przewód pępowinowo-jelitowy

Przewód pępowinowo-jelitowy (ductus omphaloentericus, przewód żółtkowo-jelitowy) to embrionalny kanał łączący jelito pierwotne środkowe z pęcherzykiem żółtkowym podczas rozwoju płodowego. Stanowi on istotny element w kształtowaniu się przewodu pokarmowego w okresie embriogenezy.

W normalnych warunkach przewód pępowinowo-jelitowy ulega całkowitemu zanikowi między 5. a 9. tygodniem życia płodowego. Jeśli proces ten nie przebiegnie prawidłowo, mogą powstać wady rozwojowe, takie jak uchyłek Meckla, torbiel przewodu omfalomezeneterycznego, przetoka pępowinowo-jelitowa lub przetrwały przewód pępowinowo-jelitowy.

Najczęstszą anomalią związaną z nieprawidłowym zanikiem przewodu pępowinowo-jelitowego jest uchyłek Meckla, występujący u około 2% populacji. Objawia się on jako uwypuklenie ściany jelita krętego na jego brzegu przeciwnym do krezki, zazwyczaj w odległości 60-100 cm od zastawki krętniczo-kątniczej. Może zawierać heterotopową tkankę trzustkową lub żołądkową, co predysponuje do powikłań w postaci krwawień, perforacji lub niedrożności jelita.

Diagnostyka anomalii przewodu pępowinowo-jelitowego obejmuje badania obrazowe (USG, TK, scyntygrafia) oraz endoskopowe. Leczenie zależy od typu wady i ewentualnych powikłań, ale w większości przypadków ma charakter chirurgiczny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 20 mg

Pacjentki w wieku rozrodczym stosujące tiamazol (substancja czynna Thyrozolu) muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii, ze względu na ryzyko teratogenności leku. Tiamazol przenika przez barierę łożyskową i może powodować wrodzone wady rozwojowe płodu, zwłaszcza przy stosowaniu w pierwszym trymestrze oraz w dużych dawkach. Do udokumentowanych wad należą m.in. wrodzona aplazja skóry, wady twarzoczaszki (np. zarośnięcie nozdrzy tylnych), przepuklina pępowinowa, zarośnięcie przełyku, nieprawidłowości przewodu pępowinowo-jelitowego oraz ubytek przegrody międzykomorowej. Decyzja o kontynuacji leczenia w ciąży wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, a dawka tiamazolu powinna być minimalna, skutecznie kontrolująca nadczynność tarczycy. Nie zaleca się jednoczesnego podawania hormonów tarczycy podczas terapii tiamazolem w ciąży.
aplazja skóry, bariera łożyskowa, czynność tarczycy noworodka, leki podczas karmienia piersią, monitorowanie stanu zdrowia, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, przenikanie leków do mleka, przepuklina pępowinowa, przewód pępowinowo-jelitowy, skuteczna dawka leku, tiamazol, ubytek przegrody międzykomorowej, wady twarzoczaszki, wrodzone wady rozwojowe, zarośnięcie przełyku
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 10 mg

Terapia nadczynności tarczycy u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań u matki i dziecka. Tiamazol (Thyrozol) przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, co może prowadzić do wrodzonych wad rozwojowych płodu (np. aplazja skóry, wady twarzoczaszki, przepuklina pępowinowa, ubytek przegrody międzykomorowej) oraz niedoczynności tarczycy u noworodka. Szczególnie wysokie ryzyko występuje przy stosowaniu tiamazolu w pierwszym trymestrze ciąży i przy dużych dawkach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. W ciąży tiamazol podaje się wyłącznie po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, w najmniejszej skutecznej dawce, bez stosowania terapii block and replace.
bariera łożyskowa, czynność tarczycy, dysmorfia twarzy, eutyreoza, hormony tarczycy, metoda antykoncepcji, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, przepuklina pępowinowa, przewód pępowinowo-jelitowy, stężenie hormonów tarczycy, tiamazol, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa twarzoczaszki, wada rozwojowa wrodzona, zarośnięcie nozdrzy tylnych, zarośnięcie przełyku
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 5 mg

W terapii nadczynności tarczycy u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią stosowanie tiamazolu (Thyrozol) wymaga szczególnej ostrożności. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia. U ciężarnych tiamazol przenika przez barierę łożyskową i może powodować wrodzone wady rozwojowe, takie jak wrodzona aplazja skóry, wady twarzoczaszki, przepuklina pępowinowa, zarośnięcie przełyku, nieprawidłowości przewodu pępowinowo-jelitowego oraz ubytek przegrody międzykomorowej. Lek należy stosować wyłącznie po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, w najmniejszej skutecznej dawce, bez dodatkowej suplementacji hormonów tarczycy, z regularnym monitorowaniem stanu matki, płodu i noworodka.
antykoncepcja, aplazja skóry, bariera łożyskowa, czynność tarczycy, dysmorfia twarzy, działanie niepożądane, funkcja tarczycy, gruczoł tarczycowy, laktacja, mleko kobiece, monitorowanie pacjenta, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, przepuklina pępowinowa, przewód pępowinowo-jelitowy, Thyrozol, tiamazol, trymestr ciąży, ubytek przegrody międzykomorowej, wada twarzoczaszki, wada wrodzona, zarośnięcie nozdrzy, zarośnięcie przełyku

przewód pępowinowo-jelitowy

Powiązane wpisy

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 20 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 10 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thyrozol 5 mg