chrom trójwartościowy

Chrom trójwartościowy (Cr3+) jest formą chromu, która pełni istotną rolę w metabolizmie węglowodanów i tłuszczów w organizmie człowieka. Jest składnikiem czynnika tolerancji glukozy (GTF), który współdziała z insuliną w regulacji poziomu cukru we krwi, zwiększając jej efektywność.

W przeciwieństwie do chromu sześciowartościowego (Cr6+), który jest toksyczny i rakotwórczy, chrom trójwartościowy jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jego niedobór może prowadzić do zaburzeń gospodarki węglowodanowej, zwiększonego stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi oraz zwiększonego ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2.

Chrom trójwartościowy występuje naturalnie w wielu produktach spożywczych, takich jak drożdże piwne, pełnoziarniste produkty zbożowe, orzechy, nasiona roślin strączkowych oraz niektóre warzywa. Jest również dostępny w formie suplementów diety, często jako pikolinian chromu, chlorek chromu czy drożdże wzbogacone chromem.

Zalecane dzienne spożycie chromu dla osób dorosłych wynosi 25-35 μg, choć zapotrzebowanie może być wyższe u osób z zaburzeniami metabolicznymi. Nadmiar chromu trójwartościowego jest wydalany z moczem, co czyni go względnie bezpiecznym nawet przy wyższych dawkach, jednak długotrwała suplementacja wysokimi dawkami powinna być prowadzona pod kontrolą lekarską.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chrom – Wskazania do stosowania

Chrom jest kluczowym pierwiastkiem śladowym w żywieniu pozajelitowym, szczególnie u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. W preparatach stosowany jest głównie chrom(III) w formie chlorku sześciowodnego, co zapewnia optymalną biodostępność. Suplementacja chromem jest niezbędna u noworodków (w tym wcześniaków), niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych poddawanych długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu, zwłaszcza w stanie stabilnym bez ciężkiego niedożywienia. Preparaty takie jak Addamel N (0,02 μmol/ml, 5,33 μg/ml chlorku chromu sześciowodnego), Nutryelt (0,19 μmol/10 ml, 10 μg/10 ml), Supliven (0,02 μmol/ml, 1,0 μg/ml), Tracutil (0,2 μmol/ampułkę, 10 μg/ampułkę), Pediaven G20 (20 μg/1000 ml) oraz Pediaven NN2 (0,75 μg/250 ml, 3 μg/1000 ml) są stosowane w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta.
biodostępność, chlorek sześciowodny, chrom trójwartościowy, długotrwałe żywienie pozajelitowe, homeostaza energetyczna, kompleksowe żywienie pozajelitowe, koncentrat do sporządzania roztworu, metabolizm chromu, metabolizm glukozy, metabolizm węglowodanów, mieszanina do żywienia pozajelitowego, mikroelement, noworodek przedwczesny, pierwiastek śladowy, preparat chromu, preparat wielopierwiastkowy, suplementacja chromu, zaburzenie metaboliczne, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Właściwości farmakodynamiczne

Chlorek chromu sześciowodny, jako składnik preparatu Pediaven NN1, dostarczany jest w precyzyjnie określonej dawce 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,5 µg chromu jako pierwiastka; 0,01 mg chromu w 1000 ml). Chrom pełni kluczową rolę w metabolizmie glukozy, działając jako kofaktor insuliny i zwiększając wrażliwość komórek na jej działanie poprzez ułatwienie wiązania z receptorami błonowymi. W preparacie, gdzie glukoza stanowi jedyne źródło węglowodanów (25 g/250 ml; 100 g/1000 ml), chrom wspiera efektywne wykorzystanie energii, co jest szczególnie istotne u noworodków żywionych pozajelitowo. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 715 mOsm/l oraz pH 4,8–5,5, co zapewnia stabilność i biodostępność jonowej formy chromu.
aminokwasy niezbędne, chrom chlorek sześciowodny, chrom trójwartościowy, działanie farmakodynamiczne, działanie insuliny, energia pozabiałkowa, gospodarka węglowodanowa, kwas nikotynowy, metabolizm glukozy, metabolizm węglowodanów, pierwiastek śladowy, pierwiastki śladowe, receptory błonowe, suplementacja chromu, transport glukozy, wartość energetyczna, wrażliwość na insulinę, żywienie pozajelitowe

chrom trójwartościowy

Powiązane wpisy

Chrom – Wskazania do stosowania

Chromu chlorek – Właściwości farmakodynamiczne