rak płaskonabłonkowy pochwy

Rak płaskonabłonkowy pochwy (ang. squamous cell carcinoma of vagina) to nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka płaskiego pochwy. Stanowi około 85-90% wszystkich pierwotnych nowotworów złośliwych pochwy, choć pierwotne nowotwory złośliwe pochwy należą do rzadkości i stanowią około 1-2% wszystkich nowotworów złośliwych narządu rodnego kobiety.

Etiologia raka płaskonabłonkowego pochwy jest podobna do raka szyjki macicy i wiąże się głównie z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami wysokiego ryzyka onkogennego (HPV 16, 18). Inne czynniki ryzyka obejmują: wiek powyżej 60 lat, stany przednowotworowe (VAIN – neoplazja śródnabłonkowa pochwy), palenie tytoniu, immunosupresję oraz wcześniejszą radioterapię miednicy.

Klinicznie rak płaskonabłonkowy pochwy może manifestować się krwawieniem z dróg rodnych, upławami, bólem lub dyskomfortem w okolicy pochwy. W zaawansowanych przypadkach mogą występować objawy związane z naciekaniem sąsiednich narządów. Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, kolposkopię, biopsję oraz badania obrazowe do oceny zaawansowania (MRI, CT, PET-CT).

Leczenie raka płaskonabłonkowego pochwy zależy od stopnia zaawansowania klinicznego i obejmuje chirurgię, radioterapię (teleradioterapię i/lub brachyterapię) oraz chemioterapię. W przypadkach wczesnych możliwe jest zastosowanie leczenia chirurgicznego oszczędzającego, natomiast w zaawansowanych stadiach standardem pozostaje skojarzona radiochemioterapia. Rokowanie zależy głównie od stopnia zaawansowania choroby w momencie rozpoznania oraz wieku pacjentki.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl