polimer wiążący

Polimery wiążące są makrocząsteczkami wykorzystywanymi w medycynie do usuwania określonych substancji z przewodu pokarmowego, szczególnie z jelita. Ich głównym zastosowaniem jest wiązanie i eliminacja nadmiaru jonów, toksyn czy metabolitów, które w zwiększonym stężeniu mogą wywoływać niekorzystne efekty zdrowotne.

W praktyce klinicznej najczęściej stosowane są żywice jonowymienne, takie jak cholestyramina (wiążąca kwasy żółciowe), sewelamer (wiążący fosforany) czy patiromer i cyklokrzemian sodowo-cyrkonowy (wiążące potas). Polimery te, podawane doustnie, nie są wchłaniane z przewodu pokarmowego, dzięki czemu działają miejscowo i są wydalane z kałem wraz z przyłączonymi substancjami.

Polimery wiążące znalazły szerokie zastosowanie w leczeniu hiperfosfatemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, hiperkaliemii, hipercholesterolemii oraz w terapii biegunki wywołanej przez zakażenia Clostridioides difficile. W ostatnich latach obserwuje się rozwój nowych, selektywnych polimerów wiążących o zmniejszonych działaniach niepożądanych i zwiększonej skuteczności klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl