bakteryjne zapalenie błędnika

Bakteryjne zapalenie błędnika (labyrinthitis bacterialis) to ostra infekcja ucha wewnętrznego wywołana przez bakterie, które przedostają się do błędnika przez ucho środkowe lub drogą krwiopochodną. Stanowi potencjalnie groźne powikłanie ostrego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego, a także może towarzyszyć zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.

Główne patogeny odpowiedzialne za bakteryjne zapalenie błędnika to Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis oraz Pseudomonas aeruginosa. Proces zapalny obejmuje struktury błoniaste błędnika, prowadząc do destrukcji komórek receptorowych narządu przedsionkowego i ślimaka.

Klinicznie choroba objawia się silnymi zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi, nudnościami, wymiotami oraz niedosłuchem odbiorczym. W przeciwieństwie do wirusowego zapalenia błędnika, postać bakteryjna ma zazwyczaj cięższy przebieg i często towarzyszy jej gorączka oraz silny ból ucha. Bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do trwałej utraty słuchu i przewlekłych zaburzeń równowagi.

Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym, audiometrycznym, badaniach obrazowych (TK, MRI) oraz testach przedsionkowych. Leczenie wymaga intensywnej antybiotykoterapii dożylnej, często przy hospitalizacji pacjenta. W przypadkach zaawansowanych może być konieczna interwencja chirurgiczna. Rokowanie zależy od szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia oraz stopnia uszkodzenia struktur ucha wewnętrznego.