klasyfikacja paryska

Klasyfikacja paryska to system oceny zmian w biopsji nerek wprowadzony przez International Society of Nephrology oraz Renal Pathology Society. Została ona opracowana w 2003 roku w Paryżu i jest stosowana do klasyfikacji nefropatii IgA (choroby Bergera), stąd jej nazwa.

Klasyfikacja paryska obejmuje cztery główne kategorie histopatologiczne: zmiany mezangialne (M), zmiany segmentalne (S), hiperplazję wewnątrzkapilarną (E) oraz zanik kanalików/włóknienie śródmiąższowe (T). Każda z tych kategorii jest oceniana odrębnie, co pozwala na dokładniejszą charakterystykę zaawansowania choroby i prognozowanie jej przebiegu.

W 2016 roku klasyfikacja została zrewidowana i uzupełniona o ocenę zmian w kłębuszkach nerkowych (C) oraz obecność półksiężyców (crescents). Aktualna klasyfikacja MEST-C stanowi istotne narzędzie diagnostyczne, pomagające w podejmowaniu decyzji terapeutycznych i prognozowaniu długoterminowych wyników leczenia pacjentów z nefropatią IgA.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Polipy żołądka – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Polipy żołądka wykazują zróżnicowany potencjał złośliwości, z ogólnym wskaźnikiem malignizacji poniżej 2%. Czynniki ryzyka obejmują rozmiar polipa powyżej 20 mm, zaawansowany wiek pacjenta oraz obecność licznych gruczolaków, zwłaszcza w kontekście zespołów genetycznych takich jak Rodzinna Polipowatość Gruczolakowata (FAP). Polipy gruczołów fundusowych, często związane z długotrwałym stosowaniem inhibitorów pompy protonowej, są zwykle małe i o niskim ryzyku transformacji nowotworowej, choć polipy >1 cm oraz te powiązane z FAP/MAP wykazują dysplazję w 54% przypadków. Polipy hiperplastyczne, szczególnie >5 mm, wymagają endoskopowego usunięcia i eradykacji Helicobacter pylori ze względu na ryzyko progresji zgodnie z sekwencją gruczolak-rak. Gruczolaki, choć rzadkie, mają najwyższe ryzyko złośliwości i powinny być usuwane en-bloc, zwłaszcza większe i płaskie zmiany, ze względu na powiązanie z metaplazją jelitową i gruczolakorakiem żołądka.
autoimmunologiczne zapalenie żołądka, badanie kolonoskopowe, dysplazja, ektopowa trzustka, eradykacja zakażenia, gruczolak żołądka, gruczolakorak, infekcja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja paryska, metaplazja jelitowa, polip hiperplastyczny, polip neuroendokrynny, polip żołądka, polipowatość młodzieńcza, potencjał złośliwości, przerzut do węzłów chłonnych, rodzinna polipowatość gruczolakowata, sekwencja gruczolak-rak, transformacja złośliwa, wczesny rak żołądka, zespół Cowdena, zespół Peutza-Jeghersa
Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Epidemiologia

Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta jest istotnym stanem przedrakowym, zwiększającym ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku, z roczną zapadalnością na raka wynoszącą około 0,1-0,5%, co stanowi 30-125-krotnie wyższe ryzyko niż w populacji ogólnej. Częstość występowania przełyku Barretta w populacji dorosłych w USA wynosi około 5,6%, z wyższą częstością u mężczyzn (2-3 razy częściej niż u kobiet) i osób rasy białej. Główne czynniki ryzyka to przewlekła choroba refluksowa przełyku (GERD, ryzyko 3-krotne), wiek powyżej 50 lat (ryzyko 6,1%), płeć męska (ryzyko 6,8%), otyłość centralna (ryzyko 1,9%), palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny (ryzyko aż do 23%). Nadzór endoskopowy jest rekomendowany w celu wczesnego wykrywania dysplazji i raka, z zalecanymi interwałami endoskopii zależnymi od stopnia dysplazji i długości segmentu przełyku Barretta (np. co 3-5 lat dla bez dysplazji, co 6-12 miesięcy dla niskiego stopnia dysplazji, a co 3 miesiące lub leczenie natychmiastowe dla wysokiego stopnia dysplazji). ESGE zaleca także szczegółowe protokoły biopsji i stosowanie zaawansowanych technik obrazowania, takich jak wirtualna chromoendoskopia.
biomarker molekularny, choroba refluksowa przełyku, chromoendoskopia, dysplazja, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia wysokiej rozdzielczości, GERD, gruczolakorak przełyku, klasyfikacja paryska, nadzór endoskopowy, obrazowanie wąskopasmowe, otyłość centralna, połączenie przełykowo-żołądkowe, przełyk Barretta, wirtualna chromoendoskopia
Leksykon chorób i schorzeń
Polipy żołądka – Diagnostyka i diagnoza

Polipy żołądka to patologiczne narośla błony śluzowej lub podśluzowej, wykrywane najczęściej przypadkowo (>90%) podczas ezofagogastroduodenoskopii (EGD). Diagnostyka opiera się na dokładnej ocenie endoskopowej z klasyfikacją morfologiczną według klasyfikacji paryskiej, dokumentacji liczby, lokalizacji i rozmiaru (szczególnie polipów ≥1 cm). Biopsja i ocena histopatologiczna są kluczowe, zwłaszcza dla polipów innych niż typowe polipy gruczołów dna żołądka (FGP). Polipektomia jest wskazana dla polipów nowotworowych oraz wszystkich o średnicy ≥1 cm, ze względu na ryzyko dysplazji wysokiego stopnia lub wczesnego raka. W diagnostyce pomocne są techniki zaawansowanego obrazowania endoskopowego (NBI, chromoendoskopia elektroniczna) oraz endoskopowa ultrasonografia (EUS), szczególnie przy podejrzeniu polipów podśluzówkowych lub większych zmian. Ocena otaczającej błony śluzowej pod kątem zapalenia, metaplazji jelitowej i zakażenia Helicobacter pylori jest niezbędna, a eradykacja H. pylori może prowadzić do regresji polipów hiperplastycznych.
błona śluzowa i podśluzowa, błona śluzowa żołądka, chromoendoskopia, dysplazja, endoskopowa resekcja błony śluzowej, endoskopowa ultrasonografia, eradykacja H. pylori, ezofagogastroduodenoskopia, górny odcinek przewodu pokarmowego, gruczolak żołądka, guz neuroendokrynny, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja paryska, metaplazja jelitowa, obrazowanie wąskopasmowe, ocena histopatologiczna, polip gruczolakowy, polip gruczołu dna żołądka, polip hiperplastyczny, polip żołądka, polipektomia, przerzut do węzła chłonnego, rezonans magnetyczny, rodzinna polipowatość gruczolakowa, rodzinna polipowatość gruczolakowata, tomografia komputerowa, transformacja złośliwa, wczesny rak żołądka, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka, zespół Cowdena, zespół Peutza-Jeghersa

klasyfikacja paryska

Powiązane wpisy

Polipy żołądka – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Epidemiologia

Polipy żołądka – Diagnostyka i diagnoza