reakcja skórno-śluzówkowa
Reakcja skórno-śluzówkowa to zjawisko dotyczące jednoczesnego zajęcia skóry i błon śluzowych w przebiegu różnych schorzeń dermatologicznych lub reakcji polekowych. Charakteryzuje się występowaniem zmian zapalnych, pęcherzy, nadżerek lub owrzodzeń, które mogą powodować znaczny dyskomfort i poważne powikłania zdrowotne.
Najczęstsze zespoły skórno-śluzówkowe obejmują zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), które stanowią ciężkie, zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, najczęściej polekowe. Do innych jednostek chorobowych z manifestacją skórno-śluzówkową należą: rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, pemfigoid, choroba Behçeta oraz niektóre infekcje wirusowe, bakteryjne czy grzybicze.
Diagnostyka reakcji skórno-śluzówkowych opiera się na badaniu klinicznym, badaniach histopatologicznych, immunofluorescencyjnych oraz serologicznych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje odstawienie czynnika wywołującego, zastosowanie leków przeciwzapalnych, immunosupresyjnych, a w ciężkich przypadkach – hospitalizację z intensywnym leczeniem wspomagającym, podobnym do postępowania u pacjentów z oparzeniami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulfarinol (50 mg + 1 mg)/ml
Preparat Sulfarinol w postaci kropli do nosa zawiera sulfatiazol (50 mg/ml) oraz azotan nafazoliny (1 mg/ml) i może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci poniżej 12 roku życia uczulonych na sulfonamidy, często obserwuje się reakcje uczuleniowe, mimo przeciwwskazań. Miejscowe objawy obejmują kichanie, kłujący ból nosa, pieczenie, zwiększone wydzielanie z nosa oraz stany uczuleniowe. Ogólnoustrojowe działania niepożądane, głównie związane z azotanem nafazoliny, to wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, bóle i zawroty głowy, kołatanie serca, senność, ospałość oraz zwolnienie czynności serca. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie u dzieci poniżej 3 roku życia, gdzie ryzyko systemowego wchłaniania i toksyczności jest wysokie.
azotan nafazoliny, błona śluzowa, błona śluzowa nosa, ciśnienie tętnicze, działanie ogólnoustrojowe, obkurczenie naczyń, ośrodkowy układ nerwowy, personel medyczny, podanie donosowe, podrażnienie miejscowe, przewód pokarmowy, reakcja skórno-śluzówkowa, reakcja uczuleniowa, reakcja zagrażająca życiu, stan uczuleniowy, Sulfarinol, sulfatiazol, sulfonamid, układ sercowo-naczyniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Hydrocortisone Pharmis, dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (100 mg hydrokortyzonu, odpowiadającego 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu), jest wskazany do szybkiego i intensywnego działania kortykosteroidowego w stanach nagłych. Podstawowe zastosowania obejmują pierwotną i wtórną niedoczynność kory nadnerczy, toczeń rumieniowaty układowy (SLE) w zaostrzeniach, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie zaostrzenia astmy oskrzelowej oraz reakcje anafilaktyczne jako uzupełnienie epinefryny. Szczególnie istotne jest zastosowanie w wstrząsie – zarówno w przełomie nadnerczowym, jak i wstrząsie opornym na standardową terapię, gdzie hydrokortyzon zwiększa wrażliwość naczyń na katecholaminy i stabilizuje układ sercowo-naczyniowy.
astma oskrzelowa, choroba przewlekła, choroba sercowo-naczyniowa, glikokortykosteroid, hydrokortyzon sodu bursztynian, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczowa, niewydolność nerek, przełom nadnerczowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórno-śluzówkowa, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona