głęboka immunosupresja

Głęboka immunosupresja to stan znacznego obniżenia aktywności układu odpornościowego, który może być wywołany przez choroby (np. zaawansowane zakażenie HIV, niektóre nowotwory układu krwiotwórczego) lub celowe działania terapeutyczne (leki immunosupresyjne stosowane po przeszczepach narządów lub w leczeniu chorób autoimmunologicznych).

W kontekście klinicznym, głęboka immunosupresja charakteryzuje się istotnym zmniejszeniem liczby i/lub funkcji komórek odpornościowych, szczególnie limfocytów T CD4+, neutrofilów czy makrofagów. Za głęboką immunosupresję najczęściej uznaje się stan, gdy liczba limfocytów CD4+ spada poniżej 200 komórek/μl lub całkowita liczba neutrofilów jest mniejsza niż 500 komórek/μl.

Pacjenci z głęboką immunosupresją są szczególnie narażeni na zakażenia oportunistyczne (wywoływane przez patogeny o niskiej zjadliwości dla osób immunokompetentnych), zakażenia grzybicze, wirusowe oraz reaktywację infekcji latentnych. Wymagają oni specjalnego postępowania profilaktycznego, diagnostycznego i terapeutycznego, a także szczególnej ostrożności przy kwalifikacji do szczepień, zwłaszcza szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl