izoenzym CYP 2C8

Izoenzym CYP 2C8 to jedna z kluczowych izoform cytochromu P450, który stanowi istotny element układu enzymatycznego odpowiedzialnego za metabolizm leków i innych ksenobiotyków w organizmie. Enzym ten jest kodowany przez gen CYP2C8 znajdujący się na chromosomie 10q23.33 i jest głównie zlokalizowany w wątrobie, choć jego ekspresję odnotowano również w innych tkankach, w tym w nerkach, nadnerczach, macicy, jajnikach, gruczole sutkowym i przewodzie pokarmowym.

CYP 2C8 odgrywa znaczącą rolę w metabolizmie około 5% wszystkich stosowanych klinicznie leków, w tym przeciwcukrzycowych tiazolidynedionów (rosiglitazon, pioglitazon), leków przeciwnowotworowych (paklitaksel), statyn (cerivastatin), leków przeciwmalarycznych (amodiachina) oraz niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Ponadto uczestniczy w metabolizmie endogennych substancji, takich jak kwas arachidonowy i retinol.

Aktywność izoenzymu CYP 2C8 może być modyfikowana przez czynniki genetyczne, chorobowe oraz interakcje lekowe. Polimorfizmy genetyczne CYP2C8 mogą prowadzić do zmienionej aktywności enzymatycznej, co wpływa na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Istnieje kilka wariantów allelicznych tego genu, z których najlepiej scharakteryzowane to CYP2C8*2, CYP2C8*3 i CYP2C8*4. Znajomość statusu CYP 2C8 pacjenta może być kluczowa przy planowaniu terapii lekami metabolizowanymi przez ten enzym, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Montelukast Bluefish 4 mg

Montelukast Bluefish, stosowany w terapii astmy, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami takimi jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem 35/1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna. Montelukast jest metabolizowany w wątrobie głównie przez izoenzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9. Indukcja tych enzymów przez fenobarbital, fenytoinę czy ryfampicynę może prowadzić do istotnego zmniejszenia ekspozycji na montelukast (np. o około 40% AUC przy fenobarbitalu), co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci. Z kolei gemfibrozyl, silny inhibitor CYP 2C8 i 2C9, zwiększa układową ekspozycję na montelukast 4,4-krotnie, jednak nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, choć zaleca się monitorowanie działań niepożądanych.
astma, AUC, digoksyna, etynyloestradiol z noretyndronem, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, indukcja enzymatyczna, induktor cytochromu P450, inhibicja enzymatyczna, inhibitor cytochromu, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP 2C8, izoenzymy CYP, lek przeciwastmatyczny, metabolizm wątrobowy, montelukast, paklitaksel, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprym, warfaryna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.

Produkt leczniczy GluaMet zawiera wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) i wykazuje farmakokinetykę zgodną z profilem obu substancji podawanych osobno. Wildagliptyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Cmax po 1,7 h na czczo), wysoką biodostępnością (85%) oraz niskim wiązaniem z białkami osocza (9,3%). Metabolizm wildagliptyny obejmuje głównie hydrolizę do nieaktywnego metabolitu LAY 151 (57% dawki), bez istotnego udziału enzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Wildagliptyna jest wydalana głównie z moczem (85%), z okresem półtrwania około 3 godzin po podaniu doustnym. Metformina osiąga Cmax po około 2,5 h, ma biodostępność 50-60%, jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki, a jej okres półtrwania wynosi około 6,5 h. Spożycie pokarmu wpływa na farmakokinetykę metforminy, zmniejszając Cmax o 26% i AUC o 7% przy dawce 1000 mg, a także opóźniając Tmax z 2 do 4 godzin, natomiast nie wpływa istotnie na wildagliptynę.
AUC, biorównoważność, Cmax, cytochrom P450, dystrybucja pozanaczyniowa, farmakokinetyka, hydroliza wildagliptyny, izoenzym CYP 1A2, izoenzym CYP 2C8, izoenzym CYP 2C9, izoenzym CYP 2D6, izoenzym CYP 2E1, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens ogólnoustrojowy, metformina, okres półtrwania, peptydaza dipeptydylowa IV, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wildagliptyna, wydzielanie kanalikowe, wysycalność wchłaniania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Montelukast Bluefish Pharma 5 mg

Montelukast Bluefish Pharma w dawce 5 mg, stosowany w profilaktyce i długotrwałym leczeniu astmy, wykazuje minimalny wpływ na farmakokinetykę większości leków. Wyjątkiem jest fenobarbital, który indukuje enzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9, powodując około 40% redukcję AUC montelukastu, co może obniżać jego skuteczność, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Inne leki indukujące te izoenzymy, takie jak fenytoina i ryfampicyna, również mogą zmniejszać stężenie montelukastu w osoczu, dlatego wymagana jest ostrożność i monitorowanie efektu terapeutycznego. Montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8 in vitro, jednak badania kliniczne nie potwierdzają istotnego wpływu na metabolizm leków metabolizowanych przez ten enzym, np. paklitakselu, rozyglitazonu czy repaglinidu. Współistniejące stosowanie gemfibrozylu, inhibitora CYP 2C8 i 2C9, zwiększa ekspozycję na montelukast 4,4-krotnie, co nie wymaga zmiany dawki, ale może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk przeciwgruźliczy, digoksyna, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, inhibicja enzymatyczna, inhibitor CYP 2C8, inhibitor CYP 3A4, inhibitor izoenzymu, itrakonazol, izoenzym CYP, izoenzym CYP 2C8, leczenie astmy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek sedatywny, montelukast, paklitaksel, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, teofilina, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Astmodil 4 mg

Montelukast, stosowany w terapii astmy, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP 3A4 cytochromu P450. Badania wykazały, że montelukast w dawce terapeutycznej nie wywołuje klinicznie istotnych interakcji z lekami takimi jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna. Jednakże induktory CYP 3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, mogą zmniejszać pole pod krzywą stężenia montelukastu (AUC) o około 40%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania skuteczności leczenia, zwłaszcza u dzieci. Montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8 in vitro, lecz badania kliniczne z rozyglitazonem nie potwierdziły istotnego hamowania tego enzymu in vivo, co sugeruje brak klinicznie istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP 2C8, takimi jak paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.
badanie kliniczne, digoksyna, działania niepożądane, fenobarbital, fenytoina, interakcje lekowe, izoenzym CYP 2C8, izoenzym CYP 3A4, metabolizm enzymatyczny, metabolizm leków, montelukast, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, substraty CYP 2C8, teofilina, terapia astmy, warfaryna, zaburzenia wątrobowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Astmodil 10 mg

Montelukast, substancja czynna preparatu Astmodil, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z wieloma lekami stosowanymi w terapii astmy i innych schorzeń, takimi jak teofilina, kortykosteroidy (prednizon, prednizolon), doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano konieczności modyfikacji dawkowania tych leków podczas jednoczesnego stosowania z montelukastem. Jednakże, ze względu na metabolizm montelukastu głównie przez izoenzym CYP 3A4, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym podawaniu leków indukujących ten enzym, takich jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, które mogą zmniejszać pole pod krzywą stężenia montelukastu (AUC) nawet o około 40%, co może osłabiać jego skuteczność terapeutyczną, zwłaszcza u dzieci.
astma, astma oskrzelowa, Astmodil, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, izoenzym CYP 2C8, izoenzym CYP 2C9, izoenzym CYP 2E1, izoenzym CYP 3A4, kortykosteroidy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, montelukast, niewydolność serca, paklitaksel, prednizolon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Montelukast LEK-AM 4 mg

Montelukast, stosowany w profilaktyce i długotrwałym leczeniu astmy, wykazuje minimalny wpływ na farmakokinetykę leków takich jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyna, digoksyna i warfaryna. Jednakże u pacjentów przyjmujących fenobarbital, AUC montelukastu zmniejsza się o około 40% z powodu indukcji enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, co może obniżać skuteczność terapii, zwłaszcza u dzieci. Montelukast jest substratem głównie CYP 2C8, a także w mniejszym stopniu CYP 2C9 i 3A4. Inhibitory CYP 2C8, takie jak gemfibrozyl, zwiększają ekspozycję na montelukast 4,4-krotnie, co może podnosić ryzyko działań niepożądanych, choć nie wymaga zmiany dawkowania. Inhibitory o mniejszej sile, np. trimetoprym, nie wykazują klinicznie istotnych interakcji. Silna inhibicja CYP 3A4 przez itrakonazol nie wpływa znacząco na farmakokinetykę montelukastu.
cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, ekspozycja ogólnoustrojowa, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, indukcja enzymatyczna, itrakonazol, izoenzym CYP, izoenzym CYP 2C8, montelukast, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprym, warfaryna, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Romilast 5 mg

Montelukast, substancja czynna produktu Romilast 5 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP 3A4, 2C8 oraz 2C9. W badaniach klinicznych wykazano, że montelukast w zalecanej dawce nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę leków takich jak teofilina, prednizon, doustne środki antykoncepcyjne, terfenadyna, digoksyna czy warfaryna. Istotne klinicznie interakcje obserwuje się przede wszystkim z induktorami enzymów CYP (fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna), które mogą zmniejszać AUC montelukastu nawet o około 40%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania skuteczności terapii, zwłaszcza u dzieci. Montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8 in vitro, jednak w warunkach in vivo nie wpływa znacząco na metabolizm leków metabolizowanych przez ten izoenzym, np. rozyglitazonu.
astma oskrzelowa, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol z noretyndronem, farmakokinetyka teofiliny, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP 2C8, metabolizm enzymatyczny, montelukast, paklitaksel, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprym, warfaryna, zaostrzenie choroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Orilukast 10 mg

Montelukast, substancja czynna preparatu Orilukast, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9 i może być stosowany jednocześnie z wieloma lekami stosowanymi w terapii astmy bez klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych. Badania wykazały brak wpływu montelukastu na farmakokinetykę teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol/noretyndron 35:1), terfenadyny, digoksyny oraz warfaryny. Jednakże induktory CYP 3A4, 2C8 i 2C9, takie jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, mogą zmniejszać stężenie montelukastu, co jest szczególnie istotne u pacjentów pediatrycznych. Fenobarbital obniża AUC montelukastu o około 40%, co wymaga zachowania ostrożności podczas jednoczesnego stosowania.
dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, etynyloestradiol z noretyndronem, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, inhibitor izoenzymu, itrakonazol, izoenzym CYP 2C8, izoenzym CYP 2E1, izoenzymy CYP, montelukast, Orilukast, paklitaksel, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprim, upośledzona funkcja wątroby, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Montelukast Aurovitas 4 mg

Montelukast Aurovitas jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP 2C8, 2C9 oraz 3A4, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Silni induktorzy tych enzymów, tacy jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenie montelukastu w osoczu, zmniejszając jego AUC o około 40%, co może wymagać ostrożności i monitorowania skuteczności terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Z kolei silne inhibitory CYP 2C8, np. gemfibrozyl, powodują 4,4-krotne zwiększenie ekspozycji na montelukast, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, choć nie jest konieczne dostosowanie dawki. Inhibitory o mniejszej sile, takie jak trimetoprim czy itrakonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę montelukastu.
badanie in vitro, badanie in vivo, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, induktor enzymatyczny, inhibitor izoenzymu, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP 2C8, izoenzymy CYP, metabolizm wątrobowy, montelukast, noretyndron, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, prednizolon, prednizon, profilaktyka astmy, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprim, warfaryna