brodawczakowy rak pęcherza moczowego

Brodawczakowy rak pęcherza moczowego (rak brodawczakowaty, papillary carcinoma of the urinary bladder) jest najczęstszym typem histologicznym raka urotelialnego pęcherza moczowego. Charakteryzuje się obecnością brodawkowatych wyrośli na powierzchni błony śluzowej pęcherza, które powstają wskutek proliferacji nabłonka przejściowego.

Klinicznie brodawczakowy rak pęcherza moczowego manifestuje się najczęściej bezbolesnym krwiomoczem, który występuje u około 80% pacjentów. Inne objawy mogą obejmować dyzurię, częstomocz oraz ból w okolicy nadłonowej. Guzy brodawczakowe o niskim stopniu złośliwości charakteryzują się tendencją do nawrotów, ale stosunkowo niskim ryzykiem progresji i przerzutów.

Diagnostyka obejmuje cystoskopię z biopsją, badania obrazowe (USG, TK, MRI) oraz cytologię moczu. Klasyfikacja WHO z 2016 roku dzieli brodawczakowe nowotwory pęcherza na brodawczaki łagodne (papilloma), brodawczakowe nowotwory o niskim potencjale złośliwości (PUNLMP) oraz właściwe brodawczakowe raki uroteliane (niskiego i wysokiego stopnia złośliwości).

Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i złośliwości nowotworu. W przypadku zmian powierzchownych (Ta, T1) standardem jest przezcewkowa resekcja guza (TURBT) z następową immunoterapią dopęcherzową BCG lub chemioterapią dopęcherzową. Dla nowotworów inwazyjnych (T2-T4) zaleca się radykalną cystektomię z limfadenektomią miedniczną, często w połączeniu z chemioterapią neoadjuwantową lub adjuwantową.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl