, gorączka polekowa, toczeń rumieniowaty i zapalenie jelita grubego, również występują bardzo rzadko. Neurologiczne działania niepożądane obejmują często bóle głowy (1-10%) i niezbyt często zawroty głowy (0,1-1%), a bardzo rzadko neuropatię obwodową. Poważne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, oraz alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne (duszność, kaszel, zapalenie pęcherzyków płucnych) również klasyfikowane są jako bardzo rzadkie. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, występują często, natomiast ostre zapalenie trzustki jest bardzo rzadkie, ale wymaga natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferaza, amylaza, astenia, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, gorączka polekowa, granulat o przedłużonym uwalnianiu, kamica układu moczowego, kolka nerkowa, leukopenia, lipaza, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabine SUN 10 mg/ml
Gemcitabine SUN (10 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości wlewu i przerw między podaniami. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty u około 60% pacjentów), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%, szczególnie u chorych na raka płuc) oraz reakcje skórne, takie jak alergiczna wysypka (25%) i świąd (10%). Mielosupresja, zwłaszcza neutropenia i trombocytopenia, jest głównym ograniczeniem dawki, a ciężkie powikłania hematologiczne (gorączka neutropeniczna, mikroangiopatia zakrzepowa) wymagają natychmiastowej interwencji. Profil toksyczności ulega nasileniu w terapii skojarzonej, np. z paklitakselem, cisplatyną lub karboplatyną, gdzie obserwuje się wzrost częstości działań niepożądanych stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości.
aminotransferaza wątrobowa, białkomocz, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, neutropenia, niedokrwienne zapalenie jelit, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, objawy grypopodobne, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, terapia przeciwnowotworowa, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność radioterapii, transferaza gamma-glutamylowa, trombocytopenia, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Promonta 10 mg 10 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Promonta 10 mg (montelukast sodowy) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną oraz na którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym 100 mg laktozy jednowodnej zawartej w każdej tabletce. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność lub skurcz oskrzeli paradoksalny, a także reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na leki z grupy antagonistów receptorów leukotrienowych oraz ocena tolerancji laktozy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchicum T 100 mg
Bronchicum T zawiera 100 mg płynnego ekstraktu z ziela tymianku na tabletkę do ssania i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane od bardzo częstych do bardzo rzadkich oraz o częstości nieznanej. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominują reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk Quinckego, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane dotyczą także układu pokarmowego (dyskomfort, nudności, zgaga) oraz skóry i tkanki podskórnej, gdzie odnotowano alergiczną wysypkę, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy, z częstością od bardzo rzadkiej do nieznanej.
ciśnienie tętnicze, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, ekstrakt z tymianku, nadwrażliwość, niewydolność wielonarządowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, pokrzywka skórna, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, wysypka alergiczna, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądka, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki 2 mg
Chlorchinaldin w dawce 2 mg chlorochinaldolu w postaci tabletek do ssania, o smaku czarnej porzeczki, może wywoływać działania niepożądane, głównie lokalne reakcje w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Najczęściej obserwuje się podrażnienie objawiające się zaczerwienieniem, bólem oraz dyskomfortem, a także świąd. U pacjentów z nadwrażliwością na chlorochinaldol lub substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (364 mg), glikol propylenowy (0,2976 mg), d-limonen i linalol, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna i pokrzywka. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana ze względu na ograniczone dane kliniczne.
bąbel pokrzywkowy, Chlorchinaldin, chlorochinaldol, ciężka reakcja alergiczna, d-limonen, glikol propylenowy, linalol, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadwrażliwość, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, świąd, tabletka do ssania, wysypka alergiczna, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propycil 50 mg 50 mg
Propylotiouracyl, substancja czynna leku Propycil 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od wskazań, dawkowania oraz terapii skojarzonej. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), reakcje nadwrażliwości skórnej (wysypki, świąd, pokrzywka) oraz neutropenię bezobjawową. Bardzo często występuje przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz. Do najpoważniejszych działań należą zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza agranulocytoza (0,3-0,6% pacjentów), wymagająca natychmiastowego odstawienia leku i ewentualnego zastosowania G-CSF. Rzadko pojawiają się trombocytopenia, pancytopenia, hemoliza oraz uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Propylotiouracyl może także indukować reakcje immunologiczne, w tym zapalenie naczyń związane z obecnością przeciwciał ANCA, co może prowadzić do poważnych objawów wielonarządowych i wymaga przerwania terapii.
ageusia, agranulocytoza, cholestaza, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynność tarczycy, dysgeusia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, hemoliza, hepatotoksyczność, krwawienie pęcherzykowe, łysienie, morfologia krwi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, orbitopatia endokrynna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, powiększenie węzłów chłonnych, propylotiouracyl, przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów, przeciwciała przeciwko proteinazie 3, reakcja nadwrażliwości, test Coombsa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wysypka alergiczna, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie erytropoezy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie naczyń leukocytoklastyczne, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duphagol –
Duphagol, zawierający 13,125 g makrogolu 3350 oraz elektrolity (350,7 mg NaCl, 46,6 mg KCl, 178,5 mg NaHCO3 w saszetce), wywołuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, występujące bardzo często (≥1/10), takie jak bóle i skurcze żołądka, biegunka, nudności, wymioty oraz wzdęcia. Objawy te wynikają z mechanizmu działania leku, polegającego na zwiększeniu objętości treści jelitowej i nasileniu perystaltyki. W przypadku łagodnej biegunki zaleca się zmniejszenie dawki. Rzadziej obserwuje się niestrawność, rozdęcie jamy brzusznej (≥1/1000 do <1/100) oraz dyskomfort w okolicy odbytu (<1/10 000). Ponadto, często (≥1/100 do <1/10) występuje ból głowy i obrzęki obwodowe, a także reakcje immunologiczne, takie jak świąd (≥1/100 do <1/10) i wysypka (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i duszność, wymagające natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, ból głowy, burczenie w brzuchu, choroba nerek, duszność, dyskomfort odbytu, działania niepożądane leków, gazy jelitowe, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, łagodna biegunka, makrogol 3350, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odwodnienie, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcje immunologiczne, rozdęcie jamy brzusznej, rumień, skurcze żołądka, świąd, układ immunologiczny, wysypka, wysypka alergiczna, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Działania niepożądane
Gemcytabina jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w terapii nowotworów płuc, trzustki, pęcherza moczowego i piersi. Jej profil toksyczności obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, z których najczęstsze to leukopenia (neutropenia), trombocytopenia oraz niedokrwistość, występujące bardzo często (≥10%). Neutropenia stopnia 3. dotyczy około 19,3% pacjentów, a stopnia 4. około 6%, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych i gorączki neutropenicznej. Inne często obserwowane działania to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) i fosfatazy zasadowej (około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), a także alergiczne wysypki skórne (25%) z towarzyszącym świądem (10%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do niewydolności wątroby, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół hemolityczno-mocznicowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, ciężka hepatotoksyczność, cisplatyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, karboplatyna, krwiomocz, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia stopnia 4, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór płuc, nowotwór trzustki, objawy grypopodobne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherz moczowy, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność radioterapii, trombocytoza, udar mózgu, wysypka alergiczna, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel - Leksykon leków
Działania niepożądane – Effortil 7,5 mg/g
Effortil zawiera 7,5 mg chlorowodorku etylefryny w 1 ml roztworu (ok. 15 kropli), działającego jako sympatykomimetyczna amina katecholowa. Działania niepożądane wynikają głównie z aktywacji układu współczulnego i obejmują objawy sercowo-naczyniowe (tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, dusznica bolesna, wzrost ciśnienia tętniczego), neurologiczne (ból głowy, drżenie, niepokój ruchowy, zawroty głowy) oraz reakcje alergiczne o częstości nieznanej. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z chorobami układu krążenia ze względu na ryzyko powikłań. Preparat zawiera także substancje pomocnicze mogące wywoływać reakcje nadwrażliwości oraz 0,24 mg/ml sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
amina katecholowa, bezsenność, ból głowy, ból wieńcowy, chlorowodorek etylefryny, częstość akcji serca, drżenie, dusznica bolesna, działanie niepożądane, efekt uboczny, kołatanie serca, naczynie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niepokój psychiczny, niepokój ruchowy, nudności, objaw sercowo-naczyniowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pirosiarczyn sodu, reakcja alergiczna, tachykardia, układ współczulny, wysypka alergiczna, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową
Lek Tafen Nasal, zawierający budezonid w dawce 50 μg na dawkę donosową w formie aerozolu do nosa, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje alergiczne na parahydroksybenzoesan metylu (50 μg/dawkę), parahydroksybenzoesan propylu (10 μg/dawkę) oraz glikol propylenowy (5 mg/dawkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia błony śluzowej nosa. Objawy nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, obrzęk oraz trudności w oddychaniu, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i rozważenia alternatywnych terapii.
alergia kontaktowa, budezonid, glikol propylenowy, gruźlica płuc, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, nadwrażliwość, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na budezonid, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, trudności w oddychaniu, uraz nosa, wysypka alergiczna, zabieg chirurgiczny nosa, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści rozmarynu – Działania niepożądane
Wyciąg z liści rozmarynu (Rosmarini folii extractum fluidum) w dawce 10,0 mg na pojedynczą dawkę 20 ml preparatu Doppelherz Energovital Tonik K wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie wywołując istotnych działań niepożądanych przy zalecanym stosowaniu. Nie odnotowano specyficznych reakcji niepożądanych bezpośrednio związanych z tym ekstraktem, jednak ze względu na roślinne pochodzenie substancji, istnieje potencjalne ryzyko reakcji nadwrażliwości u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Preparat jest złożony i zawiera także inne ekstrakty roślinne, co może modyfikować profil działań niepożądanych.
cukier inwertowany, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane, ekstrakt z liści rozmarynu, kolka jelitowa, mdłości, objawy uczuleniowe, reakcja nadwrażliwości, substancje pomocnicze, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liści melisy, wyciąg z liści rozmarynu, wyciąg z owoców głogu, wysypka alergiczna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auropect COMFORT 375 mg
Stosowanie karbocysteiny w dawce 375 mg (Auropect COMFORT) wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, które obejmują reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, alergiczne wysypki skórne oraz rumień trwały polekowy. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej obserwuje się biegunkę, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu oraz wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Szczególnie istotnym powikłaniem jest krwawienie z przewodu pokarmowego, manifestujące się smolistymi stolcami, krwawymi wymiotami lub obecnością świeżej krwi w stolcu, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest określana jako „nieznana”, co podkreśla konieczność dalszego monitorowania bezpieczeństwa leku w praktyce klinicznej.
biegunka, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, kapsułka twarda, karbocysteina, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwistość, nudności, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, stolec smolisty, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, wykwit alergiczny, wymioty, wysypka alergiczna, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclaid 50 mg
Leczenie cyklosporyną, szczególnie w wysokich dawkach stosowanych u pacjentów po transplantacjach, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, których nasilenie jest zależne od dawki i czasu terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia czynności nerek (wzrost stężenia kreatyniny i mocznika), nadciśnienie tętnicze, drżenia mięśniowe, hiperlipidemia, hiperglikemia, hiperurykemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i przerost dziąseł. Wśród poważniejszych powikłań wymienia się nefrotoksyczność ostrą i przewlekłą, encefalopatię, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES), a także hepatotoksyczność, która może prowadzić do cholestazy, zapalenia wątroby i niewydolności wątroby, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym. Ponadto, leczenie cyklosporyną zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych) oraz reaktywacji wirusów Polyoma i JCV, co może skutkować nefropatią (PVAN) lub postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (PML). Zgłaszano także przypadki zespołu bólowego wywołanego przez inhibitory kalcyneuryny (CIPS) manifestującego się bólem kończyn dolnych oraz upośledzeniem słuchu u pacjentów z wysokim stężeniem leku.
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci od 1. roku życia profil bezpieczeństwa cyklosporyny był porównywalny do obserwowanego u dorosłych. Działania niepożądane klasyfikowane według układów i narządów obejmują m.in. leukopenię (często), małopłytkowość i niedokrwistość (niezbyt często), zespół hemolityczno-mocznicowy (rzadko), hiperurykemię, hiperkaliemię, hipomagnezemię (często), drgawki i parestezje (często), encefalopatię i PRES (niezbyt często), a także hirsutyzm (bardzo często) i trądzik (często). Występują również zaburzenia miesiączkowania i ginekomastia (rzadko), a także gorączka i uczucie zmęczenia (często). Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym śmiertelnych, konieczne jest systematyczne monitorowanie pacjentów oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
biegunka, chłoniak, cholestaza, drżenie, działanie hepatotoksyczne, encefalopatia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hirsutyzm, inhibitor kalcyneuryny, jadłowstręt, kurcz mięśni, leukoencefalopatia wieloogniskowa, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, migrena, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne owłosienie, nefropatia, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna mikroangiopatyczna, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, nudność, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, plamica małopłytkowa zakrzepowa, polineuropatia ruchowa, przerost dziąseł, trądzik, upośledzenie słuchu, uszkodzenie wątroby, wrzód trawienny, wymioty, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie, zanik kanalików, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zarażenie pasożytnicze, zespół bólowy inhibitora kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe, zwyrodnienie szkliste tętniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemsol 40 mg/ml
Gemsol, zawierający gemcytabinę w stężeniu 40 mg/ml, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości infuzji oraz odstępów między dawkami. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty (≥60%), podwyższone aminotransferazy (AspAT, AlAT) i fosfataza zasadowa (≥60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%), oraz alergiczne wysypki skórne (25%). Hematologiczne działania niepożądane, takie jak leukopenia (neutropenia 3. stopnia u 19,3%, 4. stopnia u 6%), małopłytkowość i niedokrwistość, stanowią ograniczenie dawki. Dodatkowo obserwuje się gorączkę neutropeniczną, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężką hepatotoksyczność oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, choć te występują rzadziej.
aminotransferaza, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, udar naczyniowy mózgu, uszkodzenie popromienne, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polvertic
Betahistyna dichlorowodorek (Polvertic, 24 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz schorzeniami alergicznymi, takimi jak pokrzywka, wysypki alergiczne i alergiczny nieżyt nosa. U tych grup pacjentów konieczne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego, w tym parametrów oddechowych, objawów skórnych i nosowych oraz symptomów ze strony przewodu pokarmowego, aby zapobiec zaostrzeniu chorób podstawowych. Ponadto, u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego ze względu na ryzyko dalszego jego obniżenia podczas terapii betahistyną.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, objawy astmatyczne, objawy przewodu pokarmowego, parametry hemodynamiczne, parametry oddechowe, pokrzywka, profilaktyka przeciwwrzodowa, schorzenie alergiczne, wysypka alergiczna, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvetrend 12,5 mg
Karwedylol, substancja czynna preparatu Carvetrend 12,5 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, niewydolność serca (15,4% u pacjentów po zawale mięśnia sercowego), niedociśnienie, bradykardię (częstość zależna od dawki), astenia oraz zaburzenia widzenia nasilające się wraz ze wzrostem dawki. U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się ryzyko nasilenia objawów i retencji płynów podczas zwiększania dawki. Inne często występujące działania to zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, niedokrwistość, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia, hipercholesterolemia), depresja, nudności, biegunka oraz bóle kończyn. Rzadziej występują małopłytkowość, leukopenia, reakcje alergiczne, zaburzenia snu, zaparcia, suchość błon śluzowych, a także ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, duszność, gammaglutamylotransferaza, halucynacje, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperwolemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, liszaj płaski, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka alergiczna, zaburzenia erekcji, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Lek SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera sytagliptynę chlorowodorek jednowodny, będącą inhibitorem dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowanym w terapii hipoglikemizującej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sytagliptynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W praktyce klinicznej należy szczególnie unikać podawania leku pacjentom z udokumentowaną alergią na inhibitory DPP-4, u których mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. W przypadku pojawienia się objawów alergicznych podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
dipeptydylopeptydaza 4, duszność, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, hamowanie DPP-4, historia alergii, inhibitor DPP-4, nadwrażliwość na sytagliptynę, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, sytagliptyny chlorowodorek, tabletka powlekana, wysypka alergiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivacor 12,5 mg
Profil bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor, obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, których częstość występowania jest podobna we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, takich jak przewlekła niewydolność serca, dysfunkcja lewej komory po zawale, nadciśnienie i choroba wieńcowa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niewydolność serca oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, u których podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do nasilenia objawów niewydolności i zatrzymania płynów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zwykle niezależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. U pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, uogólnioną chorobą naczyń i zaburzeniami czynności nerek obserwowano odwracalne pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja lewej komory, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, karwedylol, kontrola glikemii, leukopenia, liszaj płaski, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk płuc, omdlenie, osłabienie, ostry zawał serca, parestezje, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła niewydolność serca, rumień wielopostaciowy, świąd skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniona choroba naczyń, wymioty, wysypka alergiczna, zaburzenia erekcji, zaburzenia mikcji, zaburzenia snu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rostil max 500 mg
Lek Rostil max zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego (Calcii dobesilas monohydricus) w formie tabletek i posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność 47,5 mg laktozy w każdej tabletce, co może stanowić problem u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, choć nie jest to przeciwwskazanie bezwzględne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości na wapnia dobezylan jednowodny lub pokrewne związki chemiczne.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finahit 1 mg
Finasteryd w dawce 1 mg (Finahit) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (95,58 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u kobiet (ze względu na ryzyko teratogenności dla płodu męskiego) oraz u dzieci i młodzieży obu płci. Równoczesne stosowanie Finahit 1 mg z innymi preparatami zawierającymi finasteryd, w tym Finahit 5 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać terapię.
działanie teratogenne, finasteryd 1 mg, inhibitor 5α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na finasteryd, nietolerancja laktozy, objawy nadwrażliwości, płodność męska, reakcja alergiczna, substancja czynna leku, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trudność w oddychaniu, wysypka alergiczna - Leksykon substancji czynnych
Tiamazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tiamazol, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza (0,3-0,6% pacjentów), która może objawiać się zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej, zapaleniem gardła i gorączką. Zaleca się kontrolę morfologii krwi przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszą granulocytopenią. Lek jest przeciwwskazany u osób z reakcjami nadwrażliwości, a u pacjentów z dużym wolem uciskającym tchawicę powinien być stosowany krótko i pod ścisłą kontrolą. Dawkowanie powyżej 120 mg/dobę wiąże się z ryzykiem mielotoksyczności i powinno być zarezerwowane dla ciężkich postaci choroby lub przełomu tyreotoksycznego.
agranulocytoza, brak laktazy, działanie niepożądane, eutyreoza, granulocytopenia, karbimazol, laktoza jednowodna, lewotyroksyna, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, orbitopatia endokrynna, ostre zapalenie trzustki, powiększenie wola, przełom tyreotoksyczny, tiamazol, toksyczne działanie na szpik kostny, ucisk tchawicy, wole tarczycy, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akineton 2 mg
Stosowanie biperydenu (Akineton) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Częstość ich występowania klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma działaniami o nieznanej częstości. W obrębie układu nerwowego rzadko obserwuje się uczucie zmęczenia, zawroty głowy i zaburzenia pamięci, a bardzo rzadko ból głowy, dyskinezy, ataksję, zaburzenia mowy oraz zwiększoną skłonność do drgawek i napadów padaczkowych. Zaburzenia psychiatryczne, takie jak ekscytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne, omamy i bezsenność, występują rzadko, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Ponadto, biperyden może powodować przejściowe skrócenie fazy REM snu oraz zaburzenia widzenia, w tym rozszerzenie źrenic (mydriasis) i ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania, co wymaga monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego.
anhidroza, ataksja, biperyden, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśniowe, dyskineza, faza snu REM, gruczolak prostaty, jaskra z zamkniętym kątem, mydriaza, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, tachykardia, wysypka alergiczna, zaburzenie akomodacji, zapalenie przyusznicy, zatrzymanie moczu, zespół deliryczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Przedawkowanie preparatu Succus Echinaceae Phytopharm, zawierającego 100 ml soku ze świeżego ziela jeżówki purpurowej na 100 ml produktu leczniczego, stabilizowanego etanolem (20-30% V/V), manifestuje się głównie dreszczami, gorączką oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha. W wyjątkowych przypadkach mogą wystąpić reakcje uczuleniowe, w tym wysypka, świąd, obrzęk, duszność, a nawet anafilaksja. Szczególnie narażone na powikłania są grupy pacjentów z uszkodzeniem wątroby, nadużywających alkoholu, cierpiących na padaczkę oraz z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego, u których przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, nieprawidłowych wyników prób wątrobowych oraz obniżenia progu drgawkowego.
anafilaksja, dreszcze i gorączka, drżenie ciała, echinacea purpurea, etanol, funkcje psychomotoryczne, hepatocyty, jeżówka purpurowa, leczenie objawowe, nadużywanie alkoholu, nudności i wymioty, padaczka, płyn doustny, podwyższona temperatura ciała, próby wątrobowe, próg drgawkowy, reakcja uczuleniowa, sprawność psychoruchowa, uszkodzenie OUN, uszkodzenie wątroby, wysypka alergiczna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabinum Accord 100 mg/ml
Gemcitabinum Accord, koncentrat do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, wykazuje typowy dla cytostatyków profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami hematologicznymi (leukocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość), które występują bardzo często (≥10%) i mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Neutropenia stopnia 3. i 4. obserwowana jest odpowiednio u 19,3% i 6% pacjentów, a gorączka neutropeniczna stanowi poważne powikłanie. Inne często występujące działania niepożądane to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%) oraz wysypki skórne (25% uczuleniowa, 10% alergiczna). Profil toksyczności jest zależny od dawki, szybkości infuzji i przerw między podaniami, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności z wymiotami, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczność hematologiczna, toksyczność radioterapii, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka alergiczna, zaburzenia rytmu nadkomorowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thyrozol
Thyrozol (tiamazol) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza (0,3-0,6% przypadków), zapalenie naczyń oraz ostre zapalenie trzustki. Agranulocytoza najczęściej pojawia się w pierwszych tygodniach terapii, ale może wystąpić także później lub po ponownym włączeniu leku, dlatego konieczna jest kontrola morfologii krwi oraz edukacja pacjenta w zakresie objawów takich jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła i gorączka. Tiamazol jest przeciwwskazany u pacjentów z łagodnymi reakcjami nadwrażliwości oraz u osób z historią ostrego zapalenia trzustki po stosowaniu tiamazolu lub karbimazolu. Dawkowanie powyżej 120 mg/dobę powinno być zarezerwowane dla ciężkich postaci choroby lub przełomu tyreotoksycznego, ze względu na zwiększone ryzyko mielotoksyczności.
agranulocytoza, eutyreoza, granulocytopenia, lewotyroksyna, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, orbitopatia endokrynna, ostre zapalenie trzustki, późna niedoczynność tarczycy, przełom tyreotoksyczny, supresja TSH, tiamazol, toksyczność szpiku kostnego, wole tarczycy, wysypka alergiczna, zapalenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Tymianek – Działania niepożądane
Tymianek (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych wysypek po ciężkie wstrząsy anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego). Częstość występowania reakcji alergicznych jest różna: wysypka w preparacie Bronchipret TE występuje rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy mają częstość nieznaną. Objawy skórne, takie jak pokrzywka i alergiczne wysypki, są bardzo rzadkie (<1/10 000) lub o nieznanej częstości, a duszność i obrzęk krtani stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Preparaty takie jak Bronchicum T, Dentosept, Original Tymianek i Podbiał oraz Tymsal-spray są szczególnie związane z tymi reakcjami.
alkaloidy pirolizydynowe, bezsenność, duszność wysiłkowa, hipotensja, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, tymianek, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg ziołowy, wysypka alergiczna, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia trawienne, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe