Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Montelukast Aurovitas 4 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa montelukastu wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem toksyczności. W badaniach toksyczności ogólnej na różnych gatunkach zwierząt objawy niepożądane, takie jak przemijające zmiany biochemiczne (aminotransferaza alaninowa, glukoza, fosfor, triglicerydy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz elektrolitowe, pojawiały się jedynie przy narażeniu ogólnoustrojowym przekraczającym 17-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi. W badaniach na małpach działania niepożądane obserwowano przy dawkach 150 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ponad 232-krotnemu narażeniu klinicznemu. Toksyczność ostra oceniona na myszach i szczurach przy dawkach do 5000 mg/kg mc. (odpowiadających 25 000-krotności dawki klinicznej) nie powodowała zgonów. Montelukast nie wykazywał działania fototoksycznego przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę (około 200-krotność dawki klinicznej). Badania mutagenności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego leku w testach in vitro, in vivo oraz w długoterminowych badaniach na gryzoniach.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa montelukastu obejmowały ocenę toksyczności ogólnej, wpływu na rozrodczość, potencjału mutagennego oraz rakotwórczego. Dane z tych badań dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym u ludzi.1

Badania toksyczności ogólnej

W badaniach toksyczności ogólnej montelukastu przeprowadzonych na modelach zwierzęcych zaobserwowano przemijające zmiany biochemiczne w surowicy, obejmujące nieznaczne wahania aktywności aminotransferazy alaninowej, stężeń glukozy, fosforu i triglicerydów. Główne objawy toksycznego działania leku u zwierząt manifestowały się jako zwiększone wydzielanie śliny, objawy żołądkowo-jelitowe, luźne stolce oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej.2

Istotny jest fakt, że powyższe objawy toksyczności występowały wyłącznie po podaniu montelukastu w dawkach powodujących narażenie ogólnoustrojowe ponad 17-krotnie większe niż obserwowane po zastosowaniu dawki klinicznej u ludzi. 17 razy większe niż po dawce klinicznej stosowanej u ludzi.”>3

W badaniach na małpach działania niepożądane zostały zaobserwowane dopiero po zastosowaniu dawek 150 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada narażeniu ogólnoustrojowemu ponad 232 razy większemu niż po dawce klinicznej stosowanej u ludzi. 232 razy większe niż dawka kliniczna stosowana u ludzi).”>4

Badania toksyczności ostrej

Bezpieczeństwo montelukastu w zakresie toksyczności ostrej oceniano na gryzoniach. Po jednorazowym podaniu montelukastu w postaci soli sodowej myszom i szczurom w maksymalnej dawce wynoszącej 5000 mg/kg masy ciała (co odpowiada 15 000 mg/m² powierzchni ciała u myszy i 30 000 mg/m² powierzchni ciała u szczurów) nie stwierdzono przypadków zgonu. Należy podkreślić, że zastosowana dawka jest około 25 000 razy większa od zalecanej dawki dobowej u osób dorosłych o masie ciała 50 kg.5

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że montelukast nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolność do reprodukcji, gdy stosowano go w dawkach powodujących narażenie ogólnoustrojowe 24 razy większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej u ludzi.6

W badaniach na samicach szczura, którym podawano montelukast w dawce 200 mg/kg masy ciała na dobę (powodującej narażenie ogólnoustrojowe ponad 69 razy większe niż narażenie po zastosowaniu dawki klinicznej u ludzi), zaobserwowano jedynie niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa. 69 razy większe niż narażenie po zastosowaniu dawki klinicznej u ludzi) stwierdzono niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa.”>7

Interesującym wynikiem badań rozwojowych było stwierdzenie u królików większej częstości występowania niepełnego tworzenia się kości w porównaniu do grupy kontrolnej, jednak dopiero przy ekspozycji ogólnoustrojowej ponad 24 razy większej niż po zastosowaniu dawki klinicznej. Natomiast w badaniach na szczurach nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości rozwojowych. 24 razy niż po zastosowaniu dawki klinicznej. Nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości u szczurów.”>8

Badania farmakokinetyczne na modelach zwierzęcych wykazały, że montelukast przenika przez barierę łożyskową oraz jest wydzielany do mleka matki.9

Badania potencjału fototoksycznego

W ramach oceny bezpieczeństwa przeprowadzono również badania fototoksyczności na myszach. Montelukast w dawkach do 500 mg/kg masy ciała na dobę, powodujących około 200 razy większe narażenie ogólnoustrojowe niż dawka kliniczna stosowana u ludzi, nie wykazywał działania fototoksycznego podczas naświetlania promieniowaniem UVA, UVB lub światłem widzialnym. 200 razy większe narażenie ogólnoustrojowe niż dawka kliniczna stosowana u ludzi) nie wykazuje działania fototoksycznego podczas naświetlania UVA, UVB lub światłem widzialnym.”>10

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Przeprowadzono szereg badań mających na celu ocenę potencjału mutagennego i rakotwórczego montelukastu. Zarówno w testach in vitro, jak i in vivo nie wykazano działania mutagennego tego związku. Ponadto, w badaniach długoterminowych przeprowadzonych na gryzoniach nie stwierdzono działania rakotwórczego montelukastu.11

Zestawienie danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Rodzaj badania Gatunek Dawka/Narażenie Główne obserwacje
Toksyczność ogólna Różne gatunki Narażenie >17x większe niż dawka kliniczna Przemijające zmiany biochemiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, zaburzenia elektrolitowe
Toksyczność ogólna Małpy 150 mg/kg mc./dobę (narażenie >232x) Działania niepożądane
Toksyczność ostra Myszy i szczury Do 5000 mg/kg mc. (25 000x dawki klinicznej) Brak przypadków zgonu
Wpływ na rozrodczość Różne gatunki Narażenie 24x większe niż dawka kliniczna Brak wpływu na płodność i zdolność do reprodukcji
Rozwój potomstwa Szczury 200 mg/kg mc./dobę (narażenie >69x) Niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa
Teratogenność Króliki Narażenie >24x większe niż dawka kliniczna Zwiększona częstość niepełnego tworzenia się kości
Teratogenność Szczury Narażenie >24x większe niż dawka kliniczna Brak nieprawidłowości
Fototoksyczność Myszy Do 500 mg/kg mc./dobę (narażenie >200x) Brak działania fototoksycznego
Mutagenność Testy in vitro i in vivo Różne stężenia Brak działania mutagennego
Rakotwórczość Gryzonie Ekspozycja długoterminowa Brak działania rakotwórczego
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl