koloid syntetyczny
Koloid syntetyczny to płyn infuzyjny stosowany w lecznictwie jako preparat objętościowy. W przeciwieństwie do koloidów naturalnych (albumina, żelatyna), koloidy syntetyczne są wytwarzane chemicznie i obejmują głównie hydroksyetylowaną skrobię (HES), dekstrany oraz poliżele (np. poliglukin).
Mechanizm działania koloidów syntetycznych polega na wiązaniu wody i utrzymywaniu jej w przestrzeni wewnątrznaczyniowej. Dzięki dużej masie cząsteczkowej (od 40 do 450 kDa) i ciśnieniu onkotycznemu zbliżonemu do osocza, substancje te skutecznie zwiększają objętość krwi krążącej. Efekt objętościowy utrzymuje się znacznie dłużej niż w przypadku krystaloidów.
Koloidy syntetyczne są stosowane w stanach hipowolemii, wstrząsie krwotocznym, septycznym i oparzeniowym. Szczególnie przydatne okazują się w sytuacjach wymagających szybkiego przywrócenia objętości wewnątrznaczyniowej. Współcześnie ich zastosowanie jest jednak coraz bardziej ograniczane ze względu na potencjalne działania niepożądane.
Wśród najważniejszych powikłań stosowania koloidów syntetycznych wymienia się nefrotoksyczność (szczególnie w przypadku HES), koagulopatię, reakcje anafilaktyczne oraz możliwość kumulacji w tkankach. Metaanalizy wskazują, że w niektórych grupach pacjentów (np. z sepsą, w stanach krytycznych) stosowanie tych preparatów może być związane z wyższą śmiertelnością w porównaniu do krystaloidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Albutein 200 g/l
Albutein 200 g/l to preparat zawierający albuminę ludzką w stężeniu 200 g/l (20%), z co najmniej 95% udziałem albuminy w białku całkowitym. Albumina, jako białko osocza, ma zdolność wiązania różnych leków (np. warfaryny, digoksyny, fenytoiny), co teoretycznie może wpływać na farmakokinetykę tych substancji, jednak klinicznie nie zaobserwowano istotnych interakcji wymagających zmiany dawkowania. Produkt zawiera 130-160 mmol/l sodu i <2 mmol/l potasu, co należy uwzględnić w monitorowaniu elektrolitów. Zaleca się standardowy monitoring parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek oraz układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem lub ryzykiem niewydolności nerek. Podawanie albuminy może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, w tym stężenie białka całkowitego, albuminy i frakcji białkowych, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
albumina ludzka, digoksyna, działanie hiperonkotyczne, farmakokinetyka, fenytoina, gospodarka wodno-elektrolitowa, koloid syntetyczny, lek nefrotoksyczny, nadciśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, preparat albuminy, preparat immunosupresyjny, środek zwiększający objętość osocza, stężenie białka całkowitego, warfaryna, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voluven 10% 10% + 0,9%
Voluven 10% to syntetyczny koloid z grupy substytutów krwi i frakcji białek osocza (kod ATC: B05AA07), zawierający poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES 130/0,4) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45. Preparat charakteryzuje się stężeniem 10% HES oraz zawartością chlorku sodu 9 g/l, co odpowiada stężeniom Na+ i Cl- na poziomie 154 mmol/l, a jego teoretyczna osmolarność wynosi 308 mOsm/l, klasyfikując go jako roztwór hiperonkotyczny. Współczynnik podstawienia C2/C6 wynosi około 8-12, a pH roztworu mieści się w zakresie 4,0-5,5, z kwasowością poniżej 1,0 mmol NaOH/l. Roztwór do infuzji jest przezroczysty do lekko opalizującego, o barwie od bezbarwnej do lekko żółtej.
4%, chlorek sodu, działanie hiperonkotyczne, efekt hiperwolemiczny, elektrolity, hemodylucja, HES 130/0, hydroksyetyloskrobia, koloid syntetyczny, objętość krwi, objętość osocza, objętość wewnątrznaczyniowa, osmolarność roztworu, przestrzeń śródnaczyniowa, roztwór hiperonkotyczny, skrobia kukurydziana woskowa, substytut krwi, współczynnik C2/C6