hamowanie rozwoju płodu

Hamowanie rozwoju płodu, określane również jako zahamowanie wzrastania wewnątrzmacicznego (IUGR – intrauterine growth restriction), jest stanem klinicznym, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostowego. Diagnozę stawia się zazwyczaj, gdy szacowana masa płodu znajduje się poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego.

Przyczyny IUGR można podzielić na matczyne, łożyskowe i płodowe. Wśród czynników matczynych wyróżnia się: niedożywienie, choroby naczyniowe (nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy), choroby przewlekłe (cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, choroby nerek) oraz używki (palenie tytoniu, alkohol, narkotyki). Przyczyny łożyskowe obejmują niewydolność łożyska, łożysko przodujące oraz przedwczesne oddzielenie łożyska. Do czynników płodowych zalicza się wady genetyczne, zakażenia wewnątrzmaciczne oraz ciąże wielopłodowe.

Diagnostyka IUGR opiera się na regularnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, przepływów naczyniowych (badanie dopplerowskie tętnicy pępowinowej, środkowej mózgu, przewodu żylnego) oraz objętości płynu owodniowego. Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między fizjologicznie małym płodem a rzeczywistym zahamowaniem wzrastania wewnątrzmacicznego, które stanowi istotny czynnik ryzyka powikłań okołoporodowych.

Postępowanie w przypadku rozpoznania IUGR obejmuje ścisły nadzór nad płodem, optymalizację stanu zdrowia matki oraz podjęcie decyzji o odpowiednim czasie i sposobie rozwiązania ciąży. Termin porodu zależy od stopnia zaawansowania IUGR, wieku ciążowego oraz obecności dodatkowych nieprawidłowości. Noworodki z IUGR wymagają szczególnej opieki ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedotlenienia, hipoglikemii, hipotermii oraz zaburzeń neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl