skolioza młodzieńcza

Skolioza młodzieńcza, znana również jako idiopatyczna skolioza młodzieńcza (ISM), jest najczęstszą formą skoliozy, stanowiącą około 80% wszystkich przypadków. Jest to trójwymiarowe zniekształcenie kręgosłupa, które charakteryzuje się bocznym wygięciem oraz rotacją kręgów. Deformacja ta pojawia się zazwyczaj w okresie intensywnego wzrostu, między 10 a 18 rokiem życia.

Etiologia skoliozy młodzieńczej pozostaje nie w pełni wyjaśniona, choć badania wskazują na uwarunkowania genetyczne, zaburzenia w strukturze kolagenu, asymetrię w napięciu mięśniowym oraz nieprawidłowości neuromotoryczne. Skolioza częściej występuje u dziewcząt, a progresja krzywizny jest bardziej prawdopodobna u pacjentów przed zakończeniem okresu wzrostu kostnego.

Diagnostyka skoliozy młodzieńczej obejmuje badanie kliniczne z testem Adamsa (ocena garbu żebrowego), pomiar kąta Cobba na zdjęciach rentgenowskich kręgosłupa oraz ocenę dojrzałości kostnej według testu Rissera. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania skoliozy – przy mniejszych skrzywieniach (poniżej 25°) stosuje się obserwację i fizjoterapię, przy skrzywieniach 25-45° zaleca się gorsetowanie, natomiast przy krzywiznych przekraczających 45° lub progresywnych mimo leczenia zachowawczego, konieczna może być interwencja chirurgiczna.

Wczesne wykrycie i leczenie skoliozy młodzieńczej ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania progresji deformacji, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń oddechowych, bólu przewlekłego i ograniczeń funkcjonalnych w dorosłym życiu. Regularne badania przesiewowe w szkołach odgrywają istotną rolę w szybkiej identyfikacji problemu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl