leczenie przeciwgorączkowe

Leczenie przeciwgorączkowe to strategia terapeutyczna mająca na celu obniżenie podwyższonej temperatury ciała pacjenta. Wskazaniem do wdrożenia takiego postępowania jest zwykle gorączka przekraczająca 38,5°C lub niższa, ale powodująca znaczny dyskomfort, zwłaszcza u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i neurologicznymi.

W farmakoterapii przeciwgorączkowej stosuje się przede wszystkim leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takie jak paracetamol, ibuprofen, naproksen czy kwas acetylosalicylowy. Działają one poprzez hamowanie cyklooksygenazy (COX), enzymu uczestniczącego w syntezie prostaglandyn, które są mediatorami stanu zapalnego i gorączki. Paracetamol jest lekiem pierwszego wyboru, szczególnie u dzieci, ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa.

Poza farmakoterapią, w leczeniu przeciwgorączkowym stosuje się metody fizyczne, takie jak chłodne okłady na czoło, pachwiny i okolice dużych naczyń krwionośnych, letnie kąpiele czy zwiększenie podaży płynów. Należy jednak pamiętać, że gorączka jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu i nie zawsze wymaga leczenia, zwłaszcza jeśli nie przekracza 38,5°C i nie powoduje znacznego dyskomfortu.

Kluczowe w leczeniu przeciwgorączkowym jest ustalenie przyczyny gorączki i wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego, szczególnie w przypadku infekcji bakteryjnych wymagających antybiotykoterapii. Samo obniżenie temperatury ciała nie eliminuje bowiem źródła problemu, a jedynie łagodzi objawy.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl