Interakcje leku
Montelukast Aurovitas 4 mg

Montelukast Aurovitas jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP 2C8, 2C9 oraz 3A4, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Silni induktorzy tych enzymów, tacy jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenie montelukastu w osoczu, zmniejszając jego AUC o około 40%, co może wymagać ostrożności i monitorowania skuteczności terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Z kolei silne inhibitory CYP 2C8, np. gemfibrozyl, powodują 4,4-krotne zwiększenie ekspozycji na montelukast, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, choć nie jest konieczne dostosowanie dawki. Inhibitory o mniejszej sile, takie jak trimetoprim czy itrakonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę montelukastu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast Aurovitas może być podawany jednocześnie z innymi lekami stosowanymi standardowo w profilaktyce i długotrwałym leczeniu astmy. Badania kliniczne nad interakcjami wykazały, że rekomendowana dawka kliniczna montelukastu nie wpływa w sposób istotny klinicznie na farmakokinetykę następujących substancji leczniczych: teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (zawierających etynyloestradiol z noretyndronem w proporcji 35:1), terfenadyny, digoksyny oraz warfaryny.1

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

U pacjentów otrzymujących jednocześnie fenobarbital zaobserwowano zmniejszenie pola pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) o około 40%. Biorąc pod uwagę fakt, że montelukast jest metabolizowany przy udziale izoenzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym podawaniu tego leku z substancjami indukującymi aktywność wymienionych izoenzymów. Dotyczy to zwłaszcza terapii pediatrycznej, gdy montelukast jest podawany równocześnie z takimi lekami jak fenytoina, fenobarbital czy ryfampicyna.2

Interakcje z substratami CYP2C8

Badania laboratoryjne in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP 2C8. Jednakże wyniki badania klinicznego dotyczącego interakcji montelukastu z rozyglitazonem (będącą reprezentatywnym substratem badawczym dla leków metabolizowanych głównie przez CYP2C8) wskazały, że montelukast nie hamuje tego izoenzymu w warunkach in vivo. W związku z tym nie przewiduje się, aby montelukast znacząco modyfikował metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez ten enzym, takich jak paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.3

Montelukast jako substrat enzymatyczny

Wyniki badań in vitro pokazały, że montelukast jest substratem dla izoenzymu CYP 2C8, a w znacznie mniejszym stopniu dla CYP 2C9 i 3A4. W ramach badania klinicznego nad interakcjami lekowymi, w którym zastosowano montelukast z gemfibrozylem (inhibitorem zarówno CYP 2C8, jak i 2C9), wykazano, że gemfibrozyl powoduje 4,4-krotne zwiększenie ekspozycji systemowej na montelukast. Pomimo tego nie jest wymagane dostosowanie dawkowania montelukastu podczas jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8. Należy jednak pamiętać, że w takich przypadkach może wystąpić zwiększona częstość działań niepożądanych.4

Na podstawie wyników badań laboratoryjnych in vitro nie przewiduje się występowania klinicznie istotnych interakcji z mniej silnymi inhibitorami CYP 2C8, takimi jak trimetoprim. Ponadto, jednoczesne podawanie montelukastu z itrakonazolem, który jest silnym inhibitorem CYP 3A4, nie powodowało znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.5

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Montelukast Aurovitas nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania. Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy czy senność, które mogą wystąpić podczas terapii montelukastem. Ponadto, alkohol może teoretycznie wpływać na metabolizm wątrobowy, co przy jednoczesnym stosowaniu z montelukastem, który jest metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P450, może potencjalnie modyfikować skuteczność terapii.

Z perspektywy medycznej zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia montelukastem, szczególnie u pacjentów pediatrycznych oraz u osób z chorobami wątroby, które mogą wpływać na metabolizm leku.

Tabela interakcji lekowych z montelukastem

Substancja lecznicza Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Fenobarbital Induktor CYP 3A4, 2C8, 2C9 Zmniejszenie AUC montelukastu o około 40% Wysoki Zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów pediatrycznych; może być konieczne dostosowanie dawki
Fenytoina Induktor CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu w osoczu Wysoki Zalecana ostrożność, monitoring skuteczności terapii montelukastem
Ryfampicyna Induktor CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu w osoczu Wysoki Zalecana ostrożność, monitoring skuteczności terapii montelukastem
Gemfibrozyl Inhibitor CYP 2C8 i 2C9 4,4-krotne zwiększenie układowej ekspozycji na montelukast Średni Nie wymaga dostosowania dawki, ale należy uwzględnić możliwość zwiększonej częstości działań niepożądanych
Trimetoprim Słaby inhibitor CYP 2C8 Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Itrakonazol Silny inhibitor CYP 3A4 Brak istotnego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Teofilina Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę teofiliny Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Prednizon/Prednizolon Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę kortykosteroidów Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Doustne środki antykoncepcyjne Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę etynyloestradiol/noretyndron Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Terfenadyna Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę terfenadyny Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Digoksyna Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę digoksyny Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Warfaryna Brak znaczących interakcji Brak klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę warfaryny Niski Leki można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Alkohol Potencjalne nasilenie działań niepożądanych OUN Możliwe nasilenie zawrotów głowy, senności Średni Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii montelukastem

Znaczenie kliniczne interakcji z montelukastem

Montelukast jest substratem dla izoenzymów CYP 2C8, 2C9 i 3A4, co sprawia, że jego metabolizm może być modyfikowany przez inhibitory i induktory tych enzymów. Największe znaczenie kliniczne mają interakcje z silnymi induktorami enzymatycznymi (fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna), które mogą zmniejszać skuteczność terapeutyczną montelukastu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu. Z drugiej strony, silne inhibitory CYP 2C8 (gemfibrozyl) mogą zwiększać ekspozycję na montelukast, potencjalnie nasilając działania niepożądane, choć nie wymaga to dostosowania dawki.6

Pomimo potencjalnych interakcji farmakokinetycznych, montelukast może być bezpiecznie podawany równocześnie z wieloma powszechnie stosowanymi lekami w terapii astmy, takimi jak teofilina czy kortykosteroidy. Nie wykazano również istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, digoksyną czy terfenadyną.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl