przezskórna stymulacja elektryczna nerwów
Przezskórna stymulacja elektryczna nerwów (TENS – Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation) to nieinwazyjna metoda leczenia bólu, polegająca na zastosowaniu prądu elektrycznego o niskim natężeniu, dostarczanego przez elektrody umieszczone na skórze. Metoda ta wykorzystuje mechanizm „bramki kontroli bólu” oraz stymuluje uwalnianie endogennych opioidów.
W praktyce klinicznej TENS znajduje zastosowanie w łagodzeniu bólu ostrego i przewlekłego, w tym bólu pooperacyjnego, mięśniowo-szkieletowego, neuropatycznego oraz w chorobach zwyrodnieniowych stawów. Urządzenia TENS emitują impulsy elektryczne o regulowanej częstotliwości (niskiej 2-10 Hz lub wysokiej 80-100 Hz) i intensywności, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Skuteczność TENS jest zróżnicowana i zależy od rodzaju bólu, parametrów stymulacji oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Zaletą metody jest jej bezpieczeństwo – przeciwwskazania obejmują głównie stosowanie u pacjentów z rozrusznikami serca, w ciąży (na obszarze brzucha), przy metalowych implantach w obszarze stymulacji oraz na obszarach skóry z zaburzeniami czucia lub uszkodzeniami.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie neurologiczne czynnościowe / zaburzenie konwersyjne – Leczenie
Zaburzenie neurologiczne czynnościowe (ZNC) to złożony stan objawiający się rzeczywistymi, ale nie wynikającymi z uszkodzeń strukturalnych objawami neurologicznymi, które znacząco wpływają na funkcjonowanie pacjenta. Kluczowe w leczeniu jest multidyscyplinarne podejście obejmujące neurologa, psychiatrę, psychologa, fizjoterapeutę, terapeutę zajęciowego oraz logopedę, dostosowane do indywidualnych potrzeb. Fizjoterapia, ukierunkowana na przeprogramowanie nieprawidłowych wzorców ruchowych, przynosi poprawę u 60-70% pacjentów z objawami ruchowymi, a terapia poznawczo-behawioralna (CBT) redukuje częstość napadów czynnościowych o około 60%, z całkowitym ustąpieniem objawów u około 30% chorych. Leczenie obejmuje także edukację pacjenta i rodziny, terapię zajęciową, logopedyczną oraz psychoterapię, w tym terapię psychodynamiczną, DBT, EMDR i techniki mindfulness. Farmakoterapia nie jest specyficznie zatwierdzona dla ZNC, ale stosuje się ją w leczeniu współistniejących zaburzeń psychicznych, unikając leków przeciwpadaczkowych i opioidów, które mogą nasilać objawy.
ból przewlekły, częściowa hospitalizacja, czynnościowe zaburzenie ruchowe, doświadczenie traumatyczne, drętwienie, drżenie, dysfagia, edukacja pacjenta, EMDR, fizjoterapeuta, funkcjonowanie pacjenta, intensywny program ambulatoryjny, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, neurolog, podejście multidyscyplinarne, program ambulatoryjny, program stacjonarny, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, przezskórna stymulacja elektryczna nerwów, schorzenie neurologiczne, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia grupowa, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, terapia rodzinna, terapia uważności, układ nerwowy, utrata czucia, zaburzenie konwersyjne, zaburzenie neurologiczne czynnościowe, zespół leczący