Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lorazepam TZF 4 mg/ml

Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lorazepam TZF

Przeprowadzone badania przedkliniczne dla lorazepamu dostarczają istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa tego leku w aspekcie toksyczności ostrej, przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Szczegółowa analiza wyników tych badań pozwala na dokładną ocenę bezpieczeństwa stosowania lorazepamu w praktyce klinicznej.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej lorazepamu określono wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po różnych drogach podania. Wartości LD50 wahały się od 24 do 70 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku zwierzęcia. Parametry te zostały wyznaczone dla podania dożylnego, domięśniowego oraz dootrzewnowego.2

Toksyczność podprzewlekła i przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej lorazepamu przeprowadzono z zastosowaniem doustnej drogi podania na dwóch gatunkach zwierząt: szczurach (badania trwające 80 tygodni) oraz psach (badania trwające 12 miesięcy). Wyniki tych badań wskazały, że nawet przy stosowaniu wysokich dawek lorazepamu, badania histopatologiczne, okulistyczne i hematologiczne, a także badania czynnościowe narządów wykazały jedynie niewielkie zmiany biologiczne lub całkowity brak istotnych zmian.3

Przeprowadzono również badania toksyczności podprzewlekłej lorazepamu po podaniu pozajelitowym:

  • Podanie domięśniowe:
    • Szczury otrzymywały dawki do 20 mg lorazepamu/kg mc. (4 mL/kg mc.) przez okres do 5 tygodni
    • Psy otrzymywały dawki do 10 mg/kg mc. (2 mL/kg mc.) przez okres do 5 tygodni
  • Podanie dożylne:
    • Szczury otrzymywały dawki do 8 mg/kg mc. (3,2 mL/kg mc.) przez 10 dni

W badaniach tych zaobserwowano przypadki śmierci zwierząt, które otrzymały większe objętości produktu lub samego rozpuszczalnika. Podobnie jak w przypadku podania doustnego, nie stwierdzono nieprawidłowości innych niż odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięcia, które występowały zarówno po wstrzyknięciu produktu leczniczego, jak i odpowiedniej ilości rozpuszczalnika.4

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Lorazepam został poddany ograniczonym badaniom mutagenności. Wszystkie przeprowadzone testy dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego. Dodatkowo, badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego lorazepamu podawanego doustnie.5

Szkodliwy wpływ na rozrodczość

Wpływ lorazepamu na rozrodczość badano dwoma sposobami podania:

  1. Podanie doustne: prowadzono badania wpływu na rozwój zarodka i płodu oraz rozrodczość u królików, szczurów i myszy.
  2. Podanie dożylne: badano wpływ na rozwój prenatalny u:
    • Szczurów – podawano lek od 6. do 15. dnia ciąży
    • Królików – podawano lek od 6. do 18. dnia ciąży

W przeprowadzonych badaniach wykorzystane rasy zwierząt charakteryzowały się wrażliwością na znane substancje teratogenne, co zwiększa wiarygodność uzyskanych wyników. W zakresie tych badań nie stwierdzono oznak działania teratogennego ani upośledzenia zdolności rozrodczych.6

Należy jednak zwrócić uwagę, że badania eksperymentalne wykazały występowanie zaburzeń zachowania u potomstwa samic długotrwale narażonych na działanie benzodiazepin. Ponadto, istnieją doniesienia kliniczne o występowaniu dysmorfii zewnętrznej i późniejszym upośledzeniu umysłowym u dzieci, których matki długotrwale stosowały duże dawki benzodiazepin w okresie ciąży.7

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Czas trwania/Okres podawania Dawka/Droga podania Główne obserwacje
Toksyczność ostra Różne gatunki Jednorazowe podanie LD50: 24-70 mg/kg mc. (i.v., i.m., i.p.) Zróżnicowana toksyczność zależna od gatunku
Toksyczność przewlekła Szczury 80 tygodni Podanie doustne Niewielkie zmiany biologiczne lub brak istotnych zmian
Psy 12 miesięcy Podanie doustne
Toksyczność podprzewlekła Szczury 5 tygodni Do 20 mg/kg mc. (4 mL/kg mc.) i.m. Odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięcia
Psy 5 tygodni Do 10 mg/kg mc. (2 mL/kg mc.) i.m.
Szczury 10 dni Do 8 mg/kg mc. (3,2 mL/kg mc.) i.v.
Mutagenność Wyniki negatywne
Rakotwórczość Szczury, myszy Podanie doustne Brak potencjału rakotwórczego
Wpływ na rozrodczość (i.v.) Szczury Od 6. do 15. dnia ciąży Podanie dożylne Brak działania teratogennego i upośledzenia zdolności rozrodczych
Króliki Od 6. do 18. dnia ciąży Podanie dożylne
Wpływ na rozrodczość (p.o.) Króliki, szczury, myszy Podanie doustne Brak działania teratogennego i upośledzenia zdolności rozrodczych
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl