stan podwyższonej temperatury

Stan podwyższonej temperatury ciała, medycznie określany jako gorączka lub hipertermia, jest objawem fizjologicznej reakcji organizmu, najczęściej na infekcję. Definiuje się go jako wzrost temperatury ciała powyżej normalnego zakresu, który u dorosłych wynosi zwykle 36,5-37,5°C, mierzonej doustnie. Temperatura powyżej 38°C jest zazwyczaj uznawana za gorączkę.

Gorączka to mechanizm obronny organizmu, który ma na celu stworzenie niekorzystnych warunków dla rozwoju patogenów. Wzrost temperatury ciała jest regulowany przez podwzgórze w odpowiedzi na obecność pirogenów – substancji wywołujących gorączkę. Mogą to być pirogeny egzogenne (pochodzące z zewnątrz, np. składniki ścian komórkowych bakterii) lub endogenne (wytwarzane przez organizm, głównie cytokiny zapalne).

Diagnostyka stanu podwyższonej temperatury powinna obejmować dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od obrazu klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Istotne jest różnicowanie gorączki infekcyjnej od innych przyczyn, takich jak choroby autoimmunologiczne, nowotwory, uszkodzenia tkanek czy reakcje na leki. Gorączka może być również objawem zagrażających życiu stanów, jak posocznica czy hipertermia złośliwa.

Leczenie stanu podwyższonej temperatury zależy od przyczyny. Stosuje się leki przeciwgorączkowe (np. paracetamol, ibuprofen), które działają głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. Należy jednak pamiętać, że gorączka sama w sobie nie zawsze wymaga leczenia, a w niektórych przypadkach może być korzystna dla zwalczania infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl