choroba wątroby związana z odżywianiem pozajelitowym
Choroba wątroby związana z odżywianiem pozajelitowym (PNALD – Parenteral Nutrition-Associated Liver Disease) to powikłanie długotrwałego żywienia pozajelitowego, charakteryzujące się zaburzeniami funkcji wątroby, od stłuszczenia po zwłóknienie i marskość. Jest to jeden z najpoważniejszych problemów u pacjentów wymagających długoterminowego żywienia pozajelitowego.
Patogeneza PNALD jest wieloczynnikowa i obejmuje: nadmiar kalorii, zbyt wysokie stężenie węglowodanów i lipidów w mieszankach odżywczych, niedobory składników odżywczych (np. choliny, karnityny), działanie fitosteroli zawartych w emulsjach tłuszczowych, brak stymulacji przewodu pokarmowego, a także czynniki związane z samym pacjentem (np. zespół krótkiego jelita, sepsa).
Diagnostyka opiera się na monitorowaniu parametrów biochemicznych wątroby, przy czym typowym obrazem jest wzrost poziomu enzymów wątrobowych, bilirubiny i fosfatazy alkalicznej. W zaawansowanych przypadkach wykonuje się badania obrazowe i biopsję wątroby. Objawy kliniczne mogą obejmować żółtaczkę, hepatomegalię i objawy nadciśnienia wrotnego.
Leczenie polega na modyfikacji składu mieszanin odżywczych (np. zastosowanie emulsji lipidowych zawierających olej rybny), cyklicznym podawaniu żywienia pozajelitowego, maksymalnym wykorzystaniu możliwości odżywiania dojelitowego oraz leczeniu chorób współistniejących. W przypadkach zaawansowanych rozważa się przeszczepienie wątroby, często w połączeniu z przeszczepieniem jelita.