napad padaczkowy przełomowy
Napad padaczkowy przełomowy (ang. status epilepticus) to przedłużający się napad padaczkowy lub seria napadów, między którymi pacjent nie odzyskuje pełnej świadomości. Stan ten definiuje się jako napad trwający ponad 5 minut lub wystąpienie dwóch lub więcej napadów bez odzyskania świadomości między nimi.
Jest to stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Przedłużający się napad padaczkowy może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych, a śmiertelność w przypadku stanu padaczkowego wynosi od 10% do 20%, w zależności od przyczyny, wieku pacjenta i czasu trwania napadu.
Leczenie stanu padaczkowego obejmuje podanie leków przeciwpadaczkowych (benzodiazepiny jako leki pierwszego rzutu, następnie fenytoina, kwas walproinowy, lewetiracetam lub fenobarbital), zabezpieczenie dróg oddechowych, monitorowanie czynności życiowych oraz leczenie przyczyn wywołujących stan. W przypadkach opornych na standardowe leczenie może być konieczne wprowadzenie pacjenta w śpiączkę farmakologiczną.
Najczęstsze przyczyny stanu padaczkowego to nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków przeciwpadaczkowych, udar mózgu, zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, urazy głowy, zaburzenia metaboliczne oraz zatrucia. Wczesne rozpoznanie i leczenie znacząco poprawia rokowanie u pacjentów z napadem padaczkowym przełomowym.