fluktuacja motoryczna

Fluktuacja motoryczna to zjawisko występujące u pacjentów z chorobą Parkinsona, polegające na naprzemiennym występowaniu okresów dobrej kontroli objawów ruchowych (faza „on”) oraz okresów pogorszenia sprawności ruchowej (faza „off”). Jest to efekt uboczny długotrwałej terapii lewodopą, który pojawia się zwykle po kilku latach leczenia.

Mechanizm fluktuacji motorycznych wiąże się ze stopniową utratą zdolności neuronów do magazynowania dopaminy oraz skróceniem czasu działania lewodopy w mózgu. W miarę postępu choroby, okno terapeutyczne lewodopy zawęża się, co prowadzi do coraz bardziej wyraźnych wahań w kontroli objawów ruchowych.

Wśród najczęstszych typów fluktuacji motorycznych wyróżnia się: efekt końca dawki (wearing-off), opóźnione włączanie (delayed-on), brak włączenia (no-on) oraz zjawisko on-off. Mogą one znacząco wpływać na jakość życia pacjentów, ograniczając ich codzienne funkcjonowanie i niezależność.

W leczeniu fluktuacji motorycznych stosuje się kilka strategii, w tym modyfikację schematu dawkowania lewodopy, dołączenie inhibitorów COMT lub MAO-B, zastosowanie agonistów dopaminy o przedłużonym działaniu, a w zaawansowanych przypadkach – terapie infuzyjne (np. Duodopa) lub głęboką stymulację mózgu (DBS).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl