Wpływ leku Thyrozol na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Wszystkie kobiety w wieku rozrodczym stosujące tiamazol (substancja czynna leku Thyrozol) muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej metody antykoncepcji podczas terapii. Jest to zalecenie o kluczowym znaczeniu, które należy przekazać pacjentce przed rozpoczęciem leczenia.¹

Ciąża

Należy wyraźnie podkreślić pacjentce, że odpowiednie leczenie nadczynności tarczycy podczas ciąży jest niezbędne dla zapobiegania poważnym powikłaniom, które mogą wystąpić zarówno u matki, jak i u płodu. Niemniej jednak stosowanie tiamazolu w ciąży wiąże się z określonym ryzykiem.²

Istotną informacją, którą lekarz powinien przekazać pacjentce, jest fakt, że tiamazol przenika przez barierę łożyskową u człowieka. W konsekwencji substancja czynna leku Thyrozol może oddziaływać bezpośrednio na rozwijający się płód.³

Dane z badań epidemiologicznych oraz ze spontanicznych zgłoszeń wskazują, że tiamazol może powodować wrodzone wady rozwojowe u płodu, jeśli jest podawany w okresie ciąży. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w przypadku stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży oraz przy stosowaniu dużych dawek.⁴

Obserwowane wady rozwojowe

Informując ciężarną pacjentkę o możliwych konsekwencjach stosowania leku Thyrozol, należy wymienić udokumentowane wady rozwojowe związane z ekspozycją na tiamazol w okresie prenatalnym, takie jak:

• Wrodzona aplazja skóry – brak fragmentów skóry, najczęściej na owłosionej skórze głowy
• Wady rozwojowe twarzoczaszki – w tym zarośnięcie nozdrzy tylnych oraz dysmorfia twarzy
• Przepuklina pępowinowa – nieprawidłowe przemieszczenie narządów jamy brzusznej do pępowiny
• Zarośnięcie przełyku – brak ciągłości przełyku
• Nieprawidłowe zmiany przewodu pępowinowo-jelitowego
• Ubytek przegrody międzykomorowej – wada serca polegająca na występowaniu otworu w przegrodzie między komorami

⁵

Zalecenia dla kobiet ciężarnych

Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że tiamazol można podawać w okresie ciąży wyłącznie po przeprowadzeniu dokładnej, indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli zdecydowano o kontynuacji leczenia, lek należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce, która kontroluje nadczynność tarczycy. Istotne jest również, aby pacjentka wiedziała, że nie należy stosować dodatkowego podawania hormonów tarczycy podczas leczenia tiamazolem w ciąży.⁶

W przypadku stosowania tiamazolu w okresie ciąży, należy poinformować pacjentkę o konieczności ścisłego monitorowania stanu zdrowia:

1. Matki – regularne badania funkcji tarczycy oraz dostosowywanie dawki leku
2. Płodu – ultrasonograficzna ocena rozwoju, monitorowanie akcji serca
3. Noworodka – ocena funkcji tarczycy po urodzeniu

⁷

Karmienie piersią

Należy poinformować pacjentkę, że tiamazol przenika do mleka kobiecego i może osiągać w nim stężenia odpowiadające stężeniom leku w surowicy matki. Ten fakt stwarza ryzyko rozwoju niedoczynności tarczycy u karmionego piersią dziecka.⁸

Pomimo przenikania leku do mleka, karmienie piersią jest możliwe podczas leczenia tiamazolem, jednak należy przestrzegać określonych zasad. Pacjentka powinna stosować wyłącznie małe dawki leku, nieprzekraczające 10 mg na dobę. Istotne jest, aby poinformować pacjentkę, że nie należy jednocześnie przyjmować preparatów hormonów tarczycy podczas stosowania tiamazolu w okresie karmienia piersią.⁹

Należy wyraźnie podkreślić pacjentce konieczność regularnej kontroli czynności tarczycy u noworodka karmionego piersią przez matkę przyjmującą tiamazol. Takie monitorowanie pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych zaburzeń czynności tarczycy u dziecka i wdrożenie odpowiedniego postępowania.¹⁰