aplikacja na dużą powierzchnię
Aplikacja na dużą powierzchnię to termin stosowany w dermatologii i farmakoterapii, odnoszący się do nakładania preparatów leczniczych lub pielęgnacyjnych na rozległe obszary skóry. Technika ta jest często wykorzystywana w leczeniu chorób dermatologicznych obejmujących znaczne partie ciała, takich jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy rozległe infekcje skórne.
Podczas aplikacji na dużą powierzchnię należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne zwiększone wchłanianie substancji czynnych do krwiobiegu, co może skutkować nasileniem działań ogólnoustrojowych i zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych. Dotyczy to szczególnie preparatów steroidowych, których długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
W praktyce klinicznej ważne jest precyzyjne określenie maksymalnej ilości preparatu dozwolonej do aplikacji na dużą powierzchnię oraz częstotliwości jego stosowania. W przypadku pacjentów pediatrycznych, osób starszych oraz kobiet w ciąży konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i stosowanie najniższych skutecznych dawek preparatów aplikowanych na rozległe obszary skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlormidazol – Właściwości farmakokinetyczne
Chlormidazol, substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym, jest stosowany miejscowo w preparacie Polfungicid w stężeniu 50 mg/ml (chlorowodorek) wraz z kwasem salicylowym 10 mg/ml w formie roztworu na skórę. Aktualnie brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących chlormidazolu po aplikacji miejscowej u ludzi, w tym informacji o wchłanianiu przezskórnym, dystrybucji, metabolizmie i wydalaniu. Kwas salicylowy wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe po miejscowym zastosowaniu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych przy długotrwałej terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, aplikacja na dużą powierzchnię, chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kwas salicylowy, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnej, Polfungicid, promotor wchłaniania przezskórnego, przenikanie substancji czynnej, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desderman N (79 g + 0,10 g)/100 g
Produkt leczniczy Desderman N w postaci płynu na skórę zawiera etanol 96% w stężeniu 79 g/100 g oraz 2-bifenylol 0,10 g/100 g jako substancje czynne. Dotychczas nie zgłoszono przypadków przedawkowania, jednak ze względu na wysoką zawartość etanolu i obecność metyloetyloketonu (1% skażenia), istnieje ryzyko miejscowego podrażnienia skóry, zwłaszcza przy aplikacji na uszkodzoną powierzchnię. W przypadku przypadkowego spożycia możliwe są objawy ostrej intoksykacji alkoholowej. 2-bifenylol, choć obecny w niskim stężeniu, może wywoływać miejscowe reakcje skórne przy długotrwałej ekspozycji, jednak ryzyko poważnych skutków ubocznych jest ograniczone.