niedomykalność trójdzielna

Niedomykalność zastawki trójdzielnej (IT – insufficientia tricuspidalis) to stan patologiczny, w którym zastawka trójdzielna nie zamyka się prawidłowo, co prowadzi do wstecznego przepływu krwi z prawej komory do prawego przedsionka podczas skurczu komór. Zastawka trójdzielna znajduje się między prawym przedsionkiem a prawą komorą i w warunkach fizjologicznych zapobiega cofaniu się krwi.

Niedomykalność trójdzielna może być pierwotna (organiczna) lub wtórna (czynnościowa). Pierwotna IT jest zazwyczaj wynikiem wrodzonej anomalii zastawki, chorób reumatycznych, infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub urazu. Wtórna IT, znacznie częstsza, rozwija się jako następstwo poszerzenia prawej komory i pierścienia zastawki w przebiegu nadciśnienia płucnego, lewokomorowej niewydolności serca lub innych schorzeń.

Klinicznie niedomykalność trójdzielna może manifestować się objawami niewydolności prawokomorowej, takimi jak: obrzęki obwodowe, powiększenie wątroby, wodobrzusze, poszerzenie żył szyjnych czy tętnienie wątroby. W badaniu osłuchowym charakterystyczny jest holosystoliczny szmer najlepiej słyszalny przy lewym dolnym brzegu mostka, nasilający się podczas wdechu (objaw Rivero-Carvalla).

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić morfologię zastawki, wielkość fali zwrotnej oraz wymiary jam serca. Leczenie zależy od etiologii i nasilenia niedomykalności. W przypadku IT wtórnej kluczowe jest leczenie choroby podstawowej. W ciężkiej, objawowej niedomykalności trójdzielnej może być konieczna interwencja chirurgiczna – naprawa zastawki lub jej wymiana.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl