terapia podciśnieniowa ran

Terapia podciśnieniowa ran (Negative Pressure Wound Therapy, NPWT) to nowoczesna metoda leczenia ran przewlekłych i trudno gojących się, polegająca na zastosowaniu kontrolowanego podciśnienia w obszarze rany. Technika ta wykorzystuje specjalne opatrunki wypełniające ranę, połączone z urządzeniem wytwarzającym podciśnienie.

Działanie terapii podciśnieniowej polega na usuwaniu nadmiaru wysięku, zmniejszaniu obrzęku tkanek, stymulowaniu tworzenia ziarniny i przyspieszaniu procesów angiogenezy. NPWT wspomaga oczyszczanie rany z tkanek martwiczych i bakterii, zmniejszając tym samym ryzyko infekcji. Dodatkowo, podciśnienie zbliża brzegi rany, co ułatwia jej gojenie.

Terapia podciśnieniowa znajduje zastosowanie w leczeniu ran pooperacyjnych, odleżyn, stopy cukrzycowej, owrzodzeń żylnych, ran pourazowych oraz oparzeń. Metoda ta jest również wykorzystywana w przygotowaniu łożyska rany do przeszczepu skóry lub zamknięcia chirurgicznego. W porównaniu do tradycyjnych metod opatrunkowych, NPWT często przyspiesza gojenie i skraca czas hospitalizacji.

Przeciwwskazania do stosowania terapii podciśnieniowej obejmują obecność nowotworu złośliwego w ranie, nieleczone zapalenie kości, przetoki do narządów lub jam ciała oraz obecność martwicy z wytworzonym strupem. Należy zachować ostrożność przy zastosowaniu NPWT u pacjentów z czynnym krwawieniem, przyjmujących leki przeciwkrzepliwe lub z zaburzeniami krzepnięcia.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie kości i szpiku – Leczenie

Zapalenie kości i szpiku (osteomyelitis) wymaga wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, łączącego chirurgiczne opanowanie infekcji z długotrwałą antybiotykoterapią trwającą zazwyczaj 4-6 tygodni (u dzieci około 4 tygodnie, u dorosłych z przewlekłym zapaleniem nawet do 3-6 miesięcy). Wybór antybiotyku powinien opierać się na wynikach posiewów i antybiogramu, a w przypadku zakażeń MRSA preferowana jest wankomycyna, często w skojarzeniu z rifampicyną. Leczenie chirurgiczne obejmuje debridement, drenaż ropni, usunięcie martwej tkanki i stabilizację kości, co jest szczególnie istotne w przewlekłych postaciach choroby. W terapii wspomagającej stosuje się tlenoterapię hiperbaryczną (20-40 zabiegów, 90-120 minut, 2,0-3,0 ATA), lokalne podawanie antybiotyków (np. koraliki PMMA, gąbki kolagenowe) oraz metody takie jak terapia podciśnieniowa ran czy techniki Ilizarowa i Masqueleta.
aminoglikozyd, cefalosporyny, debridement, drenaż chirurgiczny, fluorochinolon, glikopeptyd, lek przeciwgrzybiczny, martwica kości, MRSA, oczyszczenie chirurgiczne, osteoklast, przestrzeń zewnątrzoponowa, przewlekłe zapalenie kości i szpiku, technika Ilizarowa, terapia podciśnieniowa ran, tlenoterapia hiperbaryczna, zapalenie kości i szpiku
Leksykon chorób i schorzeń
Neurodermatitis – Leczenie

Neurodermatitis, znana również jako liszaj prosty przewlekły, to przewlekła dermatoza charakteryzująca się intensywnym świądem i zgrubieniami skóry wynikającymi z przewlekłego drapania. Podstawą terapii są miejscowe kortykosteroidy, dobierane w zależności od nasilenia i lokalizacji zmian, z uwzględnieniem ryzyka działań niepożądanych, takich jak atrofia skóry. Alternatywnie stosuje się inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus), szczególnie w okolicach wrażliwych. Leczenie uzupełniają leki przeciwhistaminowe, środki przeciwlękowe (benzodiazepiny, SSRI) oraz metody wspomagające, takie jak plastry z lidokainą lub kapsaicyną, iniekcje toksyny botulinowej, fototerapia UV-A/UV-B oraz terapia behawioralna. Kluczowe jest także intensywne nawilżanie skóry emolientami bez substancji zapachowych oraz stosowanie opatrunków okluzyjnych, które zwiększają penetrację leków i zapobiegają drapaniu.
antybiotyk doustny, antybiotyk miejscowy, atopowe zapalenie skóry, bariera skórna, benzodiazepina, Botox, cykl świąd-drapanie, dupilumab, emolient, fototerapia, inhibitor kalcyneuryny, iniekcja kortykosteroidu, intensywny świąd, interleukina-4, kapsaicyna, kortykosteroid, krioterapia, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lidokaina, liszaj prosty przewlekły, miejscowy kortykosteroid, N-acetylocysteina, neurodermatitis, opatrunek okluzyjny, pimekrolimus, plaster z lidokainą, przewlekła choroba skóry, przezskórna stymulacja elektryczna nerwów, psychoterapia, ścieńczenie skóry, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan zapalny, takrolimus, TENS, terapia behawioralna, terapia podciśnieniowa ran, toksyna botulinowa, wtórne zakażenie bakteryjne, zgrubienie skóry, zimny kompres
Leksykon chorób i schorzeń
Necrotising fasciitis – Zapobieganie i profilaktyka

Martwicze zapalenie powięzi (Necrotising fasciitis) to ostra, szybko postępująca infekcja tkanek miękkich o wysokiej śmiertelności, wymagająca natychmiastowej interwencji. Profilaktyka opiera się na zachowaniu integralności skóry i prawidłowej higienie, w tym myciu rąk przez co najmniej 20 sekund oraz stosowaniu środków dezynfekujących na bazie alkoholu (70-80%). Kluczowe jest unikanie kontaktu ran z zanieczyszczoną wodą i potencjalnymi źródłami zakażenia, takimi jak surowe mięso czy owoce morza. W przypadku kontaktu z pacjentami zakażonymi paciorkowcami grupy A, profilaktyka antybiotykowa (penicylina V 250 mg 4x/d przez 10 dni lub azytromycyna) jest wskazana jedynie w wybranych sytuacjach, np. u noworodków, osób z objawami infekcji lub w gospodarstwach domowych z wieloma przypadkami inwazyjnej choroby.
antybiotykoterapia empiryczna, azytromycyna, ceftriakson, chemioprofilaktyka, grzybica stóp, infekcja grzybicza, infekcja tkanek miękkich, inwazyjna choroba paciorkowcowa, inwazyjna infekcja paciorkowcowa, karbapenem, klindamycyna, kwas podchlorawy, linezolid, martwicze zapalenie powięzi, metronidazol, MRSA, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paciorkowiec grupy A, penicylina, penicylina V, piperacylina z tazobaktamem, preparat antybakteryjny, profilaktyka antybiotykowa, rana penetrująca, śmiertelność, środek dezynfekujący, terapia podciśnieniowa ran, terapia tlenem hiperbarycznym, wankomycyna

terapia podciśnieniowa ran

Powiązane wpisy

Zapalenie kości i szpiku – Leczenie

Neurodermatitis – Leczenie

Necrotising fasciitis – Zapobieganie i profilaktyka