metabolizm chromu

Metabolizm chromu odnosi się do procesów wchłaniania, transportu, wykorzystania i wydalania chromu w organizmie człowieka. Chrom występuje głównie w dwóch formach: trójwartościowej (Cr³⁺), która jest niezbędnym mikroelementem, oraz sześciowartościowej (Cr⁶⁺), która jest toksyczna.

Chrom trójwartościowy jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym w niewielkim stopniu (1-2% dawki). Jego biodostępność zwiększa się w obecności witaminy C, niektórych aminokwasów i oksykwasów. Po wchłonięciu, Cr³⁺ wiąże się z transferyną i innymi białkami osocza, które transportują go do tkanek. W komórkach chrom wchodzi w skład czynnika tolerancji glukozy (GTF), który wzmacnia działanie insuliny.

Zaburzenia metabolizmu chromu mogą prowadzić do insulinooporności, zwiększonego ryzyka cukrzycy typu 2 oraz chorób sercowo-naczyniowych. Niedobór chromu może objawiać się upośledzeniem tolerancji glukozy, podwyższonym poziomem cholesterolu i trójglicerydów we krwi oraz zaburzeniami metabolizmu białek.

Chrom jest wydalany głównie z moczem (80%), a w mniejszym stopniu z żółcią i potem. Diagnostyka stanu odżywienia chromem jest trudna, ponieważ nie istnieją specyficzne i czułe biomarkery jego poziomu w organizmie. W praktyce klinicznej ocena gospodarki chromem opiera się głównie na ocenie objawów jego niedoboru oraz odpowiedzi na suplementację.