badanie teratogenności
Badanie teratogenności to proces oceny potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywołania wad rozwojowych u płodu. Termin „teratogen” pochodzi od greckiego słowa „teratos” oznaczającego potwora i odnosi się do czynników, które mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionu lub płodu, prowadząc do strukturalnych lub funkcjonalnych anomalii.
W praktyce medycznej badania teratogenności stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa nowych leków przed ich wprowadzeniem na rynek. Procedury te obejmują zazwyczaj eksperymenty na modelach zwierzęcych (najczęściej gryzoniach), w których ciężarne samice są eksponowane na badaną substancję w różnych dawkach i okresach ciąży, szczególnie w krytycznych fazach organogenezy.
Współcześnie badania teratogenności wykorzystują również zaawansowane techniki, takie jak hodowle zarodkowe in vitro, modele komórkowe czy metody obliczeniowe. Pozyskane dane są następnie analizowane pod kątem występowania wad wrodzonych, opóźnień rozwojowych czy śmiertelności zarodkowej, co pozwala na klasyfikację substancji według kategorii ryzyka teratogennego (np. kategorie FDA).
Wyniki badań teratogenności mają bezpośrednie przełożenie na zalecenia kliniczne dotyczące stosowania leków u kobiet w ciąży. Substancje o udowodnionym działaniu teratogennym (jak talidomid, izotretynoina czy niektóre leki przeciwpadaczkowe) są objęte szczególnymi restrykcjami lub przeciwwskazane w okresie ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octenidini APC Instytut 1 mg/ml
Octenidini APC Instytut, zawierający oktenidyny dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w jamie ustnej. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały kumulacji toksycznych metabolitów ani długotrwałych efektów niekorzystnych. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy in vivo, potwierdziła brak potencjału mutagennego i genotoksycznego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, bioakumulacja, biodegradacja, oktenidyny dwuchlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do jamy ustnej, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie teratogenności, benzodiazepina, dawka śmiertelna, droga podania, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja teratogenna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efferalgan Codeine 500 mg + 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Efferalgan Codeine obejmują analizę toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję obu substancji czynnych: paracetamolu i kodeiny fosforanu półwodnego. Dwuletnie badania na szczurach i myszach wykazały brak rakotwórczości paracetamolu u samców szczurów i myszy obu płci przy stężeniach 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niejednoznaczne oznaki zwiększonego występowania białaczki z komórek jednojądrzastych. Genotoksyczność paracetamolu pojawia się jedynie przy dawkach przekraczających zalecane limity terapeutyczne, związanych z toksycznością wątroby i szpiku kostnego, natomiast dawki terapeutyczne nie osiągają progu działania genotoksycznego. Brak jest dowodów na rakotwórczość paracetamolu przy dawkach nieszkodliwych dla wątroby, a obserwacje rakotwórcze dotyczą wyłącznie bardzo wysokich, cytotoksycznych dawek z wcześniejszych badań.
badanie kliniczne, badanie teratogenności, białaczka z komórek jednojądrzastych, dawka cytotoksyczna, dysfagia, działanie rakotwórcze paracetamolu, działanie teratogenne, fosforan kodeiny półwodny, genotoksyczność paracetamolu, opóźnienie kostnienia, paracetamol i kodeina, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kornam 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terazosyny wykazały brak działania teratogennego nawet przy doustnym podawaniu dawek przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi odpowiednio 1330- lub 165-krotnie, w zależności od gatunku zwierząt. Pomimo tych obiecujących wyników, brak jest odpowiednich badań dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży, co wymaga ostrożności przy interpretacji danych i stosowaniu leku w tej populacji. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały ogólnego działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa terazosyny w kontekście ryzyka nowotworowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin + Tazobactam Kalceks wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach zaobserwowano wpływ na płodność i rozwój embrionalny, w tym zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz anomalie w budowie żeber, które korelowały z toksycznością u samic ciężarnych. Pomimo tych efektów, płodność pokolenia F1 oraz rozwój pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na zdolności reprodukcyjne kolejnych generacji.
badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, malformacja rozwojowa, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność noworodków, tazobaktam, toksyczność matczyna, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Produkt leczniczy Mobilat zawiera trzy składniki aktywne: kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan oraz ekstrakt z kory nadnerczy. Kwas salicylowy szybko przenika przez skórę, jednak przy stosowaniu miejscowym zgodnie z zaleceniami nie osiąga się stężeń w surowicy przekraczających 30 mg/dl, co eliminuje ryzyko toksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących mutagenności i kancerogenności kwasu salicylowego, natomiast badania teratogenności wskazują na potencjalne ryzyko przy regularnym stosowaniu u zwierząt, obejmujące zaburzenia zagnieżdżania zarodków oraz toksyczność wobec zarodków i płodów. Mukopolisacharydowy polisiarczan wykazuje toksyczność zarodkową przy dawce 32 mg/kg, objawiającą się zmniejszoną masą ciała, zwiększoną resorpcją zarodków i obniżoną przeżywalnością płodów, jednak bez działania teratogennego; nie stwierdzono mutagenności, a badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomalna, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, hormon kory nadnerczy, kortykosteroid, kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, podrażnienie miejsca podania, potencjał kancerogenny, powiększenie węzłów chłonnych, przenikanie przez skórę, stężenie ogólnoustrojowe, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, zatrucie kwasem salicylowym - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Enoksaparyna sodowa wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych, obejmujących 13-tygodniowe badania na szczurach i psach (dawka 15 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz 26-tygodniowe badania na szczurach i małpach (dawka 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie). Poza oczekiwanym działaniem przeciwzakrzepowym, nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych. Enoksaparyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura). Badania teratogenności i toksyczności rozrodczej na ciężarnych szczurach i królikach (dawki do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz na szczurach pod kątem płodności (dawki do 20 mg/kg/dobę) nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, komórki szpiku kostnego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania farmakologiczny, monitorowanie kliniczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne molsydominy wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 w zakresie 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacznie wyższe niż dawka terapeutyczna stosowana u ludzi (~0,1 mg/kg mc., tj. 2 mg 3x/dobę). Badania przewlekłe na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządowych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakologiczny efekt rozszerzenia układu żylnego. Potencjał rakotwórczy molsydominy był negatywny, z wyjątkiem pojedynczego przypadku nowotworu małżowiny kości sitowej nosa u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę) przez niemal całe życie, co jest uznawane za specyficzne dla gatunku i nieprzekładające się na ryzyko u ludzi.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne i farmakologiczne, częstość występowania nowotworów, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, LD50, molsydomina, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, populacja badana, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ żylny, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aurovitas 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików przy ekspozycji 0,4-krotnej maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (180 mg/dobę, oceniane na podstawie AUC) oraz u szczurów przy dawce 4,4-krotnie wyższej niż kliniczna. Nie stwierdzono również negatywnego wpływu na płodność przy ekspozycji do 4-krotności dawki ludzkiej. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała matek i płodów, zwłaszcza przy ciężkiej hipokalcemii. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, co wskazuje na potencjalną ekspozycję płodu. Kompleksowe badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, choć margines bezpieczeństwa był ograniczony przez hipokalcemię w modelach zwierzęcych. Zaćma i zmętnienie soczewki obserwowano u gryzoni, prawdopodobnie wtórnie do hipokalcemii, bez potwierdzenia u psów, małp i w badaniach klinicznych.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, cynakalcet, densytometria kości, działanie hipokalcemiczne, genotoksyczność, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, kanał K-ATP, nadczynność przytarczyc, płytka wzrostu kości długich, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, teratogenność, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero MED 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Menero MED (5 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych przy dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na procesy reprodukcyjne. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosujących dawki do 1000 mg/kg mc./dobę nie zaobserwowano efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych. Dawką bezobjawową w badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów była 30 mg/kg mc./dobę, przy czym AUC niezwiązanego leku u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, kanalik nasienny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny 25 mcg/h
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa fentanylu, stosowanego w systemie transdermalnym Matrifen, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych i farmakologicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co przypisano toksyczności matczynej, a nie bezpośredniemu działaniu fentanylu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego. W rozwoju pourodzeniowym odnotowano znamienne zmniejszenie przeżywalności potomstwa przy dawkach powodujących nieznaczne obniżenie masy ciała samic, bez wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, genotoksyczność, hodowla komórkowa ssaków, opioidowy lek przeciwbólowy, parenteralna droga podania, płodność samców, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Crusia, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach stosowano dawki 10–15 mg/kg/dobę podskórnie i dożylnie przez 13–26 tygodni, nie wykazując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w szpiku kostnym szczura) nie wykazały mutagenności ani klastogenności enoksaparyny. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, przy dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze szczurów obu płci przy dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, droga dożylna, droga podskórna, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, limfocyt ludzki, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, organogeneza, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko krwawienia, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, wskaźnik płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Przeprowadzone szerokie badania przedkliniczne klotrymazolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach toksyczności po podaniu doustnym, wartości LD50 wynosiły od 95 do 923 mg/kg masy ciała u gryzoni, a u psów i kotów przekraczały 2000 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego stwierdzono, że wątroba jest głównym narządem docelowym toksyczności, z objawami takimi jak podwyższone aminotransferazy, wakuolizacja i stłuszczenie, obserwowanymi od dawki 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badanie rakotwórczości (78 tygodni) nie potwierdziło działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 25 mg/kg nie wpływały na rozwój potomstwa ani płodność, natomiast dawka 50 mg/kg wiązała się ze zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. Badania teratogenności na myszach, królikach i szczurach nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach do 200 mg/kg.
aminotransferazy wątrobowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, odkładanie tłuszczu, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przeżywalność potomstwa, stężenie klotrymazolu, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność klotrymazolu, wakuolizacja wątroby, wątroba, wchłanianie klotrymazolu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amisulprydu wykazały brak ogólnego ryzyka toksycznego oraz specyficznego działania szkodliwego na narządy. Nie stwierdzono potencjału teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej niż u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Zmiany obserwowane w badaniach na szczurach i psach miały charakter farmakologiczny i nie były toksykologicznie istotne w warunkach eksperymentalnych.
amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, AUC, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, dawkowanie u ludzi, działanie teratogenne, ekspozycja u ludzi, maksymalna tolerowana dawka, model zwierzęcy, mutagenność, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, wada wrodzona, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 150 mg
Tapentadol, substancja czynna Palexia retard, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmującą testy genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość oraz bezpieczeństwa stosowania u młodych osobników. Test Amesa oraz powtórzone badania aberracji chromosomowych in vitro wykazały brak działania genotoksycznego. Badania in vivo, obejmujące aberracje chromosomowe i nieplanowaną syntezę DNA, również nie potwierdziły potencjału genotoksycznego przy dawkach sięgających maksymalnej tolerowanej przez zwierzęta. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego. W zakresie rozrodczości tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, bez jednoznacznego określenia przyczyny. Nie stwierdzono działania teratogennego po podaniu dożylnym i podskórnym, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju, głównie ośrodkowego układu nerwowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie makroskopowe, badanie mikroskopowe, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, lek opioidowy, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, podwójny mechanizm działania, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 SR 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Olfen 75 SR, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla ludzi, a analiza potencjału genotoksycznego, mutagennego i rakotwórczego nie wykazała zwiększonego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły brak wpływu diklofenaku na zdolności rozrodcze oraz brak działania teratogennego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój nowotworów, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virtago 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Virtago, obejmowały wielomiesięczne testy toksyczności na albinotycznych szczurach (18 miesięcy) oraz psach (6 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W obu modelach nie zaobserwowano klinicznie istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania mutagenności wykazały brak działania mutagennego, a testy karcynogenności na szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego betahistyny. Ocena teratogenności przeprowadzona na ciężarnych królikach również nie wykazała wad rozwojowych płodów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, betahistyna dichlorowodorek, bezpieczeństwo genetyczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, długotrwała ekspozycja, dokumentacja rejestracyjna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, Virtago - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doloxib 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Doloxib, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz pęcherzykowych tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku i nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji – owrzodzenia pojawiały się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi, zarówno w badaniach krótkoterminowych (14 tygodni), jak i długoterminowych (53-106 tygodni). U psów zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek występowały przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie długoterminowe, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność etorykoksybu, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, stężenie osoczowe, toksyczność etorykoksybu, wczesne poronienie, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Salicylamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Salicylamid, będący składnikiem aktywnym preparatów Scorbolamid (300 mg na jednostkę dawkowania), nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego, co potwierdzają standardowe testy genotoksyczności oraz badania przedkliniczne. Brak potencjału mutagennego i rakotwórczego stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tych produktów. W przeciwieństwie do tego, badania teratogenności na modelach zwierzęcych (chomiki, szczury) wykazały, że salicylamid może indukować liczne zmiany rozwojowe, takie jak niepełne wykształcenie czaszki, krwiaki podskórne, obrzęki, przepuklinę pępkową, bielactwo uogólnione, deformacje kończyn, lordozę, zniekształcenia kręgosłupa i zrośnięcia jelit, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badanie farmakologiczne, badanie teratogenności, bielactwo uogólnione, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glukonian cynku, kwas askorbowy, lordoza, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, witamina C, zmiana teratogenna, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinecod 5 mg/ml
Produkt leczniczy Sinecod zawierający butymirat cytrynian został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które objęły farmakodynamikę, toksykologię, genotoksyczność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy. Badania farmakodynamiczne wykazały brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych zmian w narządach wewnętrznych, parametrach biochemicznych krwi ani ogólnym stanie zdrowia zwierząt. Wyniki badań genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, butamirat cytrynian, działanie teratogenne, krople doustne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne krwi, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, Sinecod, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) przez 13 tygodni oraz do 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż oczekiwany efekt przeciwzakrzepowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji na komórkach chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwzakrzepowe, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pseudoephedrine Espefa 60 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku pseudoefedryny wskazują, że działania niepożądane obserwowane u zwierząt po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek wynikają głównie z nasilonych efektów farmakologicznych związanych z działaniem sympatykomimetycznym substancji czynnej. Kompleksowe badania genotoksyczności, obejmujące test Amesa (mutacje genetyczne na komórkach bakterii), test mutacji na komórkach ssaków (linia V79), testy klastogenności in vitro na limfocytach ludzkich oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, nie wykazały potencjału genotoksycznego pseudoefedryny, co pozwala na uznanie jej za związek niegenotoksyczny.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, komórka bakteryjna, komórka ssaka, limfocyt ludzki, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 25 mg
Pregabalina wykazuje dobrą tolerancję w badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów i małp, przy dawkach odpowiadających klinicznym, choć obserwowano objawy neurologiczne takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały potencjału teratogennego, a toksyczność płodowa pojawiła się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów stwierdzono przy ekspozycji >2-krotnie większej niż u ludzi. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy terapeutyczne. Pregabalina nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach in vitro i in vivo.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, komórki śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polvertic 8 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej Polvertic, obejmowały długoterminową ocenę bezpieczeństwa na psach (6 miesięcy) i szczurach albinosach (18 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg m.c. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu wielokrotnym. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania kariogenności na szczurach potwierdziły brak właściwości rakotwórczych betahistyny. Ocena teratogenności na ciężarnych królikach nie wykazała negatywnego wpływu na rozwój płodu, wskazując na brak ryzyka wad rozwojowych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, betahistyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kariogenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Evertas 9,5 mg/24 h
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy w systemie transdermalnym Evertas obejmowały wielokrotne podawanie doustne i miejscowe na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, świnie miniaturowe). Nie wykazano toksyczności narządowej, a obserwowane efekty wiązały się z nasilonym działaniem farmakologicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, z wyjątkiem aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach przy dawce 104-krotnie przekraczającej kliniczne narażenie. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania kancerogennego nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach, a narażenie zwierząt było porównywalne do narażenia klinicznego u ludzi. Riwastygmina przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego w badaniach doustnych na szczurach i królikach.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyt obwodowy, obrzęk spojówek, obrzęk spojówki, przenikanie przez łożysko, reakcja fototoksyczna, rumień skóry, rywastygmina, system transdermalny, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, zmętnienie rogówki, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Equoral 100 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cyklosporyny (substancji czynnej preparatu Equoral) wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa, zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnienia w rozwoju kośćca. U królików poddanych ekspozycji in utero na dawkę 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, przerost nerek, układowe nadciśnienie tętnicze oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów podawano dożylnie 12 mg/kg mc./dobę, co odpowiada dwukrotności zalecanej dawki u ludzi, i zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak bez potwierdzenia tych efektów u innych gatunków. Nie stwierdzono wpływu cyklosporyny na płodność samców i samic szczurów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności cyklosporyny.
badanie teratogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, nadciśnienie tętnicze, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wysepki Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
Hydrochlorotiazyd wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 2750 mg/kg masy ciała u szczurów po podaniu doustnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (600 mg/kg/dobę) i szczurach (100 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Analizy mutagenności obejmujące test Amesa, test aberracji chromosomalnej oraz badania in vivo na chromosomach szpiku kostnego i zawiązkach mysich nie potwierdziły istotnego potencjału mutagennego, mimo że w dwóch testach in vitro (na jajniku chomika chińskiego oraz komórkach chłoniaka mysiego przy dawkach 43–1300 µg/ml) zaobserwowano zmiany klastogenne. Wyniki te sugerują ograniczone ryzyko mutagenne w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, efekt klastogenny, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cogiton 5 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku donepezylu wykazały minimalne działania niepożądane poza zamierzonymi efektami cholinergicznymi, potwierdzając wysoki profil bezpieczeństwa substancji. Ocena genotoksyczności nie wykazała mutagenności w testach na komórkach bakteryjnych i ssaczych, a działania klastogenne obserwowano jedynie in vitro przy stężeniach przekraczających 3000-krotnie poziomy terapeutyczne w osoczu. Test mikrojąderkowy in vivo u myszy nie potwierdził genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko działania genotoksycznego w warunkach klinicznych. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego donepezylu.
badanie karcynogenności, badanie mutacji, badanie teratogenności, chlorowodorek donepezylu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, martwy płód, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przeżywalność młodych, stężenie toksyczne, stężenie w osoczu, test mikrojąderkowy in vivo, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Preparat Scorbolamid EXTRA Hot zawiera salicylamid (300 mg), kwas askorbowy (300 mg), rutozyd (50 mg) oraz cynk (5 mg) w postaci glukonianu cynku. Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego dla salicylamidu i kwasu askorbowego, natomiast dane dotyczące rutozydu są niejednoznaczne, choć przeważająca większość wskazuje na jego właściwości antymutagenne. Zarówno salicylamid, kwas askorbowy, jak i rutozyd nie wykazują działania karcynogennego, a kwas askorbowy i rutozyd dodatkowo posiadają udokumentowane działanie przeciwnowotworowe. Cynk, oceniany pod kątem toksyczności, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję, nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, bielactwo uogólnione, działanie antymutagenne, działanie mutagenne, działanie ochronne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, glukonian cynku, kwas askorbowy, lordoza, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zmiana degeneracyjna zarodka, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem