Dawkowanie i sposób podawania
Epirubicin Accord 2 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Epirubicin Accord (2 mg/ml)

Epirubicyna chlorowodorek jest przeznaczona wyłącznie do stosowania dożylnego lub dopęcherzowego. Bezpieczeństwo stosowania oraz skuteczność epirubicyny u dzieci nie zostały określone. Produkt leczniczy powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem wszelkich środków ostrożności¹.

Podanie dożylne

Epirubicyna chlorowodorek powinna być podawana przez dren infuzyjny podczas bieżącej infuzji dożylnej roztworu soli fizjologicznej, przy czym konieczne jest upewnienie się, że igła znajduje się prawidłowo w żyle. Należy zachować szczególną ostrożność, aby zapobiec wynaczynieniu, które może prowadzić do poważnych powikłań. W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać podawanie leku².

Dawkowanie standardowe

W monoterapii, zalecana dawka u dorosłych pacjentów wynosi 60-90 mg/m² powierzchni ciała (pc.). Epirubicyna powinna być podawana dożylnie w ciągu 5-10 minut. Dawkę należy powtarzać w odstępach 21-dniowych, uwzględniając stan szpiku kostnego oraz obraz morfologiczny krwi pacjenta³.

W przypadku wystąpienia objawów toksyczności, takich jak ciężka neutropenia, gorączka neutropeniczna lub małopłytkowość (które mogą utrzymywać się do 21 dni), może być konieczna modyfikacja dawki lub opóźnienie podania kolejnej dawki⁴.

Dawkowanie – duże dawki

Rak płuc – W monoterapii raka płuc, duże dawki epirubicyny należy podawać zgodnie z następującym schematem: w przypadku drobnokomórkowego raka płuc (wcześniej nieleczonego) – 120 mg/m² pc. w dniu 1., co 3 tygodnie. Lek musi być podawany w dożylnym bolusie przez 5-10 minut lub we wlewie trwającym do 30 minut⁵.

Rak piersi – W leczeniu uzupełniającym pacjentek z wczesnym stadium raka piersi i zajętymi węzłami chłonnymi zalecane dawki wahają się od 100 mg/m² pc. do 120 mg/m² pc., podawane co 3-4 tygodnie⁶.

U pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego spowodowanymi wcześniejszą chemioterapią i/lub radioterapią, w podeszłym wieku lub z nowotworowym naciekiem szpiku kostnego zaleca się stosowanie mniejszych dawek: 60-75 mg/m² pc. w schematach standardowych lub 105-120 mg/m² pc. w schematach dla dużych dawek. Całkowitą dawkę przewidzianą na cykl leczenia można podzielić na 2-3 kolejne dni⁷.

Dawkowanie w różnych wskazaniach

Poniżej przedstawiono standardowe dawkowanie epirubicyny chlorowodorku w monoterapii oraz terapii skojarzonej w różnych wskazaniach onkologicznych⁸:

Dawki są zwykle podawane w dniu 1. lub dniu 1., 2. i 3. w odstępach 21-dniowych. W przypadku stosowania w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi dawki należy odpowiednio zmniejszyć. Mniejsze dawki (60-75 mg/m² pc. lub 105-120 mg/m² pc. w schematach dla dużych dawek) są zalecane u pacjentów z zaburzoną czynnością szpiku kostnego⁹.

Modyfikacja dawkowania przy zaburzeniach czynności wątroby

Ponieważ główną drogą eliminacji epirubicyny chlorowodorku jest wydalanie z żółcią, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki leku w celu uniknięcia ogólnoustrojowych działań toksycznych¹⁰.

Gdy stężenie bilirubiny we krwi wynosi 1,4-3 mg/100 mL, a retencja bromosulfoftaleiny (BSF) wynosi 9-15%, zalecane jest podanie połowy normalnej dawki leku¹¹.

Jeśli stężenie bilirubiny i retencja BSF są nadal zwiększone, zalecana jest jedna czwarta zwykłej dawki¹².

Modyfikacja dawkowania przy zaburzeniach czynności nerek

Ponieważ przez nerki wydalana jest ograniczona ilość epirubicyny chlorowodorku, umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wymagają zmniejszenia dawki. Należy jednak rozważyć zastosowanie mniejszych dawek początkowych u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >450 mikromol/L)^{450 mikro mol/L).”>13}.

Podanie dopęcherzowe

W leczeniu brodawczakowego raka pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego zaleca się cotygodniowe dopęcherzowe podawanie 50 mg w 25-50 mL roztworu soli fizjologicznej lub jałowej wody destylowanej. Leczenie należy powtarzać co osiem tygodni. W przypadku wystąpienia miejscowej toksyczności (chemiczne zapalenie pęcherza moczowego) dawkę jednostkową należy zmniejszyć do 30 mg¹⁴.

W leczeniu raka in situ dawkę można zwiększyć do 80 mg w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta¹⁵.

W profilaktyce nawrotów po przezcewkowej resekcji powierzchownych guzów zaleca się cotygodniowe wlewki 50 mg, powtarzane co 4 tygodnie, a następnie comiesięczne wlewki tej samej dawki przez okres do jednego roku¹⁶.

Szczegółowe instrukcje podawania

Ważne informacje: Epirubicyna nie jest aktywna po podaniu doustnym i nie wolno jej podawać domięśniowo ani dokanałowo¹⁷.

Tabela rozcieńczeń roztworów do podania dopęcherzowego

Instrukcje podania dożylnego

Zaleca się podawanie dożylne przez 5-10 minut we wlewie roztworu soli fizjologicznej przez zestaw infuzyjny, po uprzednim upewnieniu się, że igła jest prawidłowo umieszczona w żyle. Ta technika zmniejsza ryzyko wynaczynienia produktu leczniczego i zapewnia przepłukanie żyły po zakończeniu podawania¹⁸.

W przypadku wynaczynienia epirubicyny podczas podawania istnieje ryzyko poważnego uszkodzenia tkanek, włącznie z martwicą. Stwardnienie żył może wystąpić, gdy wstrzyknięcie jest podawane do małych naczyń lub jest powtarzane w tej samej żyle¹⁹.

Instrukcje podania dopęcherzowego

Epirubicyna podawana we wlewkach przez cewnik powinna być utrzymywana w pęcherzu przez godzinę. Pacjenta należy poinstruować, aby nie pił żadnych płynów w ciągu 12 godzin poprzedzających podanie. Podczas podania produktu leczniczego wskazana może być rotacja miednicy pacjenta w celu zapewnienia lepszego kontaktu roztworu z błoną śluzową pęcherza moczowego²⁰.