polip zrębowy macicy
Polip zrębowy macicy to łagodna zmiana rozrostowa wywodząca się z błony śluzowej trzonu macicy (endometrium). Charakteryzuje się występowaniem uszypułowanej lub szeroko osadzonej struktury, zbudowanej z podścieliska błony śluzowej macicy (zrębu endometrium) z pokrywającym go nabłonkiem. Polipy te mogą być pojedyncze lub mnogie, a ich wielkość waha się od kilku milimetrów do kilku centymetrów.
Etiologia polipów zrębowych macicy nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że istotną rolę odgrywa zaburzenie równowagi hormonalnej, szczególnie nadmiar estrogenów. Wśród czynników ryzyka wymienia się otyłość, nadciśnienie tętnicze, terapię tamoksyfenem oraz predyspozycje genetyczne. Polipy zrębowe macicy występują najczęściej u kobiet w wieku okołomenopauzalnym, choć mogą pojawić się również u młodszych pacjentek.
Głównym objawem polipów zrębowych macicy są nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, szczególnie krwawienia międzymiesiączkowe lub pomenopauzalne. U części pacjentek polipy mogą powodować obfite miesiączki, przedłużające się krwawienia miesiączkowe lub niepłodność. Należy podkreślić, że około 20% polipów zrębowych macicy przebiega bezobjawowo i jest wykrywanych przypadkowo podczas badań diagnostycznych.
Diagnostyka polipów zrębowych macicy opiera się na badaniu ultrasonograficznym (USG dopochwowe), histeroskopii oraz badaniu histopatologicznym. Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie polipa metodą histeroskopową z następczym badaniem histopatologicznym. Ryzyko transformacji nowotworowej polipów zrębowych macicy jest niewielkie (0,5-3%), jednak wzrasta wraz z wiekiem pacjentki, wielkością polipa oraz współistnieniem krwawień pomenopauzalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Anastrozol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność ostra obserwowano jedynie przy wysokich dawkach: LD50 doustnie u gryzoni >100 mg/kg mc./dobę, dootrzewnowo >50 mg/kg mc./dobę, a u psów >45 mg/kg mc./dobę. Toksyczność przewlekła u szczurów i psów w dawkach 1-5 mg/kg mc./dobę wiązała się z farmakologicznym działaniem lub indukcją enzymów, bez istotnych zmian toksycznych. Anastrozol nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u szczurów był odwracalny i związany z mechanizmem działania inhibitora aromatazy, przy czym dawki 0,02-1 mg/kg mc./dobę u samic powodowały niepłodność i zwiększone straty zarodków, a u samców dawki 50 i 400 mg/l w wodzie pitnej obniżały wskaźniki łączenia się w pary i płodność, z powrotem do normy po zaprzestaniu podawania.
anastrozol, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie klastogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, hamowanie aktywności aromatazy, implantacja zarodka, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, łagodny guz jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, płodność, polip zrębowy macicy, poronienie, potencjał mutagenny, powiększenie łożyska, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrozol 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu (substancji czynnej leku Atrozol) wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach zbliżonych do klinicznych. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę (doustnie) oraz >50 mg/kg mc./dobę (dootrzewnowo), a u psów >45 mg/kg mc./dobę. W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano zmian zwyrodnieniowych ani istotnej toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach 1–5 mg/kg mc./dobę. Anastrozol nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u zwierząt laboratoryjnych był dawko-zależny i odwracalny: u samców szczurów dawki 50 i 400 mg/l w wodzie pitnej (średnie stężenia w osoczu 44,4 ±14,7 ng/ml i 165 ±90 ng/ml) powodowały przejściowe obniżenie płodności, natomiast u samic dawka 1 mg/kg mc./dobę indukowała znaczną niepłodność oraz zwiększone niepowodzenie implantacji już przy 0,02 mg/kg mc./dobę. Efekty te ustępowały po 5–9 tygodniach od odstawienia leku.
anastrozol, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczolak tarczycy, implantacja zarodka, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, łagodny nowotwór jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, nowotwór wątroby, polip zrębowy macicy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powiększenie łożyska, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zaburzenie zdolności rozrodczej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arimidex 1 mg
Badania przedkliniczne anastrozolu, substancji czynnej Arimidexu, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach terapeutycznych. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) u gryzoni wynosiła >100 mg/kg (doustnie) i >50 mg/kg (dootrzewnowo), a u psów >45 mg/kg (doustnie). W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym dawki 1-5 mg/kg/dobę wywoływały jedynie efekty farmakologiczne bez zmian zwyrodnieniowych narządów. Anastrozol nie wykazywał potencjału genotoksycznego. Wpływ na płodność był odwracalny i obserwowany przy dawkach klinicznie istotnych: u samców szczurów dawki 50 i 400 mg/l w wodzie do picia powodowały przejściowe zmniejszenie płodności, a u samic dawki ≥0,02 mg/kg/dobę indukowały niepłodność i zwiększoną liczbę niepowodzeń implantacji, ustępujące po 5 tygodniach od odstawienia leku.
anastrozol, Arimidex, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, łagodny nowotwór jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, nowotwór wątroby, polip zrębowy macicy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wpływ na płodność, zahamowanie aromatazy