neuropatia polekowa

Neuropatia polekowa (drug-induced neuropathy) to uszkodzenie nerwów obwodowych wywołane działaniem niepożądanym leków. Jest jednym z najczęstszych rodzajów neuropatii jatrogennych, mogącym występować jako objaw ostry lub przewlekły, w zależności od mechanizmu toksycznego.

Do leków najczęściej wywołujących neuropatię należą: chemioterapeutyki (szczególnie taksany, pochodne platyny, winkrystyna), leki przeciwdrobnoustrojowe (metronidazol, nitrofurantoina, niektóre antybiotyki), leki immunosupresyjne, antyretrowirusowe oraz niektóre preparaty biologiczne. Mechanizmy uszkodzenia obejmują zaburzenia transportu aksonalnego, dysfunkcję mitochondriów, stres oksydacyjny i zaburzenia metabolizmu nerwów.

Objawy neuropatii polekowej mogą mieć charakter czuciowy (parestezje, drętwienie, ból neuropatyczny), ruchowy (osłabienie mięśni, zaniki mięśniowe) lub mieszany. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu neurologicznym, badaniach elektrofizjologicznych (EMG, ENG) oraz wykluczeniu innych przyczyn neuropatii.

Postępowanie terapeutyczne obejmuje przede wszystkim modyfikację leczenia (zmniejszenie dawki lub odstawienie leku), co często prowadzi do ustąpienia lub złagodzenia objawów. W leczeniu objawowym stosuje się leki przeciwbólowe, przeciwdrgawkowe (pregabalina, gabapentyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz fizykoterapię. W przypadku niektórych neuropatii polekowych (np. wywołanych chemioterapią) prowadzone są badania nad lekami neuroprotekcyjnymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl