naciek leukocytarny

Naciek leukocytarny to skupisko leukocytów (krwinek białych) w tkance, będące odpowiedzią układu immunologicznego na uszkodzenie, infekcję lub stan zapalny. W warunkach fizjologicznych leukocyty występują głównie w naczyniach krwionośnych i tkance limfatycznej, jednak w odpowiedzi na czynniki chemotaktyczne mogą migrować do tkanek i narządów, tworząc charakterystyczne nacieki.

Skład nacieku leukocytarnego różni się w zależności od rodzaju procesu patologicznego. W ostrych stanach zapalnych dominują neutrofile, w przewlekłych – limfocyty, makrofagi i plazmocyty. W przypadku reakcji alergicznych charakterystyczny jest naciek eozynofilowy. Ocena typu komórek w nacieku ma istotne znaczenie diagnostyczne, pomagając określić etiologię i charakter procesu chorobowego.

W diagnostyce histopatologicznej nacieki leukocytarne są ważnym elementem oceny mikroskopowej, pomagającym w rozpoznawaniu chorób zapalnych, autoimmunologicznych i nowotworowych. Szczególne znaczenie ma analiza nacieku leukocytarnego w guzach nowotworowych (TILs – tumor-infiltrating lymphocytes), gdyż obecność i skład nacieku może mieć znaczenie prognostyczne i predykcyjne w odpowiedzi na immunoterapię.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl