przezskórna wymiana zastawki aortalnej
Przezskórna wymiana zastawki aortalnej (TAVI/TAVR – Transcatheter Aortic Valve Implantation/Replacement) to małoinwazyjny zabieg kardiologiczny polegający na wprowadzeniu przez tętnicę udową, podobojczykową lub bezpośrednio przez koniuszek serca specjalnie zaprojektowanej zastawki biologicznej w miejsce natywnej, zwężonej zastawki aortalnej, bez konieczności przeprowadzania klasycznej operacji na otwartym sercu.
Procedura ta stanowi alternatywę dla klasycznej chirurgicznej wymiany zastawki aortalnej u pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej (stenozą aortalną), którzy są obarczeni wysokim lub pośrednim ryzykiem operacyjnym. Główne wskazania obejmują objawową ciężką stenozę aortalną u osób starszych, z licznymi chorobami współistniejącymi lub przeciwwskazaniami do klasycznej operacji kardiochirurgicznej.
Kwalifikacja pacjentów do TAVI wymaga szczegółowej diagnostyki obrazowej (echokardiografia, angio-CT, koronarografia) oraz oceny przez interdyscyplinarny zespół medyczny (Heart Team). Najczęściej stosowaną drogą dostępu jest dostęp przezudowy, jednak w zależności od stanu naczyń obwodowych oraz anatomii aorty i zastawki aortalnej, mogą być stosowane dostępy alternatywne.
Do głównych powikłań TAVI należą: zaburzenia przewodzenia wymagające implantacji kardiostymulatora, niewielkie przecieki okołozastawkowe, powikłania naczyniowe w miejscu dostępu, udary mózgu oraz krwawienia. Mimo to, w porównaniu z klasyczną operacją, TAVI charakteryzuje się krótszym czasem hospitalizacji i szybszym powrotem pacjenta do aktywności życiowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba serca wrodzona – Leczenie
Leczenie wrodzonych wad serca (WCS) jest zindywidualizowane i zależy od typu oraz ciężkości defektu, a także wieku pacjenta. Łagodne wady, takie jak małe ubytki w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ASD) lub międzykomorowej (VSD), mogą wymagać jedynie regularnej obserwacji kardiologicznej z echokardiografią co kilka lat. Farmakoterapia obejmuje stosowanie leków antyarytmicznych, przeciwzakrzepowych, beta-blokerów, diuretyków, inhibitorów ACE, glikozydów nasercowych i antybiotyków profilaktycznych. W leczeniu interwencyjnym stosuje się przezskórne zamykanie ASD (około 8% przypadków), PDA (około 98%), balonową walwuloplastykę, przezskórną wymianę zastawek oraz ablację cewnikową. Zabiegi te charakteryzują się krótszym czasem rekonwalescencji i mniejszą inwazyjnością w porównaniu do operacji na otwartym sercu.
ablacja cewnikowa, balonowa walwuloplastyka, beta-bloker, bloker receptora angiotensyny, bradykardia, cewnikowanie serca, diuretyk, echokardiografia, glikozyd nasercowy, hipoksemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiolog wrodzonych wad serca, kardiologia interwencyjna, koarktacja aorty, krążenie dwukomorowe, lek antyarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, operacja paliatywna, procedura Fontana, przetrwały przewód tętniczy, przezskórna wymiana zastawki aortalnej, przezskórna wymiana zastawki płucnej, rehabilitacja kardiologiczna, rozrusznik serca, stenoza zastawki, ubytek międzykomorowy, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, urządzenie wspomagające pracę komór, wrodzona choroba serca, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zaburzenie przewodzenia, zespół hipoplazji lewego serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki aorty – Leczenie
Zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) jest najczęstszą chorobą zastawkową wymagającą interwencji, a leczenie zależy od stopnia zaawansowania i obecności objawów. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zwężeniem bezobjawowym zalecana jest obserwacja z regularną echokardiografią co 6-12 miesięcy. Farmakoterapia, obejmująca diuretyki, beta-blokery, inhibitory ACE, ARB, blokery kanału wapniowego oraz leki przeciwkrzepliwe, ma charakter objawowy i wspomagający, nie zatrzymuje progresji choroby, a jej stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko hipotonii i niskiego rzutu serca. Balonowa walwuloplastyka aortalna jest metodą paliatywną, stosowaną głównie u niemowląt i dzieci, a u dorosłych jako pomost lub w stanach krytycznych, ze względu na szybkie nawroty zwężenia (6-18 miesięcy).
antagoniści receptora angiotensyny, balonowa walwuloplastyka aortalna, beta-blokery, blokery kanału wapniowego, ból dławicowy, duszność wysiłkowa, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne, leki przeciwkrzepliwe, migotanie przedsionków, niedomykalność okołozastawkowa, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, peptydy natriuretyczne, procedura Rossa, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, przezskórna wymiana zastawki aortalnej, rehabilitacja kardiologiczna, stenoza aortalna, wada zastawkowa, zwężenie zastawki aorty