farmakokinetyka rupatadyny

Farmakokinetyka rupatadyny obejmuje szybkie wchłanianie leku po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu około 0,75-1 godziny po przyjęciu. Biodostępność rupatadyny wynosi około 55%, a pokarm zwiększa jej wartość. Lek w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (98-99%).

Rupatadyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co prowadzi do powstania aktywnych metabolitów, w tym desloratadyny. Metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę jest znaczący. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu, erytromycyny) może prowadzić do zwiększenia stężenia rupatadyny w osoczu.

Eliminacja rupatadyny zachodzi głównie przez wydalanie metabolitów z kałem (60%) i moczem (40%). Średni okres półtrwania leku wynosi około 6 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek może być konieczne dostosowanie dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rupatadine Bluefish 10 mg

Rupatadyna, podawana doustnie w dawkach 10-20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax około 0,75 godziny oraz liniową farmakokinetyką. Maksymalne stężenia Cmax wynoszą 2,6 ng/ml po pojedynczej dawce 10 mg i 4,6 ng/ml po dawce 20 mg, a po 7-dniowej terapii dawką 10 mg Cmax wzrasta do 3,8 ng/ml. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (98,5-99%) i średni okres półtrwania eliminacji t1/2 wynoszący 5,9 godziny u osób młodych. Spożycie pokarmu zwiększa AUC o około 23% i wydłuża Tmax o około 1 godzinę, jednak nie wpływa istotnie na Cmax ani na ekspozycję aktywnych metabolitów. Rupatadyna ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez CYP3A4, z powstaniem aktywnych metabolitów, takich jak desloratadyna (27% ekspozycji) i hydroksylowane pochodne (48%). Wydalanie następuje głównie z kałem (60,9%) i moczem (34,6%) w postaci metabolitów, z minimalną ilością niezmienionej substancji.
AUC, badanie in vitro, biodostępność, biotransformacja, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, desloratadyna, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, farmakokinetyka rupatadyny, hydroksylowane pochodne, metabolit aktywny, metabolit nieaktywny, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosomy wątrobowe, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, rupatadyna, stężenie maksymalne w osoczu, T1/2, Tmax, wiązanie z białkami osocza, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rupiron 10 mg

Rupatadyna, podawana doustnie w dawce 10 mg (produkt leczniczy Rupiron), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2,6 ng/ml po 0,75 godziny (tmax). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-20 mg, a po 7-dniowym podawaniu dawki 10 mg Cmax wzrasta do 3,8 ng/ml. Spożycie pokarmu zwiększa całkowitą ekspozycję (AUC) o 23% i wydłuża tmax o 1 godzinę, nie wpływając jednak na Cmax ani na ekspozycję na metabolity. Rupatadyna wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (98,5-99%) oraz intensywny metabolizm pierwszego przejścia głównie przez CYP3A4, z aktywnymi metabolitami stanowiącymi 27% i 48% całkowitej ekspozycji substancji czynnych. Okres półtrwania eliminacji wynosi średnio 5,9 godziny u młodych dorosłych, a u osób starszych wydłuża się do 8,7 godziny, co nie wymaga jednak korekty dawki.
aktywny metabolit, białka osocza, CYP3A4, desloratadyna, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja leku, farmakokinetyka rupatadyny, farmakokinetyka w grupach szczególnych, glikoproteina p, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, rupatadyna, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupafin 1 mg/ml

Badania kliniczne dotyczące interakcji rupatadyny przeprowadzono wyłącznie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, w dawce 10 mg w formie tabletek. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy klarytromycyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rupatadynę – w badaniu z ketokonazolem wzrost ten wyniósł aż 10-krotnie, natomiast umiarkowane inhibitory (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie. Sok grejpfrutowy, zawierający inhibitory CYP3A4 i wpływający na glikoproteinę P, powoduje 3,5-krotne zwiększenie stężenia rupatadyny w osoczu. Pomimo tych zmian farmakokinetycznych, nie zaobserwowano istotnego wpływu na odstęp QT ani wzrostu działań niepożądanych. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz sokiem grejpfrutowym, a w przypadku umiarkowanych inhibitorów – zachowanie ostrożności.
cytochrom P450, diltiazem, działanie sedatywne, erytromycyna, farmakokinetyka rupatadyny, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, klarytromycyna, lek nasenny, lek o wąskim indeksie terapeutycznym, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, leki przeciwgrzybicze, midazolam, nefazodon, neuroleptyk, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, sok grejpfrutowy, statyna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rupurix

Rupurix, zawierający rupatadynę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4, których należy unikać, oraz umiarkowane inhibitory tego izoenzymu, przy których konieczne jest monitorowanie ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia rupatadyny w osoczu. Ponadto, podczas terapii rupatadyną może być konieczne dostosowanie dawek leków będących substratami CYP3A4, takich jak symwastatyna, lowastatyna, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus oraz cyzapryd, ze względu na potencjalne zwiększenie ich stężenia i ryzyko działań niepożądanych. Spożywanie soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane z powodu istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych. Produkt zawiera 60 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami tolerancji galaktozy.
badanie QT/QTc, bezpieczeństwo kardiologiczne, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, cyzapryd, działanie niepożądane, elektrokardiogram, ewerolimus, farmakokinetyka rupatadyny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lowastatyna, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, prokinetyk, przeszczepienie narządów, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, układ sercowo-naczyniowy, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupatadine Genoptim 10 mg

Rupatadyna, stosowana w dawce 10 mg u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna oraz nefazodon, powodują nawet 10-krotny wzrost ekspozycji na rupatadynę i powinny być stosowane wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności lub unikanie ich łącznego podawania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, co wymaga ostrożności klinicznej. Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 3,5-krotny wzrost stężenia rupatadyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Wysoka dawka rupatadyny (20 mg) w połączeniu z alkoholem nasila zaburzenia psychoruchowe, dlatego należy unikać takiego połączenia, natomiast dawka 10 mg wykazuje minimalny wpływ na funkcje psychomotoryczne.
benzodiazepina, cytochrom P450, działanie addytywne, działanie depresyjne OUN, działanie sedatywne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka rupatadyny, fosfokinaza kreatynowa, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sedatywny, metabolizm rupatadyny, metabolizm wątrobowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, sok grejpfrutowy, sprawność psychoruchowa, statyna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie psychoruchowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rupaxa 10 mg

Rupatadyna, podawana doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax około 0,75 godziny oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 10-20 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 10 mg wynosi średnio 2,6 ng/ml, a po 20 mg wzrasta do 4,6 ng/ml. Przy stosowaniu dawki 10 mg raz na dobę przez 7 dni Cmax osiąga 3,8 ng/ml. Spożycie pokarmu zwiększa AUC o około 23%, wydłuża Tmax o 1 godzinę, jednak nie wpływa istotnie na Cmax ani na ekspozycję na aktywne metabolity. Rupatadyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (98,5-99%) i jest intensywnie metabolizowana w wątrobie głównie przez CYP3A4, dając aktywne metabolity, w tym desloratadynę, które stanowią 27% i 48% całkowitej ekspozycji na substancje czynne. Lek nie wykazuje istotnego hamowania enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C19, UGT1A1, UGT2B7 ani transporterów OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, natomiast słabo hamuje P-gp w jelicie cienkim i działa jako słaby inhibitor CYP3A4 in vivo.
AUC, BCRP, biodostępność, Cmax, CYP3A4, desloratadyna, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka rupatadyny, glikoproteina p, hydroksylowane pochodne, indukcja enzymatyczna, inhibitor enzymatyczny, kał, metabolit aktywny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, OATP1B1, OATP1B3, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, rupatadyna, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupaxa 10 mg

Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A4. Silne inhibitory tego izoenzymu (np. itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna) powodują nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, wymagając ostrożności i monitorowania pacjenta. Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 3,5-krotne zwiększenie stężenia leku, co jest związane z hamowaniem CYP3A4 i glikoproteiny-P, dlatego jego stosowanie jest niewskazane. Rupatadyna wykazuje łagodne działanie hamujące CYP3A4, co może nieznacznie zwiększać ekspozycję innych leków metabolizowanych przez ten enzym, np. midazolamu.
barbiturany, benzodiazepina, diltiazem, działanie sedatywne, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, farmakokinetyka rupatadyny, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, glikoproteina p, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, lek hamujący czynność OUN, leki przeciwgrzybicze azolowe, midazolam, nefazodon, neuroleptyk, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, rupatadyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, statyna, terapia skojarzona, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rupatadine Genoptim 10 mg

Rupatadyna, podawana doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax około 0,75 godziny oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 10-20 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po jednorazowej dawce 10 mg wynosi 2,6 ng/ml, a po wielokrotnym podaniu przez 7 dni wzrasta do 3,8 ng/ml. Lek wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (98,5-99%) oraz okres półtrwania eliminacji wynoszący średnio 5,9 godziny, który u osób starszych wydłuża się do 8,7 godziny. Metabolizm rupatadyny odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, z wytworzeniem aktywnego metabolitu desloratadyny (stanowiącego 27% całkowitej ekspozycji) oraz hydroksylowanych pochodnych (48%). Wydalanie leku następuje głównie z kałem (60,9%) oraz moczem (34,6%), przy czym substancja czynna jest niemal całkowicie metabolizowana przed eliminacją.
AUC, białka osocza, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, desloratadyna, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, farmakokinetyka rupatadyny, kinetyka dwuwykładnicza, liniowość farmakokinetyczna, metabolit aktywny, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, okres półtrwania, rupatadyna, stężenie leku w osoczu, Tmax, wydalanie z żółcią
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupatadinum Noucor 10 mg

Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A4. Silne inhibitory tego izoenzymu (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, nefazodon) powodują nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę i są przeciwwskazane w terapii skojarzonej. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 3,5-krotne zwiększenie ekspozycji i jest bezwzględnie przeciwwskazane. Ponadto rupatadyna działa jako łagodny inhibitor CYP3A4, co może nieznacznie zwiększać ekspozycję midazolamu. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie stężeń w surowicy.
diltiazem, działanie sedatywne, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, farmakokinetyka rupatadyny, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek hamujący czynność OUN, lek o wąskim indeksie terapeutycznym, lek przeciwhistaminowy, midazolam, miopatia, monoterapia, nefazodon, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, rupatadyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, statyna, układ cytochromu P450, umiarkowany inhibitor CYP3A4, worykonazol, zaburzenie funkcji poznawczej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rupatadinum Noucor 10 mg

Rupatadyna, podawana doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax około 0,75 godziny oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 10-20 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 10 mg wynosi średnio 2,6 ng/ml, a po dawce 20 mg wzrasta do 4,6 ng/ml. Po 7-dniowej terapii dawką 10 mg raz na dobę Cmax osiąga 3,8 ng/ml. Okres półtrwania eliminacji wynosi średnio 5,9 godziny, a lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (98,5-99%). Spożycie pokarmu zwiększa AUC o około 23% i wydłuża Tmax o 1 godzinę, jednak nie wpływa istotnie na Cmax ani na ekspozycję na metabolity. Rupatadyna ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, głównie przez CYP3A4, z wydalaniem 34,6% w moczu i 60,9% w kale w ciągu 7 dni, przy minimalnej ilości niezmienionego leku w obu wydalinach.
bezwzględna dostępność biologiczna, CYP3A4, cytochrom P450, desloratadyna, dysfagia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka rupatadyny, fumaran rupatadyny, glikoproteina p, hydroksylowane pochodne, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, lek przeciwhistaminowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy pierwszego przejścia, mikrosomy wątroby ludzkiej, okres półtrwania eliminacji, szybkie wchłanianie, transporter OATP1B1, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rupurix 10 mg

Rupurix w dawce 10 mg, zawierający rupatadynę w postaci fumaranu, nie wykazuje udokumentowanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów stosujących leki przeciwhistaminowe. Tabletki mają postać okrągłych, łososiowych, niepowlekanych tabletek o wymiarach 6,35 mm ± 0,1 mm, zawierających 60 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą. Pomimo braku sedacji i upośledzenia funkcji poznawczych typowych dla wielu leków przeciwhistaminowych, zaleca się zachowanie ostrożności w początkowym okresie terapii, gdyż indywidualna reakcja pacjenta na rupatadynę może się różnić, a objawy takie jak senność czy zawroty głowy mogą wymagać powstrzymania się od prowadzenia pojazdów.
choroba neurologiczna, działanie niepożądane leku, farmakokinetyka rupatadyny, fumaran, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, metabolizm leku, monitorowanie pacjenta, objaw niepożądany, produkt leczniczy, reakcja organizmu, rupatadyna, Rupurix, senność, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koordynacji, zaburzenie wzroku, zawroty głowy