leczenie świerzbu

Leczenie świerzbu to kompleksowy proces, który wymaga nie tylko zastosowania odpowiednich preparatów przeciwświerzbowych, ale również jednoczesnego postępowania z odzieżą i przedmiotami osobistymi pacjenta. Podstawę terapii stanowią leki o działaniu przeciwpasożytniczym, stosowane miejscowo na całą powierzchnię skóry (z wyjątkiem twarzy i owłosionej skóry głowy u dorosłych).

Wśród preparatów pierwszego wyboru znajduje się 5% permetryna w postaci kremu, wykazująca wysoką skuteczność i niską toksyczność. Alternatywne opcje terapeutyczne obejmują maść z benzoesanem benzylu (10-25%), maść siarkową (5-10%), lindan (1% lotion) oraz krotamiton (10% krem). W przypadkach opornych lub rozsianych można zastosować iwermektynę doustnie w dawce 200 μg/kg, zazwyczaj w schemacie dwóch dawek w odstępie 1-2 tygodni.

Istotnym elementem leczenia jest jednoczesna terapia wszystkich domowników i bliskich kontaktów pacjenta, nawet przy braku objawów klinicznych. Odzież, pościel i ręczniki należy wyprać w temperaturze minimum 60°C lub odizolować na 72 godziny. Świąd towarzyszący świerzbowi może utrzymywać się do 2-4 tygodni po skutecznym leczeniu przyczynowym, co wymaga stosowania leków przeciwhistaminowych i miejscowych glikokortykosteroidów.

W przypadku świerzbu norweskiego (krostowego) konieczne jest agresywniejsze leczenie z zastosowaniem terapii skojarzonej, obejmującej miejscowe keratolityki, miejscowe leki przeciwświerzbowe oraz iwermektynę doustnie. Ze względu na wysoką zakaźność tej postaci choroby, pacjenci wymagają izolacji, a personel medyczny powinien stosować odpowiednie środki ochrony osobistej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl