działanie bronchospazmolityczne

Działanie bronchospazmolityczne to mechanizm farmakologiczny polegający na rozszerzaniu oskrzeli poprzez zniesienie lub zmniejszenie skurczu mięśni gładkich dróg oddechowych. Jest to kluczowy efekt terapeutyczny w leczeniu chorób obturacyjnych układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).

Leki o działaniu bronchospazmolitycznym dzielą się na kilka głównych grup: beta2-mimetyki (np. salbutamol, formoterol), cholinolityki (np. ipratropium, tiotropium) oraz metyloksantyny (np. teofilina). Każda z tych grup wykorzystuje odmienny mechanizm rozszerzania oskrzeli – poprzez stymulację receptorów beta2-adrenergicznych, blokowanie receptorów muskarynowych lub hamowanie fosfodiesterazy.

W praktyce klinicznej leki o działaniu bronchospazmolitycznym stosuje się zarówno w terapii przewlekłej, jak i w leczeniu zaostrzeń. Mogą być podawane drogą wziewną (aerozole, proszki do inhalacji), doustną lub parenteralną, w zależności od stanu pacjenta i pilności interwencji. Szybkość działania bronchospazmolitycznego jest kluczowym parametrem w sytuacjach nagłych, takich jak ostry napad astmy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl