anomalie tętnic wieńcowych
Anomalie tętnic wieńcowych stanowią grupę wrodzonych nieprawidłowości w budowie i przebiegu naczyń dostarczających krew do mięśnia sercowego. Występują u około 0,3-1,3% populacji ogólnej i są często wykrywane przypadkowo podczas koronarografii lub badań obrazowych. Niektóre z tych anomalii mogą być bezobjawowe, inne zaś mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego, arytmii, a nawet nagłego zgonu sercowego.
Do najczęstszych anomalii tętnic wieńcowych należą: nieprawidłowe odejście tętnic wieńcowych z przeciwległych zatok Valsalvy, odejście lewej tętnicy wieńcowej z tętnicy płucnej (zespół ALCAPA), pojedyncza tętnica wieńcowa, mostek mięśniowy nad tętnicą wieńcową oraz przetoki tętniczo-żylne. Szczególnie niebezpieczny jest przebieg tętnicy wieńcowej między aortą a pniem płucnym, co może prowadzić do kompresji naczynia podczas wysiłku fizycznego.
Diagnostyka anomalii tętnic wieńcowych obejmuje echokardiografię, angiografię tętnic wieńcowych, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny serca. Leczenie zależy od rodzaju anomalii i obecności objawów klinicznych. W przypadkach objawowych lub wysokiego ryzyka nagłego zgonu sercowego może być konieczna interwencja chirurgiczna, polegająca na reimplantacji nieprawidłowo odchodzącej tętnicy, przecięciu mostka mięśniowego lub zamknięciu przetoki.