niedomykalność zastawki dwudzielnej

Niedomykalność zastawki dwudzielnej (niedomykalność mitralna) to zaburzenie funkcji zastawki mitralnej polegające na jej nieszczelności, co powoduje wsteczny przepływ krwi z lewej komory do lewego przedsionka podczas skurczu komór. Jest to jedna z najczęstszych wad zastawkowych serca.

Etiologia niedomykalności mitralnej jest zróżnicowana. Może być następstwem choroby reumatycznej serca, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zmian degeneracyjnych, dysfunkcji mięśni brodawkowatych w przebiegu choroby niedokrwiennej serca, kardiomiopatii przerostowej lub rozstrzeniowej, a także wady wrodzonej. Często występuje także jako wynik wypadania płatka zastawki mitralnej.

Objawy kliniczne zależą od stopnia niedomykalności i wydolności mechanizmów kompensacyjnych serca. Pacjenci mogą zgłaszać duszność wysiłkową, osłabienie, męczliwość, kołatanie serca oraz objawy niewydolności serca w zaawansowanych stadiach. W badaniu przedmiotowym charakterystyczny jest szmer skurczowy, najgłośniejszy na koniuszku serca, promieniejący do pachy.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić stopień niedomykalności, przyczynę oraz konsekwencje hemodynamiczne. W ciężkiej niedomykalności dochodzi do powiększenia lewego przedsionka i lewej komory oraz rozwoju nadciśnienia płucnego. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie cewnikowania serca.

Leczenie zależy od przyczyny, stopnia niedomykalności i stanu klinicznego pacjenta. W łagodnej niedomykalności wystarczająca jest obserwacja i okresowa kontrola kardiologiczna. W przypadkach umiarkowanych i ciężkich stosuje się leczenie farmakologiczne objawów niewydolności serca oraz profilaktykę infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Leczenie chirurgiczne (naprawa zastawki lub wymiana na protezę) jest wskazane w objawowej ciężkiej niedomykalności lub przy wystąpieniu dysfunkcji lewej komory, nawet przy braku objawów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl